Ο Πεστροφογεννητικός Σταθμός Ανθηρού (συχνά αναφέρεται και ως κρατικό ή τοπικό πεστροφοτροφείο) αποτελούσε μια σημαντική και παραδοσιακή υποδομή της περιοχής, η οποία υπάγεται διοικητικά στο Δασαρχείο Μουζακίου Καρδίτσας και βρίσκεται στον οικισμό Καρνέσι του συνοικισμού Λαγκαδίου Ανθηρού Αργιθέας, σε παλιά κτήματα Αδερφών Βασιλείου & Ευθυμίου Κ. Παπαδημητρίου & Ανδριανής,
ιδρύθηκε δε το 1976 με πρωτοβουλία και συνδρομή του Ανθηριώτη Δασάρχη και Διευθυντή της Δ/νσης Δασών Τρικάλων, αειμνήστου Θεοφάνη Λεωνίδα Σακκά, μετά από συνεννόηση – συνεργασία του με τον τότε Πρόεδρο της Κοινότητας – αείμνηστο Δημοσθένη Μιλτ. Μπακογιάννη (ιδρύθηκαν τότε συνολικά 3 σταθμοί, ένας στη Δράμα, ένας στην Ευρυτανία και ο του Ανθηρού).
Στις εγκαταστάσεις του αξιοποιούνταν τα πεντακάθαρα και τρεχούμενα νερά της Γκούρας Λαγκαδίου για την αναπαραγωγή και εκτροφή της ντόπιας ποταμίσιας πέστροφας και η συμβολή του ήταν ο εμπλουτισμός των τοπικών ποταμών και ρεμάτων και λιμνών σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας αφού ο γόνος του έφτασε κοντά στο 1 εκατομμύριο τη χρονιά.
Ποσότητα των νερών αυτών, που δεσμεύτηκε και μεταφέρθηκε από τη Γκούρα Λαγκαδίου με αγωγούς από το Δασαρχείο για τη λειτουργία του Σταθμού, στη συνέχεια διοχετεύεται για την άρδευση κτημάτων Λαγκαδίου και Ανθηρού ως τα σήμερα, ένα δε μικρό μέρος του νερού αυτού κρατήθηκε και διοχετεύεται στη δεξαμενή δίπλα από οικία Δημητρίου Αποστόλου στη θέση <<Τραχανάς>> για την ύδρευση του κεντρικού οικισμού του Ανθηρού.
Ο ικανότερος και σπουδαιότερος στην εργασία αυτή της αναπαραγωγής ήταν ο συντοπίτης μας Λαγκαδιώτης – Καρνεσιώτης ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Ηλία ΑΖΑΚΑΣ, που ήταν εργαζόμενος από ιδρύσεώς του και από το 1985 μόνιμος υπάλληλος του Υπ. Γεωργίας (Δνση Δασών – Δασαρχείου Μουζακίου) και που σε συνεργασία με ειδικευμένους στην ιχθυολογία υπαλλήλους του Δασαρχείου Μουζακίου αλίευαν τις πεστροφομάνες από ποτάμια της Αργιθέας και τις μετέφεραν στις δεξαμενές – κοπάνες του Σταθμού όπου με ανάλογη διατροφή, άρμεγμα των αυγών από τις θηλυκές και άρμεγμα του σπέρματος από τις αρσενικές και γονιμοποίηση – επώαση σε ειδικούς χώρους πετύχαιναν την εκκόλαψη.
Ακόμα και συνταξιούχος και άνευ αμοιβής ο ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΑΖΑΚΑΣ πήγαινε και βοηθούσε, γιατί τον ένιωθε και τον πονούσε το Σταθμό σαν δικό του!!!
Στον Πεστροφογεννητικό αυτό Σταθμό εργάστηκαν εποχιακά από το 1976 ως την αδρανοποίησή του υπερ τους 100 Ανθηριώτες, τρώγοντας ψωμί και κολλώντας ένσημα.
Δυστυχώς μετά το 2010 η λειτουργία του άρχισε να γίνεται υποτονική με ευθύνη του Κράτους και σιγά σιγά το 2020 να σταματήσει ουσιαστικά η παραγωγή γόνου και έκτοτε τυπικά να υφίσταται και να τελεί σε αναστολή λειτουργίας αφού δεν υπάρχει μόνιμο εξειδικευμένο προσωπικό.
Μήπως είναι καιρός να επανεξετασθεί από το αρμόδιο Υπουργείο η επάνδρωσή του με εξειδικευμένο προσωπικό και η επαναλειτουργία του;
Κι αυτό αν θέλουμε το υδάτινο οικοσύστημα της Πατρίδας μας να παραμείνει ζωντανό αφού λόγω της υδατικής κρίσης ο όγκος του νερού μειώνεται και η θερμοκρασία αυξάνεται.
Σημειωτέον ότι τα εγκαταλειμμένα έργα τους Φράγματος Συκιάς Πετρωτού στον Αχελώο και στη σμίξη του με τα Αργιθεάτικα ποτάμια – με τις τσιμεντένιες σήραγγες ενδιαμέσου μετώπου ροής των υδάτων – έχουν κάνει απαγορευτικό το ανέβασμα της πέστροφας και με τυχόν παρανομούντες ψαράδες ως είδος στα ποτάμια μας τείνει να εξαφανισθεί.
Σήμερα, με την ένταση της υδατικής κρίσης και της κλιματικής αλλαγής, η λειτουργία των κρατικών και τοπικών σταθμών αναπαραγωγής ντόπιας (αυτόχθονης) πέστροφας είναι πιο κρίσιμη και πιο χρήσιμη από ποτέ.
Αφού οι εγκαταστάσεις υπάρχουν και το νερό τρέχει η επαναλειτουργία αυτού του Σταθμού στο Ανθηρό θα είναι, με την αναπαραγωγή γόνου ντόπιας πέστροφας και τον εμπλουτισμό ποταμιών και λιμνών, σημαντική για τον Τόπο μας και για το Κράτος!!!
Μενέλαος Νικ. Παπαδημητρίου
{gallery}20261103_pestrofogennitikos_anthiro{/gallery}
