Ομάδα αστρονόμων χρησιμοποιώντας το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb και το ραδιοτηλεσκόπιο ALMA αστρονόμοι ενδέχεται να ανακάλυψε νέα στοιχεία για ένα μακροχρόνιο μυστήριο της εξέλιξης των γαλαξιών: γιατί τόσοι πολλοί μεγάλοι γαλαξίες στο πρώιμο Σύμπαν φαίνεται να «πέθαναν» πολύ νωρίτερα από ό,τι αναμενόταν.
Οι γαλαξίες θεωρούνται «ζωντανοί» όταν σχηματίζουν ενεργά νέα άστρα και «νεκροί» όταν η διαδικασία αυτή έχει ουσιαστικά σταματήσει. Στο σημερινό Σύμπαν οι νεκροί γαλαξίες είναι συνηθισμένοι όμως οι επιστήμονες έχουν εκπλαγεί από την ύπαρξη πολλών τέτοιων γαλαξιών σε εποχές όπου το Σύμπαν ήταν ακόμη πολύ νεαρό και οι γαλαξίες θα έπρεπε να αναπτύσσονται με ταχείς ρυθμούς.
Παρατηρώντας ένα μακρινό γαλαξία οι ερευνητές εντόπισαν έναν τεράστιο «άνεμο που σκοτώνει γαλαξίες», μια γιγαντιαία και εξαιρετικά γρήγορη εκροή αερίων αρκετά ισχυρή ώστε να απομακρύνει το υλικό που απαιτείται για τη δημιουργία νέων άστρων. Η ανακάλυψη αυτή ίσως εξηγεί τον μυστηριώδη πληθυσμό των μεγάλων «νεκρών» γαλαξιών που παρατηρούνται στο πρώιμο Σύμπαν.
Η επικεφαλής της μελέτης Ρεμπέκα Ντέιβις από το Πανεπιστήμιο Swinburne της Μελβούρνης δήλωσε: «Οι πυκνές περιοχές του Σύμπαντος μοιάζουν με πολύ δραστήριες πόλεις. Οι γαλαξίες συγκρούονται και περνούν περιόδους εκρηκτικού σχηματισμού άστρων. Όταν όμως τα μεγαλύτερα άστρα εξαντλήσουν τα καύσιμά τους εκρήγνυνται ως υπερκαινοφανείς αστέρες (σουπερνόβα) δημιουργώντας ισχυρούς ανέμους που απομακρύνουν το αέριο που χρειάζονται οι γαλαξίες για να συνεχίσουν να παράγουν νέα άστρα».
Η ανακάλυψη
Η ομάδα μελέτησε το γαλαξία CRISTAL-02 όπως ήταν μόλις ένα δισεκατομμύριο χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη σε μια περίοδο έντονης ανάπτυξης.
Οι παρατηρήσεις έδειξαν ότι ο CRISTAL-02 παράγει άστρα με ρυθμό περίπου διπλάσιο από εκείνον παρόμοιων γαλαξιών της ίδιας εποχής. Ταυτόχρονα τα τηλεσκόπια που χρησιμοποιήθηκαν στην έρευνα ανίχνευσαν ένα τεράστιο νέφος ψυχρού αερίου που εκτείνεται μακριά από το γαλαξία ένδειξη ότι το υλικό εκτοξεύεται στο διαγαλαξιακό διάστημα.
«Ο γαλαξίας διαθέτει έναν ισχυρό άνεμο που απομακρύνει ύλη με ρυθμό διπλάσιο από τον ρυθμό σχηματισμού άστρων. Αν αυτή η διαδικασία συνεχιστεί, ο γαλαξίας μπορεί να πάψει να παράγει άστρα σε λιγότερο από 50 εκατομμύρια χρόνια, εξηγώντας έτσι την ύπαρξη των μυστηριωδών μεγάλων νεκρών γαλαξιών στο πρώιμο Σύμπαν» εξηγεί η Ντέιβις.
Η ανακάλυψη είναι ακόμη πιο ενδιαφέρουσα επειδή ο CRISTAL-02 δεν αποτελεί έναν μόνο γαλαξία, αλλά ένα σύστημα πολλών γαλαξιών που βρίσκονται στα τελικά στάδια συγχώνευσης. Κατά τη διάρκεια αυτών των κοσμικών συγκρούσεων, μεγάλες ποσότητες αερίου συγκεντρώνονται στα κέντρα των γαλαξιών, προκαλώντας έντονο σχηματισμό άστρων. Στη συνέχεια, οι εκρήξεις σουπερνόβα δημιουργούν ισχυρούς ανέμους που εμποδίζουν τη γέννηση νέων άστρων.
Το φαινόμενο
Οι παρατηρήσεις δείχνουν επίσης ότι σχεδόν οι μισοί μεγάλοι γαλαξίες του πρώιμου Σύμπαντος αλληλεπιδρούσαν με γειτονικούς γαλαξίες γεγονός που υποδηλώνει ότι οι συγχωνεύσεις και οι καταστροφικοί αυτοί άνεμοι ήταν ιδιαίτερα συνηθισμένοι. Αυτό σημαίνει ότι πολλοί από τους πρώτους γιγάντιους γαλαξίες πιθανόν κατέστρεψαν μόνοι τους την ικανότητά τους να σχηματίζουν νέα άστρα, γεγονός που εξηγεί γιατί τόσοι πολλοί από αυτούς φαίνεται να «έζησαν γρήγορα και πέθαναν νέοι».
«Αν πολλοί πρώιμοι γαλαξίες συγκρούονταν και αναπτύσσονταν με ταχύ ρυθμό, τότε ίσως δεν είναι τόσο παράξενο που παρατηρούμε τόσους πολλούς νεκρούς γαλαξίες στο νεαρό Σύμπαν. Ο CRISTAL-02 προσφέρει μια φυσική εξήγηση για το γιατί αυτοί οι τεράστιοι γαλαξίες έζησαν γρήγορα και πέθαναν νέοι» λέει η Ντέιβις.
Naftemporiki.gr
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
