Την απάντησή της στα όσα ακούγονται περί «προδοσίας» της μνήμης του Γιώργου Μαζωνάκη, θέλησε να δώσει η Καίτη Γαρμπή, μέσω μιας μακροσκελούς ανάρτησης στα social media.
Τα αρνητικά σχόλια ξεκίνησαν όταν η ίδια βρέθηκε επάνω στη σκηνή μαζί με τον Αντώνη Ρέμο, στο πλαίσιο της επετειακής συναυλίας του τραγουδιστή στη Θεσσαλονίκη.
Η Καίτη Γαρμπή αποχαιρετώντας το κοινό και απευθυνόμενη στον Αντώνη Ρέμο, τον χαρακτήρισε το «καλύτερο παιδί και της ημέρας και της νύχτας».
«Μπορείς να θλίβεσαι βαθιά για έναν άνθρωπο που έφυγε και ταυτόχρονα να χαίρεσαι και να νιώθεις περηφάνια για έναν άνθρωπο που είναι δίπλα σου. Το ένα δεν ακυρώνει το άλλο», γράφει η Καίτη Γαρμπή στην ανάρτησή της.
«Κι όμως, μια αυθόρμητη φράση αγάπης προς τον Αντώνη έφτασε να μεταφραστεί ως “προδοσία” στη μνήμη του Γιώργου Μαζωνάκη. Ο σεβασμός, η αγάπη και η θλίψη μου για τον Γιώργο δεν μπαίνουν σε ζυγαριά με την αγάπη και την εκτίμησή μου για τον Αντώνη. Η αγάπη δεν λειτουργεί έτσι», προσθέτει η τραγουδίστρια.
Έπειτα χαρακτήρισε τα αρνητικά σχόλια ως «νοσηρή ανθρωποφαγία».
Ακολουθεί ολόκληρη η ανάρτηση της Καίτης Γαρμπή:
«Χτες στη συναυλία του Αντώνη Ρέμου, μέσα στο πένθος για την απώλεια του συναδέλφου μας και το δέος μπροστά σε 300.000 ανθρώπους, η μουσική έγινε η γέφυρα ανάμεσα σε δύο πολύ δυνατά συναισθήματα.
Μπορείς να θλίβεσαι βαθιά για έναν άνθρωπο που έφυγε και ταυτόχρονα να χαίρεσαι και να νιώθεις περηφάνια για έναν άνθρωπο που είναι δίπλα σου. Το ένα δεν ακυρώνει το άλλο. Αυτές τις μέρες έγιναν δεκάδες συναυλίες, τα νυχτερινά κέντρα άνοιξαν και η μουσική συνέχισε να ακούγεται. Η χθεσινή συναυλία ήταν μια δωρεάν συναυλία για το κοινό και για τους καλλιτέχνες χωρίς κερδοσκοπικό χαρακτήρα.
Κι όμως, μια αυθόρμητη φράση αγάπης προς τον Αντώνη έφτασε να μεταφραστεί ως “προδοσία” στη μνήμη του Γιώργου Μαζωνάκη. Ο σεβασμός, η αγάπη και η θλίψη μου για τον Γιώργο δεν μπαίνουν σε ζυγαριά με την αγάπη και την εκτίμησή μου για τον Αντώνη. Η αγάπη δεν λειτουργεί έτσι.
Το να αναζητάμε κακία και εχθρότητα ακόμη και μέσα στο πένθος δεν είναι σεβασμός στη μνήμη ενός ανθρώπου. Είναι νοσηρή ανθρωποφαγία. Χτες, η βαθιά συλλογική συγκίνηση και η κοινή μνήμη μέσα από το τραγούδι έγιναν μια ζωντανή, ουσιαστική μορφή αποχαιρετισμού.
Γιατί ένας καλλιτέχνης που έζησε μέσα στη μουσική και αγαπήθηκε τόσο μέσα από αυτήν δεν τιμάται μόνο με τη σιωπηρή ακύρωση. Τιμάται και όταν χιλιάδες άνθρωποι τραγουδούν μαζί για εκείνον».
