Τα νέα από το Βελεστίνο και τον Δήμο Ρήγα Φεραίο

Μήνυμα της Διευθύντριας Δ.Ε. Καρδίτσας για την επέτειο της 17ης Νοέμβρη

17 Νοέμβρη 1973 και η ιστορία αποφασίζει να δρέψει δάφνες.

Νέοι και νέες, παιδιά ενός ανώτερου Θεού και ενός πεπρωμένου άρρητου μα ισχυρού τολμούν να αντιδράσουν, να διεκδικήσουν, να θυσιαστούν για κάτι που δεν είναι ούτε δεδομένο ούτε αυτονόητο. Για κάτι που ήταν και παραμένει ζητούμενο και προσδοκώμενο και συμπυκνώνεται σε ένα μόνο σύνθημα, με τρεις μόνο λέξεις: Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία!

Αναφερόμαστε βεβαίως στον ξεσηκωμό των φοιτητών, της νεολαίας και του ελληνικού λαού κατά της δικτατορίας των συνταγματαρχών, κατά της καταπάτησης βασικών και ουσιαστικών ανθρώπινων δικαιωμάτων, της ελευθερίας, της αυτοδιάθεσης, της ανεξαρτησίας της σκέψης, της ελευθερίας της διανόησης, αλλά  και της έκφρασης του λόγου και του λογισμού.

Διανύοντας ήδη το πρώτο μισό της 21ης χιλιετίας και ο αγώνας του ανθρώπου για τα ιδανικά της ελευθερίας, της ανεξαρτησίας, της ειρήνης, της συναδέλφωσης είναι μονόδρομος, καθώς η φροντίδα για τη ζωή και τον άνθρωπο παραμένει κύριο μέλημα, κυρίως όταν απειλούνται και παραβιάζονται ανθρώπινα δικαιώματα και κοινωνικές κατακτήσεις. Η βελτίωση της λειτουργίας της δημοκρατίας και του κράτους, η αναβάθμιση της δημόσιας παιδείας, η αντίσταση απέναντι σε κάθε πολιτική και στρατηγική που πλήττουν την ελευθερία, την αξιοπρέπεια και την προσωπικότητα κάθε ανθρώπου, αποτελούν de facto και de jure διαχρονικές αναγκαιότητες για κοινωνική συνοχή και ευημερία.

Τιμούμε σήμερα λοιπόν τους νεκρούς του Πολυτεχνείου. Τιμούμε τον αγώνα και τη θυσία τους. Αναλογιζόμαστε και προβληματιζόμαστε για το πόσο διαχρονικό και επίκαιρο και ισχύον όσο ποτέ παραμένει το αίτημα για εργασιακή αξιοπρέπεια, για αναβαθμισμένη και ουσιαστική παιδεία, για πολύτιμη ελευθερία λόγου και σκέψης και έκφρασης, για τον άνθρωπο και την αξιοπρέπειά του.Γιατί η ελευθερία και η παιδεία είναι προσωπική υπόθεση και τρέφεται από κείνα τα ψίχουλα που μαζεύει η ψυχή σαν βγει για σπορά ο Διγενής.

«Ήταν ωραία παιδιά, με τα μεγάλα μάτια σαν εκκλησίες χωρίς στασίδια.Ωραία παιδιά, δικά μας, με τη μεγάλη θλίψη των αντρείων….Αψήφιστοι, όρθιοι στα προπύλαια, στον πέτρινο αέρα»(Γ. Ρίτσος).

Στους νεκρούς. Στη μνήμη. Στην ιστορία που γράφεται με ανεξίτηλο μελάνι.  Γιατί μπροστά σε κάποιες πράξεις μετράει μόνο η μνήμη και τοκίζεται η υπόσχεση. Είναι ζήτημα τιμής …της δημοκρατίας και των αξιών της.

Η ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ Δ.Ε. ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

Δρ Ελένη-Μαρίνα  Ξυνοπούλου

Πηγή www.karditsalive.net