Αν και οι βροχές του φετινού χειμώνα έδωσαν σημαντική «ανάσα» στον ταμιευτήρα του Μόρνου, η συνολική εικόνα εξακολουθεί να παραμένει ανησυχητική. Τα στοιχεία από τα μέσα Φεβρουαρίου δείχνουν μια τάση ανάκαμψης στην έκταση της τεχνητής λίμνης, ωστόσο η ισορροπία είναι εύθραυστη, καθώς το υδατικό «έλλειμμα» δεν έχει ακόμη καλυφθεί.
Στην πρώτη γραμμή του ενδιαφέροντος της μονάδας ΜΕΤΕΟ του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών βρίσκεται ο έλεγχος της τεχνητής λίμνης του Μόρνου. Συνδυάζοντας δεδομένα από δορυφόρους, μετρήσεις από μετεωρολογικούς σταθμούς και εκτιμήσεις της χιονοκάλυψης, η επιστημονική ομάδα παρέχει συνεχή ενημέρωση μέσω της ειδικής πλατφόρμας του Παρατηρητήριου Μόρνου (www.meteo.gr/mornos).
Τα τελευταία στοιχεία από τον δορυφόρο Sentinel-2, τα οποία ανέλυσε η μονάδα ΜΕΤΕΟ του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, δείχνουν ότι η έκταση της λίμνης του Μόρνου στις 21 Φεβρουαρίου 2026 ανέρχεται σε 13 km². Το νούμερο αυτό εξακολουθεί να προκαλεί προβληματισμό, καθώς υπολείπεται κατά 26% από τον μέσο όρο των τελευταίων 18 ετών (2006–2024), ο οποίος για τον μήνα Φεβρουάριο ανέρχεται στα 17,6 km².
Παρόλο που οι άφθονες βροχές στην επικράτεια και την ευρύτερη περιοχή του Μόρνου πρόσφεραν μια ανάσα, η έκταση της λίμνης του Μόρνου παραμένει σε χαμηλότερα επίπεδα. Η μονάδα ΜΕΤΕΟ θα συνεχίσει την συστηματική παρακολούθηση και επικαιροποίηση των δεδομένων που προβάλλονται στη σελίδα του Παρατηρητηρίου Μόρνου.
Όχι στον εφησυχασμό
Τον κίνδυνο του εφησυχασμού παρά τις ευνοϊκές βροχοπτώσεις επισημαίνει η υδρολόγος Ελισσάβετ Φελώνη σε συνέντευξή της στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. Η κ. Φελώνη τονίζει ότι, αν και οι έντονες βροχές στη Δυτική Στερεά Ελλάδα από το φθινόπωρο προσέφεραν μια κρίσιμη «ανάσα» επιταχύνοντας την αναπλήρωση των υδάτινων αποθεμάτων, η εγρήγορση των αρχών και της κοινωνίας παραμένει αναγκαία.
Τι είναι το φαινόμενο Hurst
«Όμως, αυτό σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να μας οδηγεί σε εφησυχασμό. Να το εξηγήσω: Υδρολογικά, αυτό που αποκαλούμε “φαινόμενο της εμμονής” ή “φαινόμενο Hurst” περιγράφει το γεγονός ότι οι ακραίες τιμές -όπως οι ξηρασίες- έχουν την τάση να ομαδοποιούνται χρονικά. Στην παρατεταμένη ξηρασία του 1988-1994, είχαμε ενδιάμεσα μια ‘καλή’ υδρολογική χρονιά (1990-91), η οποία όμως δεν απέτρεψε την επάνοδο του φαινομένου για άλλα δύο έτη» τόνισε.
