Μια εντυπωσιακή προσομοίωση αποκαλύπτει τις πρώτες στιγμές του Σύμπαντος με έναν τρόπο που δεν έχουμε ξαναδεί.
Το πρωτοποριακό μοντέλο, με την ονομασία «Lumina», καταγράφει με εξαιρετική ακρίβεια όσα συνέβησαν στα πρώτα δύο δισεκατομμύρια χρόνια της ιστορίας μας, μετά τη Μεγάλη Έκρηξη (Big Bang).
Το Lumina αποτυπώνει τις εξαιρετικά σύνθετες αλληλεπιδράσεις μεταξύ της ύλης, της σκοτεινής ύλης και της ακτινοβολίας, δείχνοντας πώς σχηματίστηκαν οι πρώτοι γαλαξίες και πώς διαμόρφωσαν το Σύμπαν γύρω τους.
Play Video
Τώρα, εντυπωσιακές εικόνες και βίντεο αποκαλύπτουν πώς θα έμοιαζε αυτή η διαδικασία, με ένα επίπεδο λεπτομέρειας που δεν ήταν ποτέ μέχρι σήμερα εφικτό.
Οι απεικονίσεις των πρώτων στιγμών του Σύμπαντος καταγράφουν τον τρόπο με τον οποίο λεπτά νήματα σκοτεινής ύλης ενώθηκαν με αέρια που κινούνταν με μεγάλες ταχύτητες, δημιουργώντας τις πρώτες δομές του Κόσμου.
Οι επιστήμονες μπορούν, μάλιστα, να χρησιμοποιήσουν το Lumina για να χαρτογραφήσουν τις διαδικασίες μέσω των οποίων αέρια, όπως το ήλιο, μετασχηματίστηκαν στις μορφές με τις οποίες τα παρατηρούμε σήμερα.
Ο δρ. Άαρον Σμιθ, φυσικός στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Ντάλας και συνυπογράφων της επιστημονικής μελέτης για το Lumina, δήλωσε:
«Νιώθουμε απίστευτα τυχεροί που έχουμε τη δυνατότητα να δημιουργούμε προσομοιώσεις όπως το Lumina.
Για πρώτη φορά, μπορούμε να παρακολουθήσουμε την εξέλιξη του υδρογόνου και του ηλίου μέχρι να αποκτήσουν τη σημερινή τους μορφή, σε μια τόσο τεράστια περιοχή του Σύμπαντος, διατηρώντας παράλληλα την ικανότητα να διακρίνουμε τους γαλαξίες και τα υπόλοιπα φωτεινά αντικείμενα που καθοδήγησαν αυτή τη μεταμόρφωση».
Το Lumina δημιουργήθηκε από επιστήμονες του Κέντρου Αστροφυσικής Χάρβαρντ-Σμιθσόνιαν και αποτελεί αυτό που οι ερευνητές αποκαλούν «κοσμολογική προσομοίωση ακτινοβολίας και υδροδυναμικής».
Πρόκειται για ένα μοντέλο που συνδυάζει τις καλύτερες επιστημονικές θεωρίες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρούν τα βασικά συστατικά του Σύμπαντος και προβλέπει πώς εξελίσσονται αυτές οι διεργασίες με την πάροδο του χρόνου.
Αυτό που κάνει, ωστόσο, το Lumina ξεχωριστό είναι ότι αποτελεί τη μεγαλύτερη προσομοίωση αυτού του είδους που έχει δημιουργηθεί ποτέ.
Το μοντέλο αναπαριστά έναν κύβο διαστήματος με μήκος περίπου 1,5 δισεκατομμύριο έτη φωτός σε κάθε πλευρά, μια κλίμακα που προσεγγίζει εκείνη που μπορούν να παρατηρήσουν οι αστρονόμοι με τα ισχυρότερα τηλεσκόπια της εποχής μας.
Ο όγκος του είναι, μάλιστα, 100 φορές μεγαλύτερος από εκείνον που είχαν καλύψει οι προηγούμενες κορυφαίες προσομοιώσεις αντίστοιχου τύπου.
Εξίσου σημαντικό είναι ότι πρόκειται για την πρώτη προσομοίωση που επιτρέπει στους επιστήμονες να μελετήσουν ένα φαινόμενο γνωστό ως επαναϊονισμός του ηλίου.
Το πρώιμο Σύμπαν ήταν μια καυτή «σούπα» σωματιδίων και ακτινοβολίας που είχε απομείνει από τη Μεγάλη Έκρηξη.
Καθώς το Σύμπαν άρχισε να ψύχεται, τα ηλεκτρόνια ενώθηκαν με τους ατομικούς πυρήνες, σχηματίζοντας ηλεκτρικά ουδέτερα άτομα.
Ωστόσο, εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια αργότερα, άρχισαν να σχηματίζονται τα πρώτα άστρα και οι πρώτοι γαλαξίες, παράγοντας τεράστιες ποσότητες υπεριώδους ακτινοβολίας. Η ακτινοβολία αυτή ήταν αρκετά ισχυρή ώστε να αποσπά ηλεκτρόνια από τα άτομα, δημιουργώντας ιονισμένα άτομα υδρογόνου και ηλίου.
Καθώς η ακτινοβολία από τα άστρα και τις μαύρες τρύπες που αναπτύσσονταν στα κέντρα των γαλαξιών διαχεόταν στο Διάστημα, οι περιοχές του ιονισμένου ηλίου άρχισαν να επεκτείνονται και να ενώνονται μεταξύ τους, σχηματίζοντας δομές που έμοιαζαν με φυσαλίδες.
Με τη βοήθεια του Lumina, οι επιστήμονες μπορούν πλέον να μελετήσουν αυτή τη διαδικασία την ώρα που εξελίσσεται και να παρακολουθούν άμεσα τον τρόπο με τον οποίο επηρεάζει την εξέλιξη του Σύμπαντος μέσα στην προσομοίωση.
Για τη δημιουργία του Lumina χρειάστηκαν περισσότερες από 15.000 μονάδες επεξεργασίας γραφικών (GPU), οι οποίες λειτούργησαν στον Frontier, έναν από τους ταχύτερους υπερυπολογιστές στον κόσμο, που βρίσκεται στο Εθνικό Εργαστήριο του Όουκ Ριτζ, στο Τενεσί των ΗΠΑ.
Αυτή η τεράστια υπολογιστική ισχύς ήταν απαραίτητη, προκειμένου να προσομοιωθεί μια τόσο μεγάλη περιοχή του Σύμπαντος, διατηρώντας παράλληλα το επίπεδο λεπτομέρειας που απαιτείται για τη μελέτη του σχηματισμού άστρων, γαλαξιών και μαύρων τρυπών.
Η λεπτομέρεια αυτή είναι καθοριστικής σημασίας, καθώς προσομοιώσεις όπως το Lumina αποτελούν πλέον βασικό εργαλείο για τον έλεγχο των επιστημονικών θεωριών σχετικά με το Σύμπαν.
Ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, δρ. Όλιβερ Ζιρ, από το Κέντρο Αστροφυσικής Χάρβαρντ-Σμιθσόνιαν, δήλωσε:
«Με το διαστημικό τηλεσκόπιο Τζέιμς Γουέμπ (JWST), το πρώιμο Σύμπαν έχει μετατραπεί σε ένα συναρπαστικό νέο πεδίο έρευνας για την αστροφυσική.
Για να κατανοήσουμε όσα παρατηρούμε με αυτό το τηλεσκόπιο, πρέπει να μετατρέψουμε τις θεωρίες μας σε λεπτομερείς προβλέψεις».
Τα μοντέλα αυτά επιτρέπουν στους επιστήμονες να δουν πώς θα έπρεπε να μοιάζει το Σύμπαν, με βάση τις καλύτερες επιστημονικές θεωρίες που διαθέτουμε σήμερα.
Εάν οι παρατηρήσεις του διαστημικού τηλεσκοπίου Τζέιμς Γουέμπ ή του διαστημικού τηλεσκοπίου Νάνσι Γκρέις Ρόμαν συμφωνούν με τις προβλέψεις της προσομοίωσης, τότε οι επιστήμονες αποκτούν μεγαλύτερη βεβαιότητα ότι οι θεωρίες τους κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση.
Αντίθετα, εάν οι παρατηρήσεις δεν συμφωνούν με το μοντέλο, αυτό θα μπορούσε να αποτελεί ένδειξη ότι οι επιστήμονες πρέπει να επανεξετάσουν ορισμένες από τις παραδοχές τους για τη φύση και την εξέλιξη του Σύμπαντος.
Πηγή: newsbomb.gr
