Μπορεί ένα ξέσπασμα οργής να διαρκέσει δύο ολόκληρα χρόνια; Στις εννέα ημέρες που μεσολάβησαν αφότου οι ψηφοφόροι της «κόκκινης» Αμερικής (οι δυσαρεστημένοι εκλογείς που είχαν ψηφίσει Ρεπουμπλικανούς στις προεδρικές) επέφεραν ένα συντριπτικό πλήγμα στον Ντόναλντ Τραμπ (Donald Trump) και το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, ο πρόεδρος δήλωσε στην εκπομπή του CBS «60 Minutes» ότι προτιμά να συνεχίσει να μισεί τους εχθρούς του παρά να πάει στον παράδεισο, έδωσε εντολή στους συνεργάτες του να απειλήσουν με διώξεις τα μέλη του Κογκρέσου που τον ερευνούν, αμφισβήτησε δημόσια την εγκυρότητα των αποτελεσμάτων —αφού προηγουμένως, το βράδυ των εκλογών, είχε υποσχεθεί ότι θα τα αποδεχόταν— και προώθησε τον Στίβεν Μίλερ στη θέση του νέου προσωπάρχη του Λευκού Οίκου. Ο Τραμπ μπορεί να είναι πρόεδρος με περιορισμένη πολιτική ισχύ (lame duck), αλλά δεν πρόκειται να αποχωρήσει… ησύχως σχολιάζει το New Yorker.
Την Πέμπτη, ο Τραμπ ξεκίνησε το πρωινό του παραλήρημα στις 5:50 π.μ. με μια ανάρτηση στο Truth Social, διαμαρτυρόμενος για το πόσο «μοχθηρά» κατηγορούνταν ο ίδιος και η κυβέρνησή του για διαφθορά από τους Δημοκρατικούς, ενώ —κατά τον ίδιο— εκείνοι ήταν οι «ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΚΑΚΟΒΟΥΛΟΙ». Τριάντα οκτώ λεπτά αργότερα, τους κατηγόρησε ότι «απειλούν παράνομα τους Ρεπουμπλικανούς με εν γνώσει τους ψευδείς κατηγορίες και διώξεις». Στις 7:04 π.μ., επανήλθε σε ένα από τα αγαπημένα του αφηγήματα της πρώτης θητείας του, προειδοποιώντας ότι «τεράστια ΚΑΡΑΒΑΝΙΑ» παράτυπων μεταναστών κατευθύνονται προς τις ΗΠΑ από τον νότο και ότι, αν δεν σταματήσουν, ο ίδιος θα διπλασιάσει αμέσως τους δασμούς για το Μεξικό. Στις 10:59 π.μ., ενώ δεν υπήρχαν δημόσιες εκδηλώσεις στο πρόγραμμά του, συνέχισε στο ίδιο μοτίβο: αναρωτήθηκε —υιοθετώντας το ύφος του πότε επιτέλους κάποιος θα προχωρήσει στη δίωξη των έξι Δημοκρατικών μελών του Κογκρέσου, τα οποία, πριν από έναν χρόνο, είχαν δημοσιεύσει ένα βίντεο υπενθυμίζοντας στα στελέχη των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων ότι δεν είναι υποχρεωμένα να εκτελούν παράνομες διαταγές.
Ωστόσο, καμία προσπάθεια να καθησυχάσει τον εαυτό του μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης δεν φαίνεται να έχει κατευνάσει την οργή του για τις ενδιάμεσες εκλογές.
Είναι, θα έλεγε κανείς, απολύτως λογικό η μανία του να είναι ανάλογη του μεγέθους της εκλογικής συντριβής, η οποία υπήρξε πραγματικά επική. Ενώ η καταμέτρηση των ψήφων συνεχίζεται, οι Δημοκρατικοί προηγούνται με διαφορά που πλησιάζει τις δεκατέσσερις ποσοστιαίες μονάδες στη συνολική λαϊκή ψήφο για τη Βουλή των Αντιπροσώπων — το μεγαλύτερο περιθώριο για το κόμμα εδώ και περισσότερα από πενήντα χρόνια. Στη διάρκεια της ζωής μου, οι Ρεπουμπλικανοί δεν έχουν πλησιάσει ποτέ σε μια τόσο μεγάλη νίκη στη λαϊκή ψήφο κατά τη διάρκεια ενδιάμεσων εκλογών. Ο απολογισμός του Τραμπ μέχρι στιγμής στη δεύτερη θητεία του περιλαμβάνει ένα πολιτικό επίτευγμα που προηγουμένως φάνταζε αδιανόητο: κατάφερε να ενώσει το Οχάιο, το Κάνσας, τη Βόρεια Καρολίνα, τη Νότια Καρολίνα, το Τέξας, ακόμα και τον Μισισιπή, εναντίον του ίδιου και των υποψηφίων του.
Ίσως το πιο αξιοσημείωτο από τα μηνύματα που δημοσιεύτηκαν το πρωί της Πέμπτης ήταν η ανακοίνωση του Τραμπ, στις 8:07 π.μ., ότι απαλλάσσει άμεσα τον Τζέι Ντι Βανς από την ευθύνη διαπραγμάτευσης μιας ειρηνευτικής συμφωνίας με το Ιράν. «Δεν χρειαζόμαστε συμφωνία με το Ιράν», δήλωσε ο Τραμπ — διαμηνύοντας ότι ο αντιπρόεδρος θα αφιερώσει πλέον την «πλήρη και απόλυτη προσοχή» του στην αποκάλυψη της «τεράστιας διαφθοράς και εγκληματικότητας» που λαμβάνει χώρα σε πόλεις και πολιτείες υπό τον έλεγχο των Δημοκρατικών σε όλη τη χώρα. Με άλλα λόγια, ο αντιπρόεδρος απομακρύνθηκε από την προσπάθειά του να τερματίσει τον πόλεμο — έναν πόλεμο που, σύμφωνα με τον Βανς, αποτέλεσε την αιτία της συντριπτικής ήττας των Ρεπουμπλικανών στις εκλογές της περασμένης εβδομάδας.
Μάλλον δεν είναι τυχαίο ότι η απομάκρυνση του Βανς από τον χειρισμό του ζητήματος του Ιράν συνέβη λίγες μόνο ώρες αφότου η Wall Street Journal ανέφερε ότι ο αντιπρόεδρος ήταν ανοιχτός σε μια κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον Μοχσέν Ρεζαΐ, τον σκληροπυρηνικό αξιωματούχο που κατέχει πλέον τη θέση του γραμματέα στο Ανώτατο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας του Ιράν. Μήπως ο Τραμπ φοβήθηκε κάποια «προδοτική» υποχώρηση; Δύσκολα θα περίμενε κανείς από τον Βανς —ο οποίος δείχνει απελπισμένος να τερματίσει μια σύγκρουση που φαίνεται να καταστρέφει όση ελπίδα του έχει απομείνει να γίνει Πρόεδρος— να διαπραγματευτεί σκληρά. Ή ίσως, απλώς, ο Τραμπ να ξύπνησε με κακή διάθεση. Όποια κι αν είναι η άμεση αιτία της απόφασης του προέδρου, αυτή κατέστησε σαφές —με τον εμφατικό τρόπο, τύπου «κεφαλαίων γραμμάτων», που αρέσει στον Τραμπ να υπογραμμίζει τις αποφάσεις του— ότι, όσον αφορά τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, ο αντιπρόεδρός του δεν εκφράζει πλέον τις θέσεις του.
Το ζήτημα αυτό χρήζει βαθύτερης ανάλυσης. Το σημαντικότερο ερώτημα είναι τι ακριβώς σχεδιάζει να κάνει ο Τραμπ για να απεμπλακεί από έναν πόλεμο που έχει υπονομεύσει την προεδρία του. Πριν από τις εκλογές, ο Τραμπ είχε αφήσει να εννοηθεί ότι εξέταζε το ενδεχόμενο μιας νέας στρατιωτικής κλιμάκωσης για να τερματίσει το αδιέξοδο με το Ιράν. Έκτοτε, ωστόσο, άλλαξε απότομα πορεία, δηλώνοντας στην εκπομπή «60 Minutes» ότι δεν βλέπει «κανέναν λόγο» για κάτι τέτοιο. Απορρίπτοντας, τις τελευταίες ημέρες, τόσο το ενδεχόμενο νέων συγκρούσεων όσο και την προοπτική νέων διαπραγματεύσεων, ο Τραμπ φαίνεται να δείχνει ότι επιδιώκει τη διατήρηση μιας μορφής status quo —μιας ενδιάμεσης κατάστασης ”limbo”, ούτε πολέμου ούτε ειρήνης— στην οποία οι ΗΠΑ επιχειρούν να λυγίσουν το Ιράν μέσω ναυτικού αποκλεισμού και τιμωρητικών οικονομικών κυρώσεων, αποφεύγοντας παράλληλα τόσο την ταπείνωση μιας συμφωνίας με τους ιρανικούς όρους όσο και το σοκ ενός νέου κύματος στρατιωτικών επιθέσεων στην ευρύτερη περιοχή.
Πηγή: skai.gr
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
