Για δεκαετίες, η στρατιωτική υπεροχή του Ισραήλ βασιζόταν σε δύο αλληλοσυμπληρούμενους πυλώνες: τις εγχώριες στρατιωτικές δυνατότητες που ανέπτυξε η χώρα και τη στρατηγική, τεχνολογική και στρατιωτική υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ωστόσο, οι εξελίξεις που αποκάλυψαν οι πρόσφατοι πόλεμοι, και ιδιαίτερα οι πιέσεις που δέχθηκαν τα αμερικανικά αποθέματα όπλων, έφεραν στο προσκήνιο ένα νέο δεδομένο: η αμερικανική στήριξη εξαρτάται πλέον περισσότερο από τα όρια της βιομηχανικής και στρατιωτικής παραγωγικής ικανότητας των ΗΠΑ.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι η Ουάσιγκτον έχασε την ικανότητά της να στηρίζει το Ισραήλ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να διαθέτουν μία από τις μεγαλύτερες αμυντικές βιομηχανικές βάσεις στον κόσμο, ενώ και το ίδιο το Ισραήλ διαθέτει προηγμένο στρατό και ανεπτυγμένη αμυντική βιομηχανία. Η νέα πρόκληση είναι ότι ορισμένα σύγχρονα οπλικά συστήματα δεν μπορούν να αναπληρωθούν γρήγορα, ιδιαίτερα οι πύραυλοι ακριβείας, οι αναχαιτιστικοί πύραυλοι και τα προηγμένα αεροπορικά πυρομαχικά.
Κατά τις προηγούμενες δεκαετίες, το Ισραήλ επωφελήθηκε από ένα σημαντικό στρατηγικό πλεονέκτημα: τη δυνατότητα αναπλήρωσης μεγάλου μέρους της στρατιωτικής του κατανάλωσης μέσω των Ηνωμένων Πολιτειών, ειδικά σε πολέμους που απαιτούσαν εκτεταμένη χρήση πυρομαχικών. Αυτό του έδινε σημαντική ευχέρεια στη διεξαγωγή στρατιωτικών επιχειρήσεων, καθώς γνώριζε ότι η μείωση των αποθεμάτων κατά τη διάρκεια μιας σύγκρουσης δεν θα επηρέαζε άμεσα τη δυνατότητα συνέχισης των επιχειρήσεων.
Σήμερα, όμως, η μείωση ορισμένων αμερικανικών αποθεμάτων αλλάζει αυτή την εξίσωση. Η Ουάσιγκτον εξετάζει πλέον κάθε αποστολή προηγμένων όπλων μέσα από ευρύτερα ερωτήματα: τα χρειάζονται οι ίδιες οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις; Μπορεί η αμυντική βιομηχανία να τα αντικαταστήσει εγκαίρως;
Η πρόκληση της αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας
Η κατάσταση αυτή φαίνεται ιδιαίτερα στον τομέα της αντιπυραυλικής άμυνας. Ένας ευρείας κλίμακας και μακράς διάρκειας πόλεμος με το Ιράν ή άλλους περιφερειακούς παράγοντες θα μπορούσε να μετατραπεί σε πόλεμο φθοράς.
Σε ένα τέτοιο σενάριο, το κόστος άμυνας αποκτά καθοριστική σημασία. Η άλλη πλευρά μπορεί να χρησιμοποιεί σχετικά φθηνά μέσα, όπως drones ή χαμηλού κόστους πυραύλους, ενώ το Ισραήλ και οι σύμμαχοί του αναγκάζονται να χρησιμοποιούν ακριβά και τεχνολογικά σύνθετα συστήματα αναχαίτισης.
Πολιτικές επιπτώσεις στις σχέσεις ΗΠΑ – Ισραήλ
Η μείωση των αμερικανικών αποθεμάτων ενδέχεται επίσης να έχει πολιτικές συνέπειες στις σχέσεις μεταξύ Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ.
Όσο οι στρατιωτικοί πόροι θεωρούνταν ουσιαστικά ανεξάντλητοι, οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούσαν ευκολότερα να διαχωρίζουν τη στρατιωτική υποστήριξη από τις πολιτικές διαφωνίες. Όταν όμως τα κρίσιμα πυρομαχικά γίνονται περιορισμένος πόρος, η στρατιωτική βοήθεια συνδέεται περισσότερο με συζητήσεις για τους στόχους του πολέμου, τη διάρκειά του και τον τρόπο διεξαγωγής του.
Αυτό δίνει στην Ουάσιγκτον μεγαλύτερη επιρροή στον καθορισμό της μορφής των στρατιωτικών επιχειρήσεων, ιδιαίτερα όταν ανησυχεί ότι μια παρατεταμένη σύγκρουση θα εξαντλήσει δυνατότητες που μπορεί να χρειαστεί σε άλλες περιοχές, όπως στον Ειρηνικό Ωκεανό και στον ανταγωνισμό με την Κίνα.
Η επιδίωξη μεγαλύτερης ισραηλινής αυτονομίας
Από την άλλη πλευρά, η πραγματικότητα αυτή ενδέχεται να ωθήσει το Ισραήλ να επιταχύνει μια ήδη υφιστάμενη στρατηγική: την αύξηση της αμυντικής του αυτονομίας.
Η χώρα επενδύει εδώ και χρόνια στην ανάπτυξη εγχώριων αμυντικών βιομηχανιών, είτε στον τομέα των πυραύλων, είτε των μη επανδρωμένων αεροσκαφών, είτε των συστημάτων αεράμυνας. Παρ’ όλα αυτά, η πλήρης ανεξαρτησία παραμένει δύσκολος στόχος, καθώς ορισμένες προηγμένες αμερικανικές δυνατότητες, όπως τα σύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη και κρίσιμες τεχνολογίες, δεν μπορούν να αντικατασταθούν γρήγορα.
Συμπέρασμα
Η συρρίκνωση των αμερικανικών στρατιωτικών αποθεμάτων δεν συνιστά άμεση απειλή για την ικανότητα του Ισραήλ να διεξάγει πολέμους. Ωστόσο, μεταβάλλει ουσιαστικά τον τρόπο με τον οποίο λαμβάνονται οι στρατιωτικές και πολιτικές αποφάσεις.
Στη σύγχρονη εποχή, η ισχύς δεν εξαρτάται μόνο από την κατοχή προηγμένων οπλικών συστημάτων, αλλά και από την ικανότητα παραγωγής, αναπλήρωσης και διαχείρισής τους για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Κατά τον αρθρογράφο, η πρόσφατη σύγκρουση μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν, στην οποία το Ισραήλ ενεπλάκη έμμεσα, έδειξε ότι η εξάρτηση από τις αμερικανικές δυνατότητες, σε συνδυασμό με την πίεση στα αποθέματα και την ύπαρξη πολλαπλών πιθανών μετώπων, προσδίδει στην Ουάσιγκτον μεγαλύτερο βάρος στον καθορισμό των ορίων της κλιμάκωσης και της πορείας των πολιτικών και στρατιωτικών αποφάσεων.
Μετάφραση: Ουαλίντ Ελίας
Πηγή: elnashra.
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος
