Στην προδιαγεγραμμένη καύση ως ρύθμιση ενταγμένη στον στόχο για την παραπέρα επιχειρησιακή προσαρμογή της Πολιτικής Προστασίας στην πολεμική προετοιμασία, στο πλαίσιο των αποφάσεων του ΝΑΤΟ και των αντίστοιχων Οδηγιών της ΕΕ, αναφέρθηκε διεξοδικά ο βουλευτής του ΚΚΕ Βασίλης Μεταξάς, μιλώντας στο νομοσχέδιο για την «Ενεργή Μάχη» που συζητήθηκε χθες στην Ολομέλεια της Βουλής.
Οπως τόνισε, δεν πρόκειται για μια δήθεν καινοτόμα μέθοδο, αλλά για μια παμπάλαια μέθοδο την οποία η κυβέρνηση μετατρέπει από μια μορφή κατά κανόνα μη αναγκαία στο πλαίσιο της διαχείρισης και προστασίας των δασών σε γενικευμένη μορφή αποσπασματικής και αναποτελεσματικής αντιπυρικής προστασίας.
Υπενθύμισε τη ρητή αντίθεση των αρμόδιων φορέων κατά την ακρόασή τους στην αρμόδια επιτροπή, όπου έθεσαν πολύ αυστηρά όρια για τη χρήση της και μεγάλα ερωτήματα για την επικινδυνότητά της.
Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε στην τοποθέτηση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Γεωτεχνικών Δημοσίων Υπαλλήλων (ΠΟΓΕΔΥ) που ανέφερε ότι η «λεγόμενη επιστημονική τεκμηρίωση για τη θεσμική κατοχύρωση της μεθόδου στηρίζεται κατά κύριο λόγο σε περιορισμένη πιλοτική εφαρμογή σε μία μόνο γεωγραφική περιοχή, με ελάχιστες επαναλήψεις, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η πολυπλοκότητα και η ετερογένεια των ελληνικών δασών. Η γενίκευση τέτοιων συμπερασμάτων σε εθνική κλίμακα στερείται επιστημονικής επάρκειας».
Στη συνέχεια αναφέρθηκε στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των δασών στη χώρα μας και τη Μεσόγειο, που αποτελούν σύνθετα μωσαϊκά πάνω σε ευάλωτα εδάφη, που καθιστούν τη φωτιά μη προβλέψιμη, αποδεικνύοντας ότι τελικά η μέθοδος της προδιαγεγραμμένης καύσης, δεν εξυπηρετεί την πραγματική προστασία των δασών, αλλά τελικά αποτελεί εργαλείο διττής χρήσης που προωθεί η ΕΕ για να χρησιμοποιείται και σε συνθήκες πολέμου.
Ο Β. Μεταξάς κατήγγειλε πως παρ’ όλα αυτά η κυβέρνηση αναθέτει τη μελέτη και την υλοποίηση της προδιαγεγραμμένης καύσης στους εργαζόμενους των απογυμνωμένων από προσωπικό, μέσα, εκπαίδευση, επιστημονική στήριξη Δασικών Υπηρεσιών και της Πυροσβεστικής, ώστε όταν η φωτιά ξεφύγει, να μεταφερθεί η ευθύνη στους εργαζόμενους και όχι σε όσους σχεδίασαν αυτή την πολιτική. «Αυτό δεν είναι πρόληψη. Είναι οργανωμένη μετακύλιση πολιτικής ευθύνης» σημείωσε, ενώ αναφέρθηκε και στα χαρακτηριστικά των ελληνικών δασών, που κάνουν ακατάλληλη την εν λόγω τεχνική.
«Η καθιέρωση της προδιαγεγραμμένης καύσης ως γενικευμένη μορφή αντιπυρικής πρόληψης δεν εξυπηρετεί την πραγματική προστασία των δασών» σημείωσε, συμπληρώνοντας πως «περισσότερο εισάγει ένα εργαλείο από εκείνα τα μέσα διττής χρήσης που προωθεί η ΕΕ, τα οποία δηλαδή μπορούν να χρησιμοποιηθούν και σε συνθήκες στρατιωτικών συγκρούσεων. Κάνετε, λοιπόν, το δάσος πειραματόζωο της πολεμικής προετοιμασίας».
Καταλήγοντας υπογράμμισε πως η πραγματική προστασία των δασών από κάθε κίνδυνο αντικρούει στην καπιταλιστική οικονομία και ιδιοκτησία, στη στρατηγική που αντιμετωπίζει τα δάση ως εμπόρευμα, πεδίο κερδοφορίας και άρα θέτει την προστασία τους στο ζύγι του κόστους – οφέλους. «Το δάσος πρέπει να αποτελεί λαϊκή περιουσία. Αυτή η αναγκαιότητα έχει αναδειχθεί μέσα από τις μεγάλες μάχες στα μέτωπα των πυρκαγιών, των πλημμυρών, των σεισμών, στην προσπάθεια αλληλεγγύης για τους πληγέντες, μαζί με άλλους κατοίκους, εργαζόμενους, αγρότες, όπου τα προηγούμενα χρόνια φάνηκε η δύναμη της λαϊκής πρωτοβουλίας. Μόνο ο σοσιαλισμός μπορεί να κατοχυρώσει ότι τα δάση είναι κοινωνικό αγαθό, λαϊκή περιουσία και ιδιοκτησία» υπογράμμισε και συνέχισε λέγοντας:
«Δυναμώνοντας αυτόν τον προσανατολισμό, το εργατικό-λαϊκό κίνημα, οι εργαζόμενοι στην Πυροσβεστική και στη Δασική Υπηρεσία, πρέπει να παλέψουν για την κατάργηση όλου του αντιλαϊκού νομικού πλαισίου για τα δάση και τη χρήση γης γενικότερα, που ψήφισαν οι κυβερνήσεις της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, που εξυπηρετεί το κεφάλαιο και τις κερδοφόρες επιδιώξεις του.
Για την εξασφάλιση των αναγκαίων μέσων, υποδομών, προσωπικού και αύξηση της χρηματοδότησης από τον κρατικό προϋπολογισμό για τον τομέα των δασών. Ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της δασοπυρόσβεσης και την ανάθεσή της σε ιδιωτικές υπηρεσίες σεκιούριτι. Για να είναι αποκλειστική μέριμνα και ευθύνη του κράτους η οργάνωση της δασοπυροπροστασίας της χώρας σε επίπεδο δομής, υποδομών, εξοπλισμού, σχεδιασμού και αντιμετώπισης»
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ:
