Ο σχεδιαστής από τη Γερμανία, Simon Weckert, δημιούργησε ένα πολύχρωμο πουκάμισο παραλλαγής το οποίο δεν μπορεί να ανιχνευθεί από συστήματα βιντεοεπιτήρησης που χρησιμοποιούν Τεχνητή Νοημοσύνη.
Το πουκάμισο αναπτύχθηκε, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το περιοδικό «Dezeen», ως απάντηση σε ένα πιλοτικό πρόγραμμα χρήσης AI βιντεοεπιτήρησης στην περιοχή Kottbusser Tor του Βερολίνου, και σχεδιάστηκε, για να εμποδίζει το σύστημα να αναγνωρίζει τον χρήστη ως άνθρωπο.
Με την ονομασία Digital Camouflage, το πουκάμισο στοχεύει να μπερδέψει τα συστήματα ανίχνευσης αντικειμένων με τεχνητή νοημοσύνη, ανατρέποντας τα χαρακτηριστικά που το σύστημα εκλαμβάνει ως «άνθρωπο».
JUST IN: German technologist develops a “digital camouflage” shirt designed to make wearers effectively invisible to AI surveillance cameras. pic.twitter.com/5k3MSTLi4o
— Polymarket (@Polymarket) August 29, 2026
Πώς το πουκάμισο «ξεγελά» την τεχνητή νοημοσύνη
«Τα συστήματα AI αποτελούνται από πολλαπλά επίπεδα και δεν έμαθαν ποτέ τι είναι ο άνθρωπος, έμαθαν απλώς πώς μοιάζουν, βάσει στατιστικής, οι άνθρωποι, χρησιμοποιώντας παράλληλα εκατομμύρια εικόνες», δήλωσε ο Weckert. «Στα πρώτα επίπεδα ανιχνεύουν ακμές, αντιθέσεις και διαβαθμίσεις υφής. Βαθύτερα στο δίκτυο, αναζητούν μοτίβα, όπως τη σιλουέτα κεφαλιού-ώμων, τις αναλογίες των άκρων σε σχέση με τον κορμό, τη συνέχεια του περιγράμματος του σώματος απέναντι στο φόντο. Ένας “άνθρωπος” για τη μηχανή είναι ένα σύνολο οπτικών στατιστικών, και αυτή ακριβώς είναι η αδυναμία της».
Όπως σημειώνει το σχετικό δημοσίευμα, το πουκάμισο χρησιμοποιεί έναν συνδυασμό έντονων χρωμάτων και σχεδίων, για να συγχέει τα συστήματα AI, ώστε να μην αναγνωρίζουν αυτό που βλέπουν ως ανθρώπινη μορφή.
Αναλύοντας την κατασκευή του, ο σχεδιαστής σημειώνει πως τα έντονα χρώματα ενεργοποιούν έντονα τα πρώτα επίπεδα του δικτύου, ενώ τα επικαλυπτόμενα σχήματα διασπούν τη συνέχεια του περιγράμματος του σώματος, με αποτέλεσμα ο ανιχνευτής να μην μπορεί να ενώσει τα μέρη σε μία ενιαία φιγούρα.
Αξίζει να αναφερθεί πως ο Weckert ανέπτυξε το μοτίβο του πουκάμισου χρησιμοποιώντας -και ο ίδιος- τεχνητή νοημοσύνη, μέσω μιας διαδικασίας δοκιμής και λάθους γνωστής ως adversarial loop. Αρχικά, μέσω της AI παρήγαγε το αρχικό σχέδιο, προβάλλοντας το στη συνέχεια στον αντίστοιχο ανιχνευτή τεχνητής νοημοσύνης. Υπολογίζοντας, παράλληλα, το επίπεδο εμπιστοσύνης με το οποίο το σύστημα εντοπίζει τον άνθρωπο, κατάφερε να τροποποιήσει το τελικό σχέδιο, στο σημείο που κατέρρευσε πλήρως ο αλγόριθμος.
Καταληκτικά, για τις δοκιμές του πουκάμισου χρησιμοποιήθηκε το Yolo, ένα δημοφιλές σύστημα ανοιχτού κώδικα για την ανίχνευση αντικειμένων σε πραγματικό χρόνο.
Με πληροφορίες από Dezeen
