Η Θεσσαλία βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, όπου η ανάγκη για νερό, ενέργεια και προστασία δεν αφήνει πλέον περιθώρια για καθυστερήσεις και υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα.
Για δεκαετίες ακούμε τα ίδια: για τον Αχελώο, για τη μερική μεταφορά νερού, για τα υδροηλεκτρικά έργα και για τα φράγματα στο Μουζάκι και στην Πύλη, για την ανάγκη προστασίας της Θεσσαλίας. Σχεδόν όλοι συμφωνούν. Οι πολιτικοί μιλούν, οι ειδικοί συμφωνούν, τα μέσα ενημέρωσης το αναφέρουν. Και όμως, τίποτα δεν προχωρά.
Η ανάγκη για νερό είναι επείγουσα. Ο κάμπος διψάει, οι αγρότες ζουν με αβεβαιότητα, οι καλλιέργειες και η ζωή στον κάμπο απειλούνται. Τα φράγματα στο Μουζάκι και στην Πύλη δεν είναι πολυτέλεια. Είναι έργα ζωής για την περιοχή. Η προστασία από πλημμύρες δεν είναι προαιρετική. Οι καταστροφές των τελευταίων χρόνων μας το έδειξαν με τον πιο σκληρό τρόπο.
Και το πιο τραγικό: έχουμε έτοιμο υδροηλεκτρικό στη Μεσοχώρα, υποδομή που θα μπορούσε να δώσει καθαρή, φθηνή και σταθερή ενέργεια, να μειώσει το κόστος και να ενισχύσει την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας. Και όμως, το αφήνουμε να σαπίζει, ενώ στον υπόλοιπο κόσμο η ενέργεια έχει γίνει αιτία και συγκρούσεων και πολέμων. Δεν είναι θέμα τεχνολογίας, ούτε οικονομίας. Είναι θέμα πολιτικής βούλησης.
Αφού όλοι συμφωνούν ότι είναι αναγκαίο, γιατί δεν προχωράμε; Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: δεν υπάρχει δεσμευτική απόφαση. Και η δέσμευση αυτή μπορεί να γίνει μόνο με έναν τρόπο. Χρειάζεται ψήφισμα από τη Βουλή με ευρεία πλειοψηφία, πάνω από τα δύο τρίτα της ολομέλειας, που να δεσμεύει κάθε κυβέρνηση, εξασφαλίζοντας χρηματοδότηση, σαφές χρονοδιάγραμμα και συγκεκριμένα βήματα υλοποίησης. Μόνο έτσι η υπόσχεση γίνεται πράξη και τα έργα θα ολοκληρωθούν, ανεξάρτητα από το ποιος κυβερνά.
Με σεβασμό στις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και στο περιβάλλον, η Πολιτεία μπορεί και πρέπει να προχωρήσει. Οι λύσεις υπάρχουν και είναι έτοιμες για υλοποίηση. Αυτό που λείπει είναι η πολιτική απόφαση που να δεσμεύει κάθε κυβέρνηση.
Για να είναι ουσιαστική αυτή η δέσμευση, το ψήφισμα της Βουλής πρέπει να αναφέρεται ξεκάθαρα σε συγκεκριμένες παρεμβάσεις: τη μερική μεταφορά νερού από τον Αχελώο, τα φράγματα Μουζακίου και Πύλης για ύδρευση, άρδευση και προστασία από πλημμύρες, ώστε να μην οδηγηθεί σε ερημοποίηση ο κάμπος της Θεσσαλίας, καθώς και την αξιοποίηση του ήδη έτοιμου υδροηλεκτρικού στη Μεσοχώρα για καθαρή ενέργεια.
Παράλληλα, απαιτείται σαφές χρονοδιάγραμμα και εξασφαλισμένη χρηματοδότηση.
Οι βουλευτές της Θεσσαλίας, από τη στιγμή που ΟΛΟΙ αναγνωρίζουν τη σημασία και τη χρησιμότητα των έργων για την περιοχή, δεν έχουν περιθώρια για καθυστερήσεις. Είναι η ώρα να σηκώσουν το ανάστημά τους και να αναλάβουν την ευθύνη που τους αναλογεί, καταθέτοντας άμεσα το θέμα προς ψήφιση στη Βουλή. Η δέσμευση της Βουλής με πλειοψηφία που να δεσμεύει κάθε κυβέρνηση είναι μονόδρομος για να υπάρξει αποτέλεσμα.
Η Θεσσαλία δεν ζητά τίποτα παραπάνω από το αυτονόητο: νερό, ενέργεια, προστασία και έργα που θα γίνουν πράξη. Ήρθε η ώρα να σταματήσουμε να ακούμε τα ίδια λόγια και να αρχίσουμε να βλέπουμε αποτέλεσμα.
Από τα λόγια στις πράξεις, από τις υποσχέσεις στη δέσμευση.
Βάιος Φροξυλιάς
Εκπαιδευτικός
