Την ώρα που η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υποδομών πραγματοποιεί αυτοψίες στο Πήλιο επιχειρώντας να εκπέμψει εικόνα ομαλής προόδου και αποτελεσματικής διαχείρισης των έργων αποκατάστασης, η πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά οι κάτοικοι και οι οδηγοί στο οδικό δίκτυο της περιοχής είναι εντελώς διαφορετική και βαθιά ανησυχητική.
Πίσω από τις δηλώσεις, τις επισκέψεις στα εργοτάξια και τις επικοινωνιακές εικόνες, παραμένει αναπάντητο το βασικό ερώτημα: πώς είναι δυνατόν η υλοποίηση κρίσιμων παρεμβάσεων αποκατάστασης του οδικού δικτύου σε μια περιοχή που επλήγη δραματικά από τις κακοκαιρίες Daniel και Elias να μεταφέρεται χρονικά έως τον Απρίλιο του 2029;
Αυτό ακριβώς προκύπτει από την επίσημη απάντηση του Υπουργείου Υποδομών στην κοινοβουλευτική ερώτηση που κατέθεσα ήδη από τον Απρίλιο, σχετικά με τις απεντάξεις έργων αποκατάστασης στο οδικό δίκτυο του Πηλίου και ιδιαίτερα στον Δήμο Ζαγοράς – Μουρεσίου από την πρώτη φάση υλοποίησης.
Η εικόνα στους δρόμους του Πηλίου παραμένει προβληματική και σε πολλά σημεία επικίνδυνη. Στενεμένα οδοστρώματα, ελλιπής ή ανύπαρκτη διαγράμμιση, κατεστραμμένα ή ανύπαρκτα στηθαία ασφαλείας, προβληματική σήμανση και κατολισθητικά φαινόμενα εξακολουθούν να δημιουργούν καθημερινά συνθήκες ανασφάλειας για κατοίκους και επισκέπτες.
Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει και η δημόσια παραδοχή της ίδιας της Αντιπεριφερειάρχη Μαγνησίας ότι «στη Ζαγορά κάθε 30 μέτρα υπάρχει και ένα σημείο προς επισκευή», ενώ παραμένει άγνωστο πότε θα ξεκινήσει η υλοποίηση πολλών παρεμβάσεων δεύτερης προτεραιότητας που αφορούν δρόμους και γέφυρες ζωτικής σημασίας για την περιοχή.
Και όλα αυτά ενώ βρισκόμαστε λίγες εβδομάδες πριν από την κορύφωση της θερινής περιόδου, με το Πήλιο να ετοιμάζεται να υποδεχθεί χιλιάδες επισκέπτες και με τις τοπικές κοινωνίες να εκφράζουν καθημερινά ανασφάλεια για την κατάσταση των δρόμων.
Η κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει με σαφήνεια γιατί κρίσιμα έργα πρώτης προτεραιότητας αφαιρέθηκαν από τον αρχικό σχεδιασμό, με ποια κριτήρια μεταφέρθηκαν σε δεύτερη φάση και γιατί, παρά τη διάθεση εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ και τη χρηματοδότηση από το Ταμείο Ανάκαμψης, το Πήλιο εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται με λογικές καθυστέρησης και αποσπασματικών παρεμβάσεων.
Οι τοπικές κοινωνίες δεν χρειάζονται άλλες κυβερνητικές επισκέψεις με κάμερες και διαβεβαιώσεις. Χρειάζονται άμεσες παρεμβάσεις ουσίας, ολοκληρωμένο σχέδιο αποκατάστασης και σαφές χρονοδιάγραμμα για κάθε επικίνδυνο σημείο του οδικού δικτύου. Η ασφάλεια των πολιτών και η εικόνα μιας ολόκληρης περιοχής δεν μπορούν να παραπέμπονται για το 2029.
