Του Νικόλα Μπάρδη
Ήδη από τον 17ο αιώνα το Αργοστόλι και το γειτονικό Ληξούρι διατηρούν μία κόντρα και σχέση ανταγωνισμού, και ο λόγος είναι πως και οι δύο πόλεις διεκδικούσαν τα πρωτεία της Κεφαλονιάς, μέχρι που το Αργοστόλι ορίστηκε και επίσημα πρωτεύουσα του νησιού. Αντί, όμως, αυτή η απόφαση να λήξει τη μεταξύ τους διαμάχη, μάλλον την αναζωπύρωσε! Μάλιστα, δεν ήταν λίγες οι φορές που υπήρξαν άγρια ξεσπάσματα και περιστατικά βίας, ωστόσο σήμερα τα πράγματα έχουν εκτονωθεί και η αντιπαλότητα υπάρχει ναι μεν, αλλά σε ήπιο επίπεδο.
Σύμφωνα με τα δεδομένα που έχουμε στα χέρια μας, το Ληξούρι χρονολογείται από το 1534, ενώ στην απογραφή του 1583 καταγράφηκαν εκεί 581 κάτοικοι, με τον πληθυσμό του ολοένα και να αυξάνεται. Όσο μεγάλωνε η πόλη, αναπτύσσονταν και το εμπόριο, με τους Ληξουριώτες να είναι φημισμένοι ναυτικοί και έμποροι. Αντιθέτως, το Αργοστόλι ήταν νεότερος οικισμός, κατά τα λεγόμενα του περιηγητών εκείνης της εποχής, και δεν γνώριζε τις δόξες που ζούσε το Ληξούρι. Έτσι, όταν οι Ενετοί αποφάσισαν να μεταφέρουν την πρωτεύουσα του νησιού στο Αργοστόλι το 1757 τα αίματα άναψαν για τα καλά!
Ο λόγος που δεν ορίστηκε ως πρωτεύουσα του νησιού το αδικημένο κατά πολλούς Ληξούρι, είναι πως δεν διέθετε ασφαλές λιμάνι και ήταν αρκετά απομακρυσμένο από τις υπόλοιπες περιοχές του νησιού. Αντιθέτως, το Αργοστόλι βρισκόταν πιο κεντρικά και διέθετε ένα φυσικό και ασφαλές λιμάνι, πολύ σημαντικό για εκείνη την εποχή. Στην απόφαση αυτή των Ενετών οι Ληξουριώτες αντέδρασαν βίαια και εξέφρασαν τα παράπονά τους με γραπτά αιτήματα προς την Κυβέρνηση, ενώ ζητούσαν για την πόλη τους Πρωτοδικείο και Υγειονομείο. Το αίτημά τους απορρίφθηκε, και η κατάσταση επιδεινώθηκε…
Από το 1800 μέχρι το 1802 σημειώθηκαν πολλές συγκρούσεις ανάμεσα στις δύο πόλεις, με τους Ληξουριώτες να μπαίνουν ακόμη και σε σπίτια της γειτονικής πόλης, στο Αρχειοφυλάκιο και το σπίτι του Διοικητή και να προκαλούν σοβαρές ζημιές. Η κόντρα βρισκόταν πια εκτός ελέγχου, και ο Πρόεδρος της Ιονίου Συγκλήτου, φανερά ανήσυχος για τις εξεγέρσεις στην Κεφαλονιά, απευθύνθηκε στον Ιωάννη Καποδίστρια, για να επαναφέρει την τάξη, όπως και έγινε. Από το 1802 το Ληξούρι έριξε τους τόνους, και η κόντρα άρχισε να φθίνει, χωρίς όμως να σβήσει οριστικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η εισαγωγή νέων σταθμών για τα υγρά ( όπως το κρασί) το 1894, που ίσχυαν μόνο στο Ληξούρι, καθώς και το άγαλμα του Ληξουριώτη ποιητή Ανδρέα Λασκαράτου, που στήθηκε στο Ληξούρι με την πλάτη γυρισμένη στο Αργοστόλι!
Η κάμερα του Όπου Υπάρχει Ελλάδα βρέθηκε στο πανέμορφο νησί της Κεφαλονιάς, και συνομίλησε με κατοίκους του Αργοστολίου και του Ληξουρίου για την άτυπη πια κόντρα τους, την οποία και εκδηλώνουν με χιούμορ και σατιρική διάθεση. Άλλωστε, και οι δύο πόλεις είναι εξίσου σημαντικές για το νησί, ακμάζουν και διατηρούν το επτανησιακό ταπεραμέντο, όπως μόνο αυτές ξέρουν.
Πηγή: skai.gr
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
