Ομάδα παλαιοντολόγων παρουσιάζει το Dongoconodon platycauda, ένα μικρό θηλαστικό της ομάδας των ευτρικωνόδοντων που ζούσε μαζί με τους δεινόσαυρους στη σημερινή βορειοανατολική Κίνα το οποίο κολυμπούσε στο νερό χρησιμοποιώντας άκρα που έμοιαζαν με εκείνα του πλατύποδα ενώ αντικαθιστούσε τα δόντια του πολλές φορές.
Το Dongoconodon platycauda έζησε στον πλανήτη μας κατά την Πρώιμη Κρητιδική περίοδο περίπου 120 εκατομμύρια χρόνια πριν. Το ζώο είχε περίπου το μέγεθος ενός υδρόβιου αρουραίου και εκτιμάται ότι ζύγιζε 115 έως 190 γραμμάρια. Ανήκε στα Eutriconodonta, μια ομάδα πρώιμων θηλαστικών που έζησαν κατά την Ιουρασική και την Κρητιδική περίοδο.
«Τα θηλαστικά εμφανίστηκαν μέσω της σταδιακής απόκτησης βασικών μορφολογικών και αναπτυξιακών καινοτομιών οι οποίες αποτέλεσαν τη βάση για την εξελικτική τους επιτυχία σε διαφορετικές οικολογικές θέσεις. Μεταξύ αυτών, η διφυοδοντία —η παρουσία δύο γενεών δοντιών— και το πλήρως αποσπασμένο μέσο αυτί θεωρούνται ευρέως δύο βασικά διαγνωστικά χαρακτηριστικά των σύγχρονων θηλαστικών και αντιπροσωπεύουν θεμελιώδεις μεταβάσεις στην εξέλιξη των θηλαστικών».
Το Dongoconodon platycauda αντιπροσωπεύεται από έναν σχεδόν πλήρη, αρθρωμένο σκελετό, με καλά διατηρημένο κρανίο και γνάθους. Το απολίθωμα συλλέχθηκε το 2016 από την τοποθεσία Changzigou, στον γεωλογικό σχηματισμό Jiufotang, στην επαρχία Liaoning της Κίνας.
Οι αξονικές τομογραφίες αποκάλυψαν δόντια σε διάφορα στάδια ανατολής και ανάπτυξης, συμπεριλαμβανομένων δοντιών αντικατάστασης που βρίσκονταν κάτω από άλλα δόντια αντικατάστασης. Σύμφωνα με τους ερευνητές το ζώο φαίνεται ότι διέθετε τρεις γενιές δοντιών σε ορισμένες θέσεις και αυτό συνέβαινε και στους τέσσερις τύπους δοντιών: κοπτήρες, κυνόδοντες, προγομφίους και γομφίους.
Ένας κοντινός συγγενής του, ο Gobiconodon borissiaki, έχει επίσης αναφερθεί ότι αντικαθιστούσε ορισμένα από τα πίσω δόντια του περισσότερες από μία φορές. Οι ερευνητές προτείνουν ότι αυτή η επιστροφή στην επαναλαμβανόμενη αντικατάσταση των δοντιών συνδέεται με έναν σαρκοφαγικό τρόπο ζωής.
Η ανατομία
Το Dongoconodon platycauda φαίνεται επίσης ότι ήταν ικανός κολυμβητής. Τα μπροστινά και πίσω άκρα του μοιάζουν με εκείνα του πλατύποδα, καθώς διαθέτουν πεπλατυσμένα και επιμηκυμένα οστά. Μικρές προεκτάσεις στα οστά των δακτύλων αντιστοιχούν στα σημεία όπου προσφύεται η μεμβράνη των παλαμών στον πλατύποδα.
Οι σπόνδυλοι της ουράς του είναι πεπλατυσμένοι και έχουν σχήμα κουτιού, παρόμοιοι με εκείνους του Myocastor coypus ενός ημιυδρόβιου τρωκτικού της Νότιας Αμερικής με ουρά που καλύπτεται από αραιό τρίχωμα. Οι επιστήμονες καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η ουρά χρησιμοποιούνταν για κατεύθυνση και σταθεροποίηση, ενώ τα μπροστινά άκρα παρείχαν το μεγαλύτερο μέρος της προωθητικής δύναμης κατά την κολύμβηση.
Για να ελέγξουν την υπόθεση ότι επρόκειτο για κολυμβητικό ζώο συνέκριναν 13 μετρήσεις οστών των άκρων του απολιθώματος με αντίστοιχες μετρήσεις από 124 σύγχρονα είδη με γνωστό τρόπο ζωής. Το απολίθωμα βρέθηκε μέσα στο εύρος των τιμών που χαρακτηρίζουν τα ημιυδρόβια είδη.
«Το νέο απολίθωμα παρουσιάζει προσαρμογές για ημιυδρόβια ζωή, με χέρια και πόδια παρόμοια με εκείνα του πλατύποδα, τα οποία διέθεταν επίσης μεμβράνες μεταξύ των δακτύλων. Το ασυνήθιστο πρότυπο πεπλατυσμένων στη ραχιοκοιλιακή κατεύθυνση οστών της ουράς μοιάζει με εκείνο της σύγχρονης νουτρίας, ενός τρωκτικού που κατάγεται από τη Νότια Αμερική. Η επανεμφάνιση της πολυφυοδοντίας και της αντικατάστασης των γομφιόμορφων δοντιών στο νέο απολίθωμα και στους συγγενικούς γοβικονοδοντίδες πιθανότατα συνδέεται με την οικομορφολογική τους θέση και τη σαρκοφάγο διατροφή τους» λένε οι ερευνητές.
Naftemporiki.gr
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
