— Στα κόμικς και τις τοιχογραφίες σου οι πόλεις, οι τόποι και τα κτίρια δίνουν συχνά την αίσθηση ότι είναι χαρακτήρες με δική τους υπόσταση. Τι είναι αυτό που προσδίδει σε έναν τόπο τη δική του αφηγηματική φωνή;
Να σας πω, πιστεύω ότι ο χαρακτήρας ενός τόπου προέρχεται από εμάς, από τον τρόπο με τον οποίο τον βλέπουμε και τον φανταζόμαστε. Δεδομένου πως ό,τι ζωγραφίζω θα μπορούσε να είναι πραγματικό, πιστεύω ότι τείνουμε να συμπληρώνουμε οι ίδιοι τις ιστορίες, αφήνοντας τους πίνακες να μας πηγαίνουν σε άλλα μέρη ή απλώς να ξαναζούμε τις δικές μας φαντασιώσεις και αναμνήσεις.
— Οι εικόνες σου αποπνέουν ομορφιά και γαλήνη, μοιάζουν ωστόσο ταυτόχρονα να περιβάλλονται από ένα μυστήριο. Είναι μια ατμόσφαιρα που επιδιώκεις συνειδητά ή προκύπτει αβίαστα κατά τη διάρκεια της δημιουργικής διαδικασίας;
Νομίζω ότι είναι κάτι φυσικό. Το έργο μου εμπνέεται εξ ολοκλήρου από την πορτογαλική αρχιτεκτονική, κυρίως την παλαιότερη, που ίσως να μην είναι η πιο όμορφη ή η πιο τέλεια αλλά είναι αυτή που με γοητεύει. Πιστεύω ότι αυτά τα χαρακτηριστικά μάς οδηγούν φυσικά σε αυτή την αίσθηση του μυστηρίου. Πιστεύω επίσης στην ποίηση της απλότητας και μεγάλο μέρος του έργου μου προσπαθεί να αποτυπώσει την ομορφιά του απλού.
Οι ακίνητες εικόνες μάς «εξαναγκάζουν» να συμπληρώνουμε νοητά τα κενά και να φανταζόμαστε μόνοι μας την κίνηση. Είναι οι ίδιες οι εικόνες που μας επιτρέπουν να δημιουργούμε τις δικές μας εικόνες. Και το χρειαζόμαστε αυτό ώστε να πυροδοτήσουμε τη δική μας φαντασία.
— Πολλοί δημιουργοί σήμερα πασχίζουν να κεντρίσουν εξαρχής την προσοχή του αναγνώστη. Τα δικά σου σχέδια, αντιθέτως, σαν να τον καλούν να πάρει τον χρόνο του ώστε να τα παρατηρήσει καλύτερα. Το κάνεις συνειδητά αυτό;
Σίγουρα! Πάντα θεωρούσα το σχέδιο ως έναν τρόπο να αναγκάσω τον εαυτό μου να κοιτάξει δύο φορές, να δώσω στα πράγματα χρόνο να με κερδίσουν οπτικά. Θέλω ο θεατής να σταθεί και να αφιερώσει χρόνο για να τα επεξεργαστεί. Ενθαρρύνω έτσι τους ανθρώπους να δώσουν μια ευκαιρία στα πράγματα και να δουν πέρα από την πρώτη ματιά ή εντύπωση. Είναι μια στάση που προσπαθώ να ακολουθώ στη ζωή μου γενικά.
— Είσαι γνωστός κυρίως για τα μεγάλων διαστάσεων σχέδια και τοιχογραφίες που απεικονίζουν παραδοσιακά πορτογαλικά σπίτια. Τι σε οδήγησε να εστιάσεις εκεί αντί να σχεδιάζεις πιο σύγχρονους ή φουτουριστικούς κόσμους, όπως αρκετοί άλλοι δημιουργοί; Πιστεύεις ότι τα κόμικς μπορούν να λειτουργήσουν και ως μια μορφή πολιτιστικού αρχείου;
Απλώς νιώθω πολύ συνδεδεμένος με τα παλιά, τα «σκουριασμένα», τα απλά πράγματα. Μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από αυτά, είναι επίσης μια αισθητική που μου θυμίζει τους φανταστικούς κόσμους και τις ταινίες που έβλεπα καθώς μεγάλωνα. Μου αρέσει επίσης όταν εμφανίζονται σύγχρονα στοιχεία μέσα σε αυτές τις σκηνές, τα γκράφιτι για παράδειγμα. Λατρεύω να βλέπω στοιχεία από διαφορετικές εποχές να συνυπάρχουν και να «συνομιλούν» σε μια εικόνα, χωρίς να φαντάζουν παράταιρα. Δεν απεικονίζω τίποτα περισσότερο από την πραγματικότητα που βλέπω γύρω μου καθημερινά.
— Υπάρχουν, πιστεύεις, εμπειρίες ή συναισθήματα που τα κόμικς και οι τοιχογραφίες μπορούν να εκφράσουν αμεσότερα από τη λογοτεχνία ή τον κινηματογράφο;
Οπωσδήποτε. Οι ακίνητες εικόνες μάς «εξαναγκάζουν» να συμπληρώνουμε νοητά τα κενά και να φανταζόμαστε μόνοι μας την κίνηση. Είναι οι ίδιες οι εικόνες που μας επιτρέπουν να δημιουργούμε τις δικές μας εικόνες. Και το χρειαζόμαστε αυτό ώστε να πυροδοτήσουμε τη δική μας φαντασία.

— Ποιος είναι ο ρόλος που διαδραματίζουν σήμερα διοργανώσεις όπως το LA Comics Festival, του οποίου φιλοτέχνησες και την αφίσα, για τους δημιουργούς και το κοινό;
Πολύ σημαντικός, ειδικά για τις νεανικές κοινότητες, τους ανερχόμενους καλλιτέχνες και τους λάτρεις της τέχνης των κόμικς και του animation. Τέτοιες διοργανώσεις φέρνουν τους ανθρώπους κοντά και μπορούν να λειτουργήσουν ως καταλύτης για μελλοντικές πρωτοβουλίες και να εμπνεύσουν νέα καλλιτεχνικά κινήματα. Διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο σε τοπικό και εθνικό επίπεδο και είμαι περήφανος που θα γνωρίσω φέτος από κοντά αυτό το φεστιβάλ που φαίνεται ενδιαφέρον. Ανυπομονώ επίσης να ξεκινήσω το mural που έχω υποσχεθεί και που θα μείνει στην πόλη της Λάρισας.
— Πώς βλέπεις το μέλλον των κόμικς; Η τεχνητή νοημοσύνη είναι ήδη σε θέση να δημιουργεί πειστικές εικονογραφήσεις σε στυλ κόμικ μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.
Ειλικρινά δεν ασχολούμαι καν με την τεχνητή νοημοσύνη. Τη βρίσκω εντελώς άψυχη. Απλώς παίρνει ό,τι υπάρχει ήδη, δημιουργημένο από πραγματικούς ανθρώπους, για να φτιάξει κάτι «δικό της». Όλοι αναζητούμε το ανθρώπινο στοιχείο στα πράγματα με τα οποία συνδεόμαστε. Η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να είναι μόνο ένας φθηνός και εύκολος τρόπος για να βγάλει κανείς εύκολα λεφτά, τίποτα παραπάνω, γι’ αυτό και δεν τη «φοβάμαι», ούτε πιστεύω ότι θα με επηρεάσει με κάποιον ουσιαστικό τρόπο.
— Ποια δουλειά σου θα παρουσίαζες πρώτα σε κάποιον που δεν γνωρίζει το έργο σου;
Πιθανότατα το βιβλίο μου για τη ζωγραφική των πορτογαλικών «αόρατων σπιτιών». Συγκεντρώνει όλα όσα αγαπώ και με εμπνέουν. Σπίτια που διαμόρφωσαν το έργο μου όπως είναι σήμερα και που, κατά τη γνώμη μου, αξίζει να αναδειχθούν.















