Θηλαστικά ζώα άκμαζαν στον Αρκτικό Κύκλο την εποχή των δεινοσαύρων

Παλαιοντολόγοι παρουσιάζουν την ανακάλυψη τριών άγνωστων μέχρι σήμερα είδη θηλαστικών τα οποία ζούσαν σε πολικά δάση πριν από περίπου 73 εκατομμύρια χρόνια.

Ένα από αυτά τα είδη που έλαβε την ονομασία Qayaqgruk peregrinus φαίνεται να συνδέεται στενά με μια ομάδα θηλαστικών από τη Μογγολία αποτελώντας την παλαιότερη άμεση απόδειξη μετανάστευσης θηλαστικών ζώων από την Ασία στη Βόρεια Αμερική  αμφισβητώντας την αντίληψη ότι η Αρκτική ήταν εξελικτικά απομονωμένη.

Τα τρία είδη ανήκουν στα πολυφυματιώδη θηλαστικά, μια εξαφανισμένη τάξη μικρών θηλαστικών που μοιάζουν με τρωκτικά και έζησαν παράλληλα με τους δεινοσαύρους. Πήραν το όνομά τους από τα πολλαπλά φύματα (εξογκώματα) που είχαν στα δόντια τους.

Επέζησαν για περισσότερα από 100 εκατομμύρια χρόνια από την Ιουρασική περίοδο μέχρι το τέλος του Ηωκαίνου, περίπου πριν από 35 εκατομμύρια χρόνια, και αποτελούν τη μακροβιότερη γνωστή ομάδα θηλαστικών στην ιστορία της Γης. Κατάφεραν μάλιστα να επιβιώσουν από την πρόσκρουση του αστεροειδούς η οποία εξαφάνισε τους δεινόσαυρους πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια.

Η θεωρία και τα ευρήματα

Η κρατούσα θεωρία αναφέρει ότι την εποχή των δεινοσαύρων υπήρχαν λίγα είδη μικρών σε μέγεθος θηλαστικών τα οποία στη διάρκεια της μέρας ήταν κρυμμένα στις φωλιές τους και έβγαινα από αυτές για να τραφούν και να αναπαραχθούν όταν έπεφτε το σκοτάδι. Η εξαφάνιση των δεινοσαύρων μετά την πτώση του αστεροειδούς πριν από 66 εκατ. έτη επέτρεψε στα θηλαστικά που κατάφεραν να επιζήσουν από την μαζική εξόντωση της ζωής να βγουν από τις κρυψώνες τους, να ακμάσουν σε πλανητικό επίπεδο και να τελικά να κυριαρχήσουν ανοίγοντας έτσι ό δρόμος για την εμφάνιση του ανθρώπου.

Οι επιστήμονες αναρωτιούνταν εδώ και καιρό τι επέτρεψε στα πολυφυματιώδη θηλαστικά να επιβιώσουν περισσότερο από πολλά άλλα θηλαστικά και τα τρία νέα είδη από την Αρκτική προσφέρουν ένα σημαντικό στοιχείο. «Παρότι οι πολικές περιοχές δεν διαθέτουν την ίδια βιοποικιλότητα με τις τροπικές, παρέμεναν εξαιρετικά δραστήριοι τόποι όπου η ζωή μπορούσε να ευδοκιμήσει, ήδη από πολύ παλιά» δήλωσε η Δρ. Σάρα Σέλεϊ, παλαιοντολόγος στο Πανεπιστήμιο του Λίνκολν.

Τα απολιθωμένα δόντια των τριών ειδών (Camurodon borealis, Qayaqgruk peregrinus και Kaniqsiqcosmodon polaris) βρέθηκαν σε αποθέσεις ηλικίας 73 εκατομμυρίων ετών του σχηματισμού Prince Creek, κοντά στον Αρκτικό Κύκλο. Ακόμη και τότε η περιοχή βίωνε μήνες σκοταδιού τον χειμώνα, θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν και πιθανότατα εποχικές ελλείψεις τροφής. Παρ’ όλα αυτά αυτά τα μικρά πλάσματα ευημερούσαν.

«Αυτά τα τρία νέα είδη θηλαστικών προσθέτουν στοιχεία που δείχνουν ότι η αρχαία αρκτική περιοχή φιλοξενούσε μοναδικά είδη προσαρμοσμένα στις πολικές συνθήκες» δήλωσε ο Δρ Πάτρικ Ντράκενμιλερ από το Πανεπιστήμιο της Αλάσκας στο Φέρμπανκς. Οι ερευνητές εντόπισαν σημαντικές διαφορές στο σχήμα των δοντιών των τριών ειδών, γεγονός που υποδηλώνει ότι πιθανότατα τρέφονταν με διαφορετικές τροφές.

Το Camurodon borealis είχε δόντια φυτοφάγου ζώου, ενώ το Qayaqgruk peregrinus ήταν παμφάγο και πιθανότατα έτρωγε έντομα μαζί με φυτά. Το Kaniqsiqcosmodon polaris επίσης φαίνεται πως ήταν παμφάγο αλλά πιθανότατα βασιζόταν κυρίως σε φυτική τροφή. Σε μια περιοχή με περιορισμένους διατροφικούς πόρους η ικανότητα εξέλιξης και εξειδίκευσης στη διατροφή ίσως βοήθησε τα διαφορετικά είδη πολυφυματιωτών να συνυπάρχουν.

«Αυτή η προσαρμοστικότητα ίσως βοήθησε επίσης στην επιβίωσή τους μετά την πρόσκρουση του αστεροειδούς. Υπάρχει τεράστια ποικιλία στην ομάδα των πολυφυματιωτών. Έζησαν για εξαιρετικά μεγάλο χρονικό διάστημα και πιστεύω ότι μπορούν να μας αποκαλύψουν πολλά για την ανθεκτικότητα των θηλαστικών, όχι μόνο απέναντι στις μαζικές εξαφανίσεις αλλά και στις κλιματικές πιέσεις που αντιμετωπίζουν πολλοί οργανισμοί σήμερα» δήλωσε η Δρ Σέλεϊ.

Η μετανάστευση

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν επίσης ότι το Qayaqgruk peregrinus συνδέεται στενά με ένα είδος που βρέθηκε στη σημερινή Μογγολία γεγονός που υποδηλώνει ότι οι πρόγονοί του ταξίδεψαν από την Ασία στη Βόρεια Αμερική. Η μετακίνηση αυτή πιθανότατα συνέβη πριν από περίπου 92 εκατομμύρια χρόνια, αποτελώντας ένα από τα αρχαιότερα γνωστά παραδείγματα θηλαστικών που διέσχισαν τις δύο ηπείρους.

«Αυτό σημαίνει ότι υπήρχε χερσαίος διάδρομος μεταξύ Ασίας και Βόρειας Αμερικής από τον οποίο μπορούσαν να περάσουν αυτά τα μικρά θηλαστικά. Και αυτή η γέφυρα ξηράς ήταν ήδη ιδιαίτερα ενεργή πριν από περίπου 90 εκατομμύρια χρόνια» δήλωσε η καθηγήτρια Τζέιλιν Έμπερλε από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Κολοράντο.

Η ανακάλυψη προσθέτει νέα στοιχεία που δείχνουν ότι τα είδη μετακινούνταν και αναδιαμόρφωναν τα οικοσυστήματα μεταξύ ηπείρων εδώ και εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια. «Αυτό πραγματικά αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τα “ιθαγενή” είδη. Ο βαθύς γεωλογικός χρόνος μάς υπενθυμίζει ότι ένας τόπος δεν είναι απλώς ένα σημείο στον χάρτη, αλλά μια μακρά και πολυεπίπεδη ιστορία τοπίων και κατοίκων» λέει η Δρ. Σέλεϊ.

Naftemporiki.gr