Ένας εργαζόμενος στο Νεπάλ επέζησε δέκα μέρες παγιδευμένος μέσα σε ένα πλημμυρισμένο τούνελ.
Ο 30χρονος Νεπαλέζος εργάτης Σαντζάι Σαχ, κατάφερε να επιβιώσει πίνοντας λασπόνερο και προσευχόμενος για τη διάσωσή του.
«Όταν με διέσωσαν, το πρώτο πράγμα που ρώτησα ήταν πόσες ημέρες είχαν περάσει», δήλωσε ο Σαχ στο AFP, καθώς επέστρεφε την Κυριακή στο σπίτι του, στην περιοχή Σαπτάρι. Όταν του είπαν ότι είχαν περάσει δέκα ημέρες, πίστευε ότι είχε μείνει εγκλωβισμένος μόνο για λίγες ημέρες.
Ο Σαχ ήταν ένας από τους εκατοντάδες εργαζομένους σε σειρά υδροηλεκτρικών έργων που επλήγησαν από την καταστροφική πλημμύρα της 26ης Αυγούστου, η οποία προκλήθηκε από την κατάρρευση παγετώνα στα σύνορα Κίνας και Νεπάλ. Η καταστροφή έχει αφήσει πίσω της τουλάχιστον 1.429 νεκρούς και περισσότερους από 5.640 αγνοούμενους, στην πλειονότητά τους στο Νεπάλ.
Η εμπειρία του Σαντζάι Σαχ στο Νεπάλ
Ο Σαχ περιέγραψε τη στιγμή που η πλημμύρα χτύπησε ως ένα γεγονός που εξελίχθηκε με αστραπιαία ταχύτητα.
«Ήμουν στη βάρδια μου και ξαφνικά ήρθε μια αδιανόητη πλημμύρα, με κύματα σαν τσουνάμι, αρκετά μέτρα ψηλά», ανέφερε.
Οι εργαζόμενοι είχαν ενημερωθεί ότι τα νερά πλησίαζαν και είχαν λάβει προειδοποιήσεις να παραμείνουν σε επιφυλακή. Ωστόσο, ο χρόνος για να απομακρυνθούν ήταν ελάχιστος.
«Είχαμε ενημερωθεί να είμαστε σε ετοιμότητα, ότι έρχεται μεγάλη πλημμύρα. Προσπαθήσαμε όσο μπορούσαμε να είμαστε σε επιφυλακή και να απομακρύνουμε τους συναδέλφους μας», είπε.
Μέσα σε λίγα λεπτά, όμως, τα ορμητικά νερά κατέκλυσαν το τούνελ.
Πώς κατάφερε να επιβιώσει
Αποκομμένος από τους συναδέλφους του, ο Σαχ βρέθηκε μόνος, χωρίς να γνωρίζει αν θα καταφέρει ποτέ να βγει ζωντανός.
Σε αυτές τις συνθήκες, η πίστη του αποτέλεσε για εκείνον βασικό στήριγμα.
«Επέζησα χάρη στη βαθιά μου πίστη και την αυτοπεποίθησή μου», είπε. Αισθανόταν ότι η πνευματική δύναμη που αντλούσε από τις προσευχές του τον βοηθούσε να μην κυριευθεί από φόβο ή απόγνωση, δήλωσε.
«Μπόρεσα να παραμείνω εκεί», είπε χαρακτηριστικά.
Το νερό που είχε στη διάθεσή του δεν ήταν πόσιμο. Ήταν λασπωμένο, αλλά αυτό ήταν το μόνο που μπορούσε να πιει.
«Υπήρχε νερό, αλλά ήταν λασπωμένο. Είχα μόνο αυτό», ανέφερε.
Παρά την απομόνωση, ο Σαχ δεν ήταν εντελώς μόνος. Ένας ακόμη εργαζόμενος, ο 45χρονος Καμπίρ Μαχαρτζάν, είχε επίσης επιζήσει σε κοντινό σημείο.
Οι δύο άνδρες ήταν χωρισμένοι, αλλά μπορούσαν να επικοινωνούν.
Η δυνατότητα να ακούει τη φωνή ενός άλλου ανθρώπου αποτέλεσε μια κρίσιμη ψυχολογική «γραμμή ζωής» για τον Σαχ.
Η διάσωση μετά από 10 μέρες
Έπειτα από ημέρες εργασιών εκσκαφής και επιχειρήσεων έρευνας, τα συνεργεία κατάφεραν τελικά να ανοίξουν δίοδο προς τους εγκλωβισμένους άνδρες και να τους βγάλουν ζωντανούς.
Ο Σαχ μεταφέρθηκε στη συνέχεια σε νοσοκομείο του Κατμαντού, όπου ανάρρωσε για αρκετές ημέρες.
Η επιστροφή του στην οικογένειά του ήταν μια στιγμή μεγάλης συγκίνησης. Συγγενείς και φίλοι τον υποδέχθηκαν, ενώ ο ίδιος δεν έκρυψε τα ανάμεικτα συναισθήματά του.
«Είμαι χαρούμενος, αλλά αισθάνομαι και θλίψη», είπε. «Μου δόθηκε μια δεύτερη ζωή, κατάφερα να επιβιώσω εκεί. Όμως πολλοί από τους φίλους μας βρίσκονταν εκεί».
Η σύζυγός του, Λάκσμι Κουμάρι Σαχ, δήλωσε ότι η οικογένεια δεν σταμάτησε ποτέ να ελπίζει ότι θα τον ξαναδεί.
«Ο Θεός μάς βοήθησε. Είχαμε την ελπίδα», είπε, κρατώντας στην αγκαλιά της την κόρη τους.
Η επιχείρηση αναζήτησης στα πλημμυρισμένα τούνελ συνεχίζεται, ενώ ο Σαχ κάλεσε τις αρχές να μην εγκαταλείψουν την προσπάθεια.
Ένας Κινέζος εργαζόμενος διασώθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου, μία ημέρα μετά τον Σαχ. Έκτοτε, ωστόσο, δεν έχει ακουστεί κανένα σημάδι ζωής από τους υπόλοιπους εγκλωβισμένους.
«Ελπίζω η κυβέρνηση να συνεχίσει την έρευνα και τη διάσωση. Είναι πιθανό να υπάρχει ακόμη κάποιος ζωντανός», είπε.
Πρόσθεσε ότι, ακόμη κι αν δεν βρεθούν άλλοι επιζώντες, η συνέχιση των ερευνών είναι απαραίτητη ώστε να εντοπιστούν οι σοροί των εργαζομένων που έχασαν τη ζωή τους και να επιστραφούν στις οικογένειές τους.
Με πληροφορίες από AFP και ΕΡΤnews
