Τα εύκρατα οικοσυστήματα φαίνεται να δέχονται ισχυρότερο πλήγμα από την κλιματική αλλαγή απ’ ό,τι πίστευαν μέχρι σήμερα οι επιστήμονες. Νέα έρευνα καταγράφει εκτεταμένες τοπικές εξαφανίσεις φυτών και ζώων, υπογραμμίζοντας ότι οι επιπτώσεις της υπερθέρμανσης του πλανήτη δεν αποτελούν μελλοντικό σενάριο, αλλά μια πραγματικότητα που ήδη διαμορφώνει τη ζωή στη Γη. Οι λεγόμενες «τοπικές εξαφανίσεις», κατά τις οποίες ένα είδος χάνεται από μια συγκεκριμένη περιοχή παρότι επιβιώνει αλλού, καταγράφονται πλέον με ανησυχητική συχνότητα και αποτελούν σαφή ένδειξη των αλλαγών που συντελούνται στα οικοσυστήματα.
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνας συνέκριναν τις τοπικές εξαφανίσεις σε περισσότερα από 5.100 είδη φυτών και ζώων από όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων εκατοντάδων ειδών σκώρων και σκαθαριών, εκατοντάδων ψαριών και πτηνών, πολλών θηλαστικών, βατράχων, σαλαμάνδρων και σαυρών, και σχεδόν 3.000 ειδών φυτών. Στη μελέτη τους που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Nature Climate Change», οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το 49% των ειδών των εύκρατων περιοχών υπέστη τοπική εξαφάνιση στα θερμότερα τμήματα της περιοχής εξάπλωσής τους, σε σύγκριση με μόλις το 33% των τροπικών ειδών.
Οι ερευνητές βασίστηκαν σε επαναλαμβανόμενες έρευνες βιοποικιλότητας από σχεδόν 40.000 τοποθεσίες παγκοσμίως, προκειμένου να συγκρίνουν ιστορικά αρχεία με έρευνες που διεξήχθησαν χρόνια ή δεκαετίες αργότερα, καθιστώντας την την μεγαλύτερη ανάλυση τοπικών εξαφανίσεων που προκαλούνται από την κλιματική αλλαγή που έχει γίνει μέχρι σήμερα.
«Ο κόσμος έχει αλλάξει από το 2016», αναφέρει ο Τζον Γουίνς, επικεφαλής συγγραφέας της νέας μελέτης.
«Οι θερμοκρασίες έχουν αυξηθεί στις εύκρατες ζώνες, ιδιαίτερα σε υψηλότερα γεωγραφικά πλάτη, και το μοτίβο φαίνεται να έχει αντιστραφεί τις τελευταίες δεκαετίες», λένε ερευνητές οι οποίοι προσπαθούν να εξηγήσουν αυτή την ανατροπή.
«Στην περίπτωση των ζώων δεν διαπιστώσαμε ότι οι εξαφανίσεις στις τροπικές περιοχές ήταν λιγότερο συχνές από ό,τι πιστεύαμε παλαιότερα. Αντίθετα, οι εξαφανίσεις στις εύκρατες ζώνες ξεπέρασαν εκείνες των τροπικών», συνεχίζει ο Γουίνς σε δελτίο Τύπου.
Ελάχιστες επιλογές
Η μελέτη δείχνει ότι πολλά είδη δεν μπορούν να επιβιώσουν στις μεταβαλλόμενες περιβαλλοντικές συνθήκες, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει τελικά στην εξαφάνιση ολόκληρων ειδών.
«Συχνά θεωρείται ότι ένα είδος απλώς θα μετακινηθεί σε πιο ψυχρές περιοχές καθώς θερμαίνεται το κλίμα, όμως διαπιστώσαμε ότι πάνω από το 70% των ειδών δεν το κάνει αυτό», σημειώνει ο Γουίνς.
Για ορισμένα είδη, η μετακίνηση σε ψυχρότερα ενδιαιτήματα μπορεί να μην είναι καν δυνατή. Τα ζώα μπορεί να μην μπορούν να διασχίσουν αυτοκινητόδρομους, πόλεις ή άλλα ανεπτυγμένα τοπία, ενώ τα ψάρια και άλλα υδρόβια είδη συχνά περιορίζονται σε συγκεκριμένες λίμνες και ποτάμια. Καθώς η θερμοκρασία ανεβαίνει, τα ορεινά είδη τείνουν να μετακινούνται προς μεγαλύτερα υψόμετρα. Ωστόσο, για πολλά από αυτά, η δυνατότητα αυτή έχει όρια, καθώς κάποια στιγμή δεν υπάρχει μεγαλύτερο υψόμετρο διαθέσιμο. Με άλλα λόγια, το ζωικό βασίλειο εξαντλεί γρήγορα τις επιλογές του.
«Στο παρελθόν εστιάζαμε κυρίως στις πιο θερμές περιοχές (τους τροπικούς)», ανέφερε ο Γουίνς. «Όμως, αποδεικνύεται ότι πλέον καμία περιοχή δεν είναι πραγματικά ασφαλής για πολλούς πληθυσμούς εύκρατων ειδών».
Προστασία της βιοποικιλότητας
Από τα 5.100 είδη που μελετήθηκαν, το 45% παρουσίασε τοπική εξαφάνιση στο θερμότερο σημείο της περιοχής του, σύμφωνα με το δελτίο Τύπου. Το ποσοστό αυτό ξεπέρασε το 50% σε αρκετές ομάδες, όπως έντομα, χερσαία σπονδυλωτά και θαλάσσια είδη.
Οι ερευνητές τόνισαν ότι η μελέτη δεν βασίζεται σε προβλέψεις για το μέλλον, αλλά σε ήδη καταγεγραμμένες βιολογικές αλλαγές.
«Συχνά θεωρούμε ότι η κλιματική αλλαγή θα επηρεάσει τα είδη στο μέλλον, όμως ήδη βλέπουμε τις επιπτώσεις», ανέφερε ο κύριος συγγραφέας της μελέτης Γκοπάλ Μουράλι. «Η βιοποικιλότητα αλλάζει ήδη με τρόπους που ακόμα προσπαθούμε να κατανοήσουμε».
Τα ευρήματα δείχνουν επίσης ότι είδη εξαφανίζονται τοπικά με τρόπους που δεν είχαν προβλεφθεί πλήρως από προηγούμενες μελέτες. Οι συγγραφείς της μελέτης σημειώνουν ότι τα ευρήματα της μελέτης τους μπορεί να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στον σχεδιασμό πολιτικών για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας, καθώς η προστασία ίσως χρειαστεί να στραφεί περισσότερο στις εύκρατες περιοχές.
Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Nature Climate Change».
Πηγή: Interesting Engineering
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο Youtube
Γίνε μέλος στο κανάλι μας στο Viber
– Αναφέρεται ως πηγή το ertnews.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Στο τέλος του άρθρου ως Πηγή
– Σε ένα από τα δύο σημεία να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος
