Αρχαιολόγοι στην ανατολική Γερμανία ανακάλυψαν μεγάλους σωρούς από οστά μαμούθ για πρώτη φορά από το 1927.
Τα ευρήματα προέρχονται από το Breitenbach-Schneidemühle, έναν οικισμό της Εποχής του Λίθου στη Σαξονία-Άνχαλτ.
Οι ερευνητές πιστεύουν πλέον ότι οι άνθρωποι που ζούσαν εδώ κυνηγούσαν ζωντανά μαμούθ, αντί να χρησιμοποιούν μόνο παλιό ελεφαντόδοντο.
Γερμανία: Ευρήματα ρίχνουν «φως» στο κυνήγι πριν από χιλιάδες χρόνια
Ο χώρος καλύπτει περίπου 10.000 τετραγωνικά μέτρα και θεωρείται ο μεγαλύτερος υπαίθριος χώρος της περιόδου «Aurignacian» στη δυτική Ευρασία. Η περίοδος Aurignacian διήρκεσε περίπου από 42.000 έως 32.000 χρόνια πριν, κατά τη διάρκεια της πρώιμης αποίκισης της Ευρώπης από τους σύγχρονους ανθρώπους. Οι περισσότεροι χώροι αυτής της εποχής βρίσκονται μέσα σε σπηλιές, οπότε ένας υπαίθριος οικισμός αυτού του μεγέθους είναι σπάνιος.
Ένας μαθητής ανακάλυψε τον χώρο το 1924, όταν εντόπισε ένα δόντι μαμούθ κατά τη διάρκεια κατασκευαστικών εργασιών. Τρία χρόνια αργότερα, ο Σουηδός αρχαιολόγος Nils Niklasson ηγήθηκε μιας μεγάλης ανασκαφής και αποκάλυψε έκταση σχεδόν 400 τετραγωνικών μέτρων. Κανείς δεν είχε ξαναβρεί εκεί μεγάλες συστάδες οστών μαμούθ μέχρι φέτος.
Οι ανασκαφές με σύγχρονες μεθόδους ξεκίνησαν το 2009 ως κοινό έργο δύο φορέων. Ο ένας είναι το MONREPOS, ένα ερευνητικό κέντρο κοντά στο Neuwied που ανήκει στο Κέντρο Αρχαιολογίας Leibniz. Ο άλλος είναι η Κρατική Υπηρεσία Διαχείρισης Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Αρχαιολογίας της Σαξονίας-Άνχαλτ.
Συνολικά, οι ομάδες επέκτειναν την ανασκαφική περιοχή κατά περισσότερα από 150 τετραγωνικά μέτρα. Μια ζώνη έμοιαζε με εργαστήριο ελεφαντόδοντου, με τρυπημένες χάντρες, αιχμές βλημάτων, κομμάτια σκαλισμένων μορφών και υπολείμματα από την κατασκευή τους. Μια επιλογή ευρημάτων εκτίθεται στο Κρατικό Μουσείο Προϊστορίας της Χάλλε.
Η φετινή ανασκαφική περίοδος διήρκεσε από τον Ιούλιο έως τον Οκτώβριο και έφερε στο φως αρκετά θραύσματα χαυλιοδόντων μαζί με κατεργασμένα κομμάτια ελεφαντόδοντου. Τα σημάδια κοπής στα οστά υποδηλώνουν ότι οι κυνηγοί κατανάλωναν το κρέας των ζώων. Τα δέρματα και το ελεφαντόδοντο πιθανότατα χρησιμοποιούνταν ως πρώτη ύλη για εργαλεία, κοσμήματα, έργα τέχνης, ρούχα και καλύμματα σκηνών.
Σε εξαιρετική κατάσταση τα ευρήματα
Προηγούμενες μελέτες έδειξαν ότι το ελεφαντόδοντο είναι πολύ παλαιότερο από τον οικισμό, ο οποίος χρονολογείται μεταξύ 32.000 και 34.000 ετών. Οι θηρευτές κυνηγούσαν κυρίως ταράνδους και σπανιότερα άλογα, καθώς και περιστασιακά ελάφια. Κυνηγούσαν επίσης αλεπούδες και λαγούς, πιθανότατα για τη γούνα τους. Τα νέα οστά αλλάζουν αυτή την εικόνα, και ο επικεφαλής του προγράμματος Olaf Jöris του MONREPOS αναφέρει ότι οι κυνηγοί πιθανότατα σκότωναν μαμούθ επί τόπου επίσης.
Η κατάσταση διατήρησης είναι εξαιρετική, γεγονός που βοηθά τους ερευνητές να μελετήσουν τον τρόπο με τον οποίο οι κυνηγοί-συλλέκτες οργάνωναν τους οικισμούς τους. Ο Marcel Weiß από την κρατική υπηρεσία επισημαίνει την ύπαρξη ξεχωριστών ζωνών για την επεξεργασία του ελεφαντόδοντου και για την επεξεργασία των δερμάτων λαγών και αλεπούδων.
Οι ανασκαφές σε σπήλαια συνήθως αποκαλύπτουν μόνο μικρά κομμάτια της καθημερινής ζωής, οπότε ένας χώρος τόσο μεγάλος προσθέτει πολλά στοιχεία.
Κάθε σεζόν συμμετέχουν εθελοντές από όλο τον κόσμο για να μάθουν τις μεθόδους ανασκαφής και την τήρηση αρχείων. Φέτος συμμετείχαν 40 φοιτητές από τη Γερμανία και το εξωτερικό. Οι κάτοικοι και η τοπική κοινότητα υποστηρίζουν το έργο, ενώ μια δημόσια εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Haynsburg την 1η Οκτωβρίου προσέλκυσε έντονο ενδιαφέρον. Οι ερευνητές σχεδιάζουν να συνεχίσουν τις ανασκαφές τις επόμενες σεζόν.
Με πληροφορίες από State Office for Heritage Management and Archaeology Saxony-Anhalt και Archaeology News Online Magazine
