Η στεγαστική στρατηγική του Ζόχραν Μαμντάνι μοιάζει λιγότερο με σχέδιο και περισσότερο με επιδρομή.
Ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης παρουσίασε στις 26 Μαΐου ένα μανιφέστο 112 σελίδων με τίτλο “Block by Block: The Housing Plan for A New Era”. Η πιο φιλόδοξη πρόταση προβλέπει ότι η ήδη οικονομικά πιεσμένη πόλη θα δαπανήσει περίπου 22 δισεκατομμύρια δολάρια για τη στέγαση μέσα σε πέντε χρόνια, στο πλαίσιο ενός στόχου για την κατασκευή 200.000 οικονομικά προσιτών κατοικιών μέσα στην επόμενη δεκαετία.
Ωστόσο, αυτό δεν είναι το πιο ριζοσπαστικό στοιχείο της ατζέντας του. Ο δήμαρχος δεσμεύθηκε επίσης να προχωρήσει σε «επιθετικές νομικές ενέργειες» εναντίον ιδιοκτητών ακινήτων που αποτυγχάνουν συστηματικά να συντηρούν τα κτίριά τους σύμφωνα με τα πρότυπα της δημοτικής αρχής. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει την κυβέρνηση στην «μεταβίβαση της ιδιοκτησίας σε υπεύθυνους διαχειριστές» της επιλογής της.
Στην πράξη, αυτό σημαίνει επέκταση της χρήσης του προγράμματος 7A της πόλης, το οποίο επιτρέπει στην Υπηρεσία Διατήρησης και Ανάπτυξης Κατοικιών της Νέας Υόρκης (Department of Housing Preservation and Development) να κινεί νομικές διαδικασίες κατά ιδιοκτητών των οποίων τα ενοικιαζόμενα ακίνητα έχουν αφεθεί σε κακή κατάσταση. Αναμφίβολα υπάρχουν ανεύθυνοι ιδιοκτήτες, όμως αυτοί δεν αποτελούν τη βασική αιτία της στεγαστικής κρίσης της Νέας Υόρκης.
Η αλήθεια είναι ότι ένας αιώνας λανθασμένων κρατικών παρεμβάσεων στην αγορά ενοικίων αποτελεί τον κύριο λόγο για τον οποίο τόσα διαμερίσματα έχουν υποβαθμιστεί.
Το μοτίβο είναι πάντα το ίδιο. Επιβάλλονται έλεγχοι στα ενοίκια. Οι ιδιοκτήτες αποσύρουν ακίνητα από την αγορά, μειώνοντας την προσφορά κατοικιών. Η ποιότητα των εναπομεινάντων κατοικιών υποβαθμίζεται, επειδή υπάρχει μικρό κίνητρο και ακόμη λιγότερα χρήματα για ανακαινίσεις ή βελτιώσεις.
Για τον Μαμντάνι, αυτή η καθοδική πορεία δεν αποτελεί απόδειξη ότι ο έλεγχος ενοικίων έχει αποτύχει. Είναι αφορμή για να εντείνει ακόμη περισσότερο την παρέμβαση. Όσο περισσότερα κτίρια υποβαθμίζονται, τόσο περισσότερο οι κρατικές υπηρεσίες μπορούν να χρησιμοποιούν τον νόμο για να κατάσχουν περιουσίες και να τις μεταβιβάζουν, όπως υποσχέθηκε, σε «κοινοτικά καταπιστεύματα γης, μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς ή ακόμη και στους ίδιους τους ενοικιαστές».
Ο Μαμντάνι ανησυχεί εύλογα ότι μια τόσο ριζική μεταβολή θα οδηγήσει κεφάλαια και κατοίκους εκτός της πόλης. Αυτό εξηγεί γιατί η ομάδα του δήλωσε εκ των προτέρων στη Wall Street Journal ότι σχεδιάζει εξαίρεση από το πάγωμα ενοικίων για έως και 300.000 κενές, κρατικά ρυθμιζόμενες κατοικίες.
Ο Μαμντάνι θα επιτρέψει εφάπαξ αυξήσεις ενοικίων ώστε να διασφαλιστεί ότι τα διαμερίσματα θα ενοικιαστούν. Η πόλη θα δημιουργήσει επίσης πρόγραμμα δανείων ύψους 5 εκατομμυρίων δολαρίων για ιδιοκτήτες των οποίων οι ενοικιαστές δεν πληρώνουν ενοίκιο ή αρνούνται να εγκαταλείψουν τα ακίνητα.
Αξιοσημείωτο είναι ότι αυτές οι προβλέψεις παραλείφθηκαν από το μανιφέστο. Ωστόσο, αντανακλούν μια έμμεση αναγνώριση ότι οι δυνάμεις της αγοράς αποτελούν την πραγματική λύση στην ανισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης.
Οι ιδιοκτήτες δεν χρειάζονται κρατικές επιδοτήσεις. Χρειάζονται την ελευθερία να χρεώνουν και να εισπράττουν ενοίκια σε τιμές αγοράς, ώστε να εξασφαλίζουν τα έσοδα που απαιτούνται για τη συντήρηση των ακινήτων τους.
Αν μια πολιτική έχει τόσο αρνητικές συνέπειες ώστε να απαιτεί ειδικά ταμεία στήριξης και προσωρινές εξαιρέσεις από την εφαρμογή της, τότε γιατί να μην γίνουν οι εξαιρέσεις μόνιμες — ή να μην εγκαταλειφθεί εντελώς η πολιτική;
Πηγή: skai.gr
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
