Στις 28 Φλεβάρη συμπληρώνονται 3 χρόνια από το έγκλημα στα Τέμπη που στοίχησε τη ζωή σε 57 συνανθρώπους μας, στην πλειοψηφία τους νέοι άνθρωποι.To προδιαγεγραμμένο έγκλημα συγκλόνισε ολόκληρη τη χώρα.
Σε λίγες ημέρες, στις 23 Μάρτη αρχίζει η κύρια δίκη και απαίτηση του λαού είναι να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι όσο ΄΄ψηλά΄΄ και αν βρίσκονται, να αποδοθούν και οι πολιτικές ευθύνες. Τρία χρόνια μετά, δεν μπορούμε και δεν θα συνηθίσουμε το έγκλημα. Δεν είναι της << μοίρας γραφτό>> τον 21ο αιώνα δύο τρένα να κινούνται στις ίδιες ράγες για 12 ολόκληρα λεπτά και να συγκρούονται. Η πραγματική όμως δικαίωση θα έρθει όταν θα ξεμπερδέψουμε μια και καλή με την εγκληματική πολιτική του κόστους – οφέλους και αυτό θα γίνει με σύγκρουση αυτής της πολιτικής της ΕΕ, των κυβερνήσεων, του κράτους, που οδηγεί αναπόφευκτα σε τέτοια εγκλήματα.
Πριν το έγκλημα στα Τέμπη και μετά, τα εγκλήματα πολλά…Μια ολόκληρη κοιλάδα των Τεμπών βρίσκεται μπροστά μας, γιατί οι αιτίες και οι υπεύθυνοι που, για να πετύχουν τα μέγιστα κέρδη δεν διστάζουν να διαπράξουν και τα μεγαλύτερα εγκλήματα! Είναι η πολιτική του Κέρδους, που δεν λογαριάζει την ανθρώπινη ζωή, το εχθρικό κράτος για τον εργαζόμενο, τον αγροτοκτηνοτρόφο, τη νεολαία, τις γυναίκες, που υπηρετεί η σημερινή κυβέρνηση, όλες οι προηγούμενες και όλα τα κόμματα του ΝΑΤΟ και της ΕΕ που πίνουν νερό στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του κεφαλαίου.
Μόνο το 2025 η εργατική τάξη της χώρας μας μέτρησε 201 νεκρούς από εργοδοτικά εγκλήματα που βαφτίζονται << ατυχήματα>>, εκατοντάδες σακατεμένους που η κυβέρνηση προσπαθεί να <<κρύψει>>. Ένας ακήρυχτος πόλεμος διεξάγεται καθημερινά στους χώρους δουλειάς που έχουν μετατραπεί σε σύγχρονα σφαγεία, με τους εργαζόμενους να φεύγουν από τα σπίτια τους και να μην ξέρουν αν και πώς θα γυρίσουν πίσω.
Αυτός ο πόλεμος, αυτή η εγκληματική πολιτική που υπηρετείται διαχρονικά από όλες τις κυβερνήσεις έως και σήμερα, με τους λεγόμενους αναπτυξιακούς νόμους που έχουν ψηφιστεί για τη θωράκιση της κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και το ξεζούμισμα των εργαζομένων είναι το αποτέλεσμα που κόστισε και τη ζωή των πέντε μανάδων εργατριών στη μπισκοτοβιομηχανία << ΒΙΟΛΑΝΤΑ >> στα Τρίκαλα, μια από τις επιχειρήσεις που πίεζαν να ψηφιστεί το νομοσχέδιο -έκτρωμα για τις 13 ώρες δουλειάς. Αυτός λοιπόν ήταν ο ΄΄ καλός΄΄ βιομήχανος…. που απαγόρευσε μέχρι και το συνδικάτο Γάλακτος -Τροφίμων και Ποτών Τρικάλων να πραγματοποιήσει τις αρχαιρεσίες του και να συμμετέχουν οι εργαζόμενοι σε αυτές. Ήταν τόσο ΄΄ καλός΄΄ όπως θέλουν να τον παρουσιάσουν που ούτε ΕΝΑΣ εργαζόμενος δεν τόλμησε να ψηφίσει, όταν τελικά στήθηκε η κάλπη έξω από τη βιομηχανία, μετά από πίεση του συνδικάτου.
Είναι αυτό το κράτος, το επιλεκτικά ανίκανο να προστατεύσει τη ζωή και την περιουσίας μας από φυσικές καταστροφές, που δεν παίρνει μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς μας, που ιδιωτικοποιεί και εμπορευματοποιεί κρίσιμους τομείς στη ζωή μας, όπως η Υγεία – Πρόνοια και η Κοινωνική Ασφάλιση, η Παιδεία, οι Μεταφορές, οι Υποδομές κ.α και όλα αυτά γιατί τα λογίζει ως κόστος. Στο χώρο της υγείας όπου είμαστε εργαζόμενοι δεν υπάρχουν συγκροτημένες επιτροπές υγιεινής και ασφάλειας, δεν αναγνωρίζεται η εργασία όλων των κλάδων και ειδικοτήτων ως ανθυγιεινή ή μόνο σε ένα μικρό βαθμό, ζήτημα που δεν αφορά το επίδομα αποζημίωσης αλλά κυρίως την ευθύνη του κράτους ως εργοδότη μας να λάβει όλα τα απαραίτητα προληπτικά μέτρα.
Εμείς οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να συμβιβαστούμε και να συνηθίσουμε όπως θέλουν στην κουλτούρα του πολέμου, να αποδεχόμαστε ως κανονικότητα τη μετατροπή του Αιγαίου και της Μεσογείου σε υγρό τάφο των προσφύγων και των μεταναστών, να δεχόμαστε να πληρώνουμε την ανάπτυξη τους σήμερα με χρήμα και αύριο με το ίδιο μας το αίμα, που ήδη η χώρα μας εμπλέκεται σε δύο ιμπεριαλιστικούς πολέμους και έχει μετατραπεί ορμητήριο πολέμου και έχει γίνει στόχος αντιποίνων. Οι μόνοι χαμένοι από αυτές τις εξελίξεις είναι οι εργαζόμενοι, όλος ο λαός.
ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΑΣΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ!
Έχουμε συμφέρον, έχουμε καθήκον να παλέψουμε ενάντια στην απάνθρωπη πολιτική που εφαρμόζεται εις βάρος μας σε κάθε πτυχή της ζωής μας. Για να ζήσουμε εμείς και οι οικογένειες μας με αξιοπρέπεια και με ασφάλεια πρέπει να ξηλώσουμε τις ματωμένες ράγες του Κέρδους.
‘Έχουμε τη δύναμη, συσπειρωμένοι στα σωματεία μας, βάζοντας προμετωπίδα τις δικές μας ανάγκες και όχι τα κέρδη των λίγων, μπορούμε να τα καταφέρουμε.
Συνεχίζουμε τον αγώνα και καλούμε τους συναδέλφους, να μην δεχτούν τη λογική ότι <<τίποτα δεν αλλάζει>>, να μην γίνουν ουρά κανενός κυβερνητικού σχεδιασμού. Να συμπορευτούμε με τους αγρότες, τις γυναίκες και τα άλλα λαϊκά στρώματα και να απαιτήσουν πολιτική που θα υπηρετεί τις κοινωνικές ανάγκες και όχι τα κέρδη των λίγων.
Στις 28 Φλεβάρη, στις 12:00 μμ, στην κεντρική πλατεία της Καρδίτσας δίνουμε μαχητικό παρών στο συλλαλητήριο και στις 7μμ συμμετέχουμε στη μουσική διαμαρτυρία στο Σιδηροδρομικό Σταθμό της πόλης μας.
Γιατί τα Τέμπη δεν ήταν << η κακιά στιγμή>>. Ήταν το αποτέλεσμα μιας πολιτικής που συνεχίζεται. Και απέναντι σε αυτή την πολιτική δεν υπάρχει μέση λύση.
ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ
Ή ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ
