Στις 29 Οκτωβρίου, χάκερ που οι αναλυτές του FBI συνδέουν με τη Βόρεια Κορέα, έκλεψαν σχεδόν 6,4 δισεκατομμύρια δολάρια από το Binance, το μεγαλύτερο χρηματιστήριο κρυπτονομισμάτων στον κόσμο.
Μια εβδομάδα νωρίτερα, η Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας (NSA) ενημέρωσε οποιονδήποτε διαχειρίζεται έναν ιστότοπο σε PHP, να εγκαταστήσει άμεσα μία αναβάθμιση ασφαλείας ή να απενεργοποιήσει τον ιστότοπο μετά την ανακάλυψη των τρωτών σημείων. Στην Ιαπωνία, περισσότερες από 20 μεγάλες εταιρείες υπέστησαν κυβερνοεπιθέσεις, με αποτέλεσμα αξιωματούχος του κυβερνώντος κόμματος να μιλήσει για «κατάσταση έκτακτης ανάγκης στον κυβερνοχώρο».
Αυτό είναι μόνο η αρχή. Τα συστήματα στα οποία λειτουργούμε στην καθημερινότητά μας είναι πολύ πιο εύθραυστα από ό,τι αντιλαμβάνονται οι άνθρωποι.
Δεν είναι βέβαιο εάν χρησιμοποιήθηκε Τεχνητή Νοημοσύνη σε αυτές τις επιθέσεις, αλλά οι κυβερνοεπιθέσεις έχουν πολλαπλασιαστεί και βελτιωθεί. Η εύρεση ενός σοβαρού ελαττώματος λογισμικού ήταν κάποτε σαν να ψάχναμε βελόνες στα άχυρα για έναν έμπειρο χάκερ. Η σύγχρονη Τεχνητή Νοημοσύνη, όμως, εντοπίζει με ταχύτητα… φωτός τα… άχυρα και επιτρέπει ακόμη και σε ερασιτέχνες χάκερ, να προκαλέσουν τεράστιες ζημιές.
Τα… άχυρα στα λογισμικά είναι αμέτρητα, επειδή ακριβώς κατασκευάστηκαν με αυτόν τον τρόπο. Για δεκαετίες, οι προγραμματιστές κατασκεύαζαν λογισμικό γρήγορα και πρόχειρα, επειδή το κόστος του λάθους δεν ήταν ποτέ μεγάλο. Το βασικό ερώτημα και ζητούμενο, ήταν αν ο κώδικας λειτουργούσε. Όχι αν ήταν ασφαλής. Και ο στόχος ήταν να γίνει γρήγορα. Πολλά συστήματα, μάλιστα, λόγω κόστους, παρέμεναν ενεργά, παρ’ ότι θα έπρεπε να έχουν αποσυρθεί ή αντικατασταθεί.
Όλα αυτά τα χρόνια, ελάχιστοι ήταν εκείνοι που αντιλαμβάνονταν τη σημασία και την κρισιμότητα της κυβερνοασφάλειας. Η άγνοια, το κυνήγι της ταχύτητας και όλα εκείνα τα στοιχεία που έδιναν προτεραιότητα οι «κατασκευαστές», προκάλεσαν τη σημερινή «τρύπα», η οποία δύσκολα θα καλυφθεί.
Λόγου χάρη τα ελαττώματα της PHP. Οι ερευνητές ασφαλείας χρησιμοποίησαν την Τεχνητή Νοημοσύνη για να τα εντοπίσουν, σε κώδικα γραμμένο το 2012. Μέσα σε 45 λεπτά από την αποκάλυψή τους, η εταιρεία ασφάλειας στο διαδίκτυο Cloudflare έβλεπε δεκάδες χιλιάδες απόπειρες διάρρηξης. Μέσα σε δύο ώρες, εκατοντάδες χιλιάδες. Μέσα σε 24 ώρες, εκατομμύρια. Στη συνέχεια, η εταιρεία ασφάλειας Bitsight διαπίστωσε ότι σχεδόν το 60% των εκτεθειμένων διακομιστών PHP χρησιμοποιούν εκδόσεις τόσο παλιές, που δεν υπάρχει επίσημη αναβάθμιση γι’ αυτούς. Μια εβδομάδα μετά την κυκλοφορία της αναβάθμισης, μόνο το ένα τρίτο των διακομιστών που παρακολούθησε είχε εγκαταστήσει την ενημέρωση του κώδικα.
Τώρα, πάμε σε πιο «μεγάλα» μεγέθη. Σκεφτείτε ότι δύο συστήματα βοηθούν στη διατήρηση της λειτουργίας του διαδικτύου: το Border Gateway Protocol, το οποίο κατευθύνει την κίνηση στο διαδίκτυο, και το Domain Name System, ο τηλεφωνικός κατάλογος του διαδικτύου. Και τα δύο χρονολογούνται από τη δεκαετία του 1980 και κανένα από τα δύο δεν κατασκευάστηκε για να «αμυνθεί» απέναντι σε όλα όσα συμβαίνουν σήμερα.
Μία ημέρα, λοιπόν, κάποια ομάδα χάκερ, ή ακόμα και κάποιος ερασιτέχνης, μπορεί να εντοπίσει το ελάττωμα στο λογισμικό, που θα του επιτρέψει να βάλει… λουκέτο στο πρόγραμμα περιήγησης. Και ξαφνικά, όλο αυτό θα καταρρεύσει.
Κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος ποια συστήματα έχουν παραβιαστεί και ποια παραμένουν ασφαλή. Επομένως όλοι οι κρίσιμοι φορείς, όπως νοσοκομεία, εταιρείες μισθοδοσίας, επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, θα κάνουν το μόνο που ξέρουν να κάνουν για να «αμυνθούν»: θα αποσυνδεθούν.
Το διαδίκτυο δεν σκοτεινιάζει. Τρεμοσβήνει. Μια χώρα που βασίζεται στην υπόθεση ότι το διαδίκτυο θα είναι πάντα ενεργό, μαθαίνει τι συμβαίνει όταν δεν είναι πλέον ενεργό.
Ποιες θα είναι οι συνέπειες για τον απλό κόσμο; Η εφαρμογή της τράπεζάς σας δεν θα λειτουργεί. Το φαρμακείο δεν θα μπορεί να εκτελέσει τη συνταγή σας. Η πληρωμή σας θα καθυστερήσει. Δεν θα έχει κλαπεί, απλώς θα έχει καθυστερήσει επειδή η εταιρεία μισθοδοσίας απενεργοποίησε το σύστημά της για να είναι ασφαλής. Τίποτα από αυτά δεν είναι καταστροφή από μόνο του. Όλα αυτά μαζί, όμως, είναι μια διαφορετική κατάσταση.
Για όλα, όμως, υπάρχουν λύσει. Το πρώτο βήμα είναι η αποδοχή. Η εύθραυστο του συστήματος είναι μία πραγματικότητα. Οι άνθρωποι έχουν ενεργοποιηθεί για την κάλυψη των ελαττωμάτων του κώδικα, πρέπει να ενώσουν τις δυνάμεις τους. Και δεν υπάρχει άλλος χρόνος.
Στη συνέχεια, πρέπει να γίνουν τρία πράγματα. Πρώτον, να εντοπιστούν στον κοινόχρηστο κώδικα τα κενά πριν το κάνει κάποιος άλλος. Οι εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης κατασκεύασαν το μηχάνημα που κάνει κάθε παλιά συντόμευση ανιχνεύσιμη και μπορούν να την εκτελέσουν στην πηγή και στην κλίμακα που απαιτείται.
Δεύτερον, τα εργαλεία Τεχνητής Νοημοσύνης που χρησιμοποιούνται για τον εντοπισμό αυτών των αδυναμιών πρέπει να εφαρμοστούν στον νέο κώδικα προτού αυτός τεθεί σε λειτουργία ως συνήθης πρακτική.
Τρίτον, κανείς δεν μπορεί να μείνει άπραγος. Τα πανεπιστήμια, η κυβέρνηση και η βιομηχανία πρέπει να το κάνουν από κοινού, επειδή κανένας από αυτούς δεν μπορεί να το κάνει μόνος του.
Μέχρι τώρα, οι συνέπειες ήταν ελάχιστες. Πλέον, το σκηνικό έχει αλλάξει…
Του Μπρετ Γκόλντσταϊν, καθηγητή του Πανεπιστημίου Βάντερμπιλτ
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
