Η φωτογράφος Megha Singha κοιτάζει την κουλτούρα των influencers στην Ινδία όχι από τα feeds, αλλά από τα υπνοδωμάτια, τα σαλόνια και τα μικρά ιδιωτικά σκηνικά όπου η εικόνα αρχίζει να φτιάχνεται πριν ανέβει online.
Η συνεχιζόμενη φωτογραφική της σειρά I Love My Friends, But They’re Killing Me εξερευνά τον τρόπο με τον οποίο νεαρές γυναίκες στην Ινδία προσαρμόζονται στην παγκοσμιοποιημένη κουλτούρα της ομορφιάς. Influencers, πρόσωπα από reality TV και επίδοξες ηθοποιοί ποζάρουν μέσα στους προσωπικούς τους χώρους, ανάμεσα σε τρίποδα, αφίσες, κοσμήματα, lingerie, beauty gadgets και αντικείμενα που μοιάζουν να έχουν βγει από μια παγκόσμια οικονομία επιθυμίας.
Η σειρά, που έχει μπει στη shortlist του Aperture Portfolio Prize 2026, δεν λειτουργεί ως απλή κριτική της influencer κουλτούρας. Η Singha ενδιαφέρεται περισσότερο για το πώς η ομορφιά γίνεται performance — όχι μόνο στο διαδίκτυο, αλλά και στην καθημερινή ζωή. Πώς ένα δωμάτιο μετατρέπεται σε στούντιο, πώς ένα σώμα μαθαίνει να ποζάρει, πώς η θηλυκότητα γίνεται ταυτόχρονα παιχνίδι, φιλοδοξία, εικόνα και πίεση.
Σε μία από τις φωτογραφίες της σειράς, η Nandini βρίσκεται πάνω σε έντονα ροζ σεντόνια με λογότυπο Swarovski, κρατώντας τρίποδο, ενώ ένα πλαστικό όπλο τοποθετείται εκεί όπου συνήθως θα βρισκόταν το κινητό. Η εικόνα μοιάζει σχεδόν υπερβολικά άμεση: η επιθυμία για φήμη, η αυτοσκηνοθεσία και η απειλή της εικόνας γίνονται ένα.
Η ίδια η φωτογράφος αναφέρει ως αναφορές της την εγκατάσταση Room of Mutual Destruction της Rebecca Horn, αλλά και την αφίσα του Blow-Up του Μικελάντζελο Αντονιόνι. Τα όπλα εμφανίζονται συχνά στη δουλειά της, όχι μόνο ως σύμβολα κινδύνου, αλλά και ως αντικείμενα παιδικού παιχνιδιού, performance και θεατρικής υπερβολής.
Η Singha άρχισε να ενδιαφέρεται για τη διάδοση των παγκόσμιων beauty trends όταν η μητέρα της, που ζει στο Jorhat, σε μικρότερη πόλη της Ινδίας, έπεισε τοπικούς δερματολόγους να δοκιμάσουν την περίφημη «vampire facial» της Kim Kardashian. Η εικόνα μιας πρακτικής που ξεκίνησε από την αμερικανική celebrity κουλτούρα και έφτασε σε μια μικρή πόλη της Ινδίας έγινε για εκείνη αφετηρία φωτογραφικής έρευνας.
Για το project, η φωτογράφος πέρασε μεγάλο μέρος του 2024 μιλώντας με τις γυναίκες που φωτογράφισε, προσπαθώντας να κατανοήσει τον κόσμο τους χωρίς να επιβάλει πάνω του τις δικές της προκαταλήψεις. Η σειρά εξετάζει πώς η κουλτούρα της ομορφιάς αλλάζει από τόπο σε τόπο, από κοινωνική τάξη σε κοινωνική τάξη, και πώς διαμορφώνει επιθυμίες, φιλοδοξίες και τρόπους να υπάρξει κανείς ως γυναίκα μπροστά σε ένα κοινό.
Τα πορτρέτα είναι τραβηγμένα σε φιλμ 35mm, με άμεσο flash, και έχουν την αίσθηση μιας οικειότητας που δεν είναι ποτέ εντελώς αθώα. Οι γυναίκες ξαπλώνουν σε κρεβάτια, κάθονται σε βελούδινες πολυθρόνες, στέκονται δίπλα σε γραφεία γεμάτα αντικείμενα. Το σπίτι δεν είναι εδώ καταφύγιο από την εικόνα· είναι το πρώτο της εργαστήριο.
Η styling προσέγγιση της Rupangi Grover κινήθηκε επίσης μέσα σε αυτή την οικειότητα. Ρούχα από τις ντουλάπες των ίδιων των κοριτσιών, κομμάτια από τις μητέρες τους, κοσμήματα, παιδικές φωτογραφίες, lace, lingerie, χειροποίητα στοιχεία και σύγχρονοι Ινδοί σχεδιαστές συνθέτουν μια εικόνα θηλυκότητας που δεν είναι ούτε πλήρως παραδοσιακή ούτε απλώς αντιγραφή δυτικού glamour.
Κάτω από την online ελευθερία, όμως, παραμένουν οι παλιές προσδοκίες. Μία από τις γυναίκες που φωτογραφήθηκαν έδωσε άδεια να γίνει το shooting μόνο όταν δεν θα βρισκόταν στο σπίτι ο πατέρας της, επειδή δεν θα το ενέκρινε — παρότι στο σαλόνι υπήρχε ήδη κορνιζαρισμένη selfie της. Άλλη είχε τιμωρηθεί ως έφηβη επειδή είχε παραβεί κανόνες γύρω από τη σεμνότητα και τη θηλυκότητα.
Αυτή η ένταση είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της δουλειάς της Singha. Οι νεαρές γυναίκες της σειράς δεν εμφανίζονται ούτε ως θύματα της influencer κουλτούρας ούτε ως απλές καταναλώτριες παγκόσμιων beauty trends. Είναι πρόσωπα που διαπραγματεύονται την επιθυμία να φανούν, να αρέσουν, να αποκτήσουν δύναμη μέσα από την εικόνα, ενώ ταυτόχρονα ζουν μέσα σε οικογενειακές, ταξικές και έμφυλες προσδοκίες που δεν εξαφανίζονται επειδή υπάρχει ένα ring light.
Η σειρά I Love My Friends, But They’re Killing Me δείχνει την influencer κουλτούρα όχι ως επιφανειακή τρέλα μιας γενιάς, αλλά ως νέο πεδίο όπου η ομορφιά, η φιλοδοξία, η φιλία, το σώμα και η κοινωνική πίεση συναντιούνται. Και αυτό το πεδίο, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες της Megha Singha, είναι πολύ πιο σύνθετο από ένα selfie.
Με στοιχεία από Dazed
