Συζήτηση άνοιξε μετά την δήλωση του δημάρχου Καρδίτσας, κατά την ειδική συνεδρίαση λογοδοσίας και με αφορμή ερώτημα για το μέλλον των δέντρων σε Χατζημήτρου και Σμύρνης μετά την ανάπλαση.
Ο κ. Τσιάκος, για πρώτη φορά, μίλησε για απόφαση μετατόπισης των δέντρων και όχι κοπής ή μεταφοράς τους στο πρώην στρατόπεδο Λουμάκη, όπως είχε ακουστεί και γραφεί τόσο μέσω δηλώσεων αρμοδίων, όσο και σε συναντήσεις με καταστηματάρχες και περίοικους των δύο πεζοδρόμων.
Το πως θα γίνει αυτό δεν ειπώθηκε από τον δήμαρχο ο οποίος παρέπεμψε στους αρμόδιους επιστήμονες, οι οποίοι και θα υποδείξουν την μέθοδο που θα πραγματοποιηθεί η εκρίζωση, η μεταφορά, και η επανατοποθέτηση σε σημείο του πεζοδρόμου που ήδη κοσμούν τα δέντρα.
Δεν έχω σε καμία περίπτωση διάθεση να αμφισβητήσω τις προθέσεις της Δημοτικής Αρχής και τα λεγόμενα του δημάρχου Ούτε, βεβαίως, την επιστημονική επάρκεια για να κρίνω, από αυτή τη άποψη, το εφικτό του εγχειρήματος. Θεωρώ όμως ότι οπτικά και μόνο γίνονται αντιληπτές δυσκολίες.
Όπως φαίνεται ξεκάθαρα στις φωτογραφίες που ελήφθησαν αυτή την εβδομάδα, στην οδό Χατζημήτρου και στο τμήμα αυτής προς την Υψηλάντου, τα κλαδιά των υφιστάμενων δέντρων «ακουμπούν» στις προσόψεις καταστημάτων και διαμερισμάτων. Σύμφωνα με την μελέτη ο στόχος είναι η δημιουργία ενός διαδρόμου 3 τουλάχιστον μέτρων στο κέντρο του πεζοδρόμου για την ανεμπόδιστη κίνηση οχημάτων. Πέραν όλων των άλλων χώρων που τα αφήνουμε στην άκρη.
Εκεί που θα γίνει ο κεντρικός διάδρομος είναι σήμερα τα δέντρα. Με εξαιρετικά απλά μαθηματικά θα πρέπει να μετατοπιστούν τουλάχιστον 1,5 μέτρο προς κάθε πλευρά για να βρεθεί ο απαιτούμενος χώρος. Αυτό, με βάση την πραγματικότητα των φωτογραφιών και μόνο, δεν είναι εφικτό. Θα πρέπει τα κλαδιά να «καβαλήσουν» μπαλκόνια και να μπουν σε διαμερίσματα. Για το ριζικό σύστημα δεν λέω τίποτα γιατί δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω. Αλλά το θέμα με τα κλαδιά είναι οφθαλμοφανές.
Προφανώς και «δεν ανακαλύπτω την Αμερική» με αυτά που γράφω. Σε συζητήσεις έχει επισημανθεί πολλές φορές. Και είναι λογικό να υπάρχει έντονη αμφισβήτηση της πρακτικότητας της πρότασης (και όχι μόνο σε αυτή την διάσταση). Οπότε, είναι μάλλον επιβεβλημένο να ξεκαθαριστεί από τον Δήμο τι θα γίνει και πως γιατί η λογική του «όλοι στην αρχή διαμαρτύρονται και μετά είναι ευχαριστημένοι», μπορεί να δημιουργεί υπόβαθρο εντυπώσεων αλλά δεν είναι πειστική απάντηση. Υπάρχει κόσμος που ανησυχεί, κόσμος που είναι αντίθετος στο έργο αλλά και κόσμος που πιθανόν συμφωνεί με το να γίνει. Όλοι όμως έχουν απορίες και ερωτήματα και κανείς δεν θέλει να βρεθεί προ τετελεσμένου.
Παναγιώτης Κολτσίδας
