«Δεν μπορείτε να έρχεστε 20 φορές και να κάθεστε στην πρώτη σειρά. Θα με τρελάνει». Η Τζίλιαν Άντερσον βρέθηκε στο επίκεντρο μιας απρόσμενης συζήτησης για τη σχέση ηθοποιών και θεατών, όταν βίντεο που κυκλοφόρησε στο TikTok την έδειξε έξω από το @sohoplace στο Λονδίνο να ζητά από μια ομάδα φανατικών θαυμαστριών της να μην κάθονται κάθε φορά στην πρώτη σειρά.
Η Άντερσον, που αυτή την περίοδο υποδύεται τη Μάρθα στο Who’s Afraid of Virginia Woolf? του Έντουαρντ Άλμπι, ακούγεται στο βίντεο να λέει: «Δεν με νοιάζει, δεν μπορείτε να κάθεστε στην πρώτη σειρά. Είναι τόσο αποσυντονιστικό». Οι γυναίκες, που δεν φαίνονται στο βίντεο, ακούγονται να της απαντούν «συγγνώμη» και «το ξέρω».
Το βίντεο προκάλεσε αντιδράσεις στα social media και η Άντερσον επανήλθε λίγο αργότερα για να διευκρινίσει τη σχέση της με τις συγκεκριμένες θαυμάστριες και το πλαίσιο της συνομιλίας τους.
Όπως εξήγησε σε ανάρτησή της, πρόκειται για γυναίκες που γνωρίζει εδώ και περισσότερα από 20 χρόνια και ζήτησε ρητά να μην υπάρξουν αρνητικά σχόλια ή επιθέσεις εναντίον τους.
«Είμαστε ενθουσιασμένοι που κάνουμε αυτή την παράσταση, αλλά όσοι κάθονται στην πρώτη σειρά πρέπει να γνωρίζουν ότι, σε έναν τόσο μικρό χώρο, μπορούμε όλοι να σας βλέπουμε και κάποιες φορές αυτό μπορεί να μας αποσπά λίγο την προσοχή», έγραψε. Έκλεισε το μήνυμά της διαβεβαιώνοντας ότι όλα είναι καλά και ευχαριστώντας όσους πηγαίνουν να δουν την παράσταση.
Hi everyone, just to say – https://t.co/pmOJGBh3DH
— Gillian Anderson (@GillianA) October 4, 2026
Η ίδια η συνθήκη της συγκεκριμένης παραγωγής εξηγεί γιατί η παρουσία των θεατών της πρώτης σειράς μπορεί να γίνεται τόσο αισθητή. Το @sohoplace είναι ένας ιδιαίτερα μικρός χώρος και στο Who’s Afraid of Virginia Woolf? το κοινό βρίσκεται πολύ κοντά στους ηθοποιούς. Η απόσταση είναι τέτοια ώστε τα πρόσωπα, οι κινήσεις και οι αντιδράσεις των θεατών να είναι διαρκώς ορατά από τη σκηνή.
Και κάπου εκεί βρίσκεται η ιδιαιτερότητα αυτής της ιστορίας. Οι θαυμάστριες δεν κατηγορήθηκαν ότι μιλούσαν, φωτογράφιζαν, έστελναν μηνύματα ή διέκοπταν την παράσταση. Απλώς βρίσκονταν ξανά και ξανά στο ίδιο σημείο, τόσο κοντά στην Άντερσον ώστε η παρουσία τους είχε πάψει να χάνεται μέσα στο ανώνυμο σύνολο του κοινού.
Το περιστατικό έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία όλο και περισσότεροι ηθοποιοί μιλούν ανοιχτά για τη συμπεριφορά του κοινού μέσα στα θέατρα.
Τον προηγούμενο μήνα, η Κέιτ Μπλάνσετ ζήτησε από όσους παρακολουθούσαν το Electra/Persona στο National Theatre να αφήσουν κάτω τα κινητά τους κατά την υπόκλιση. Αναγνώρισε ότι η επιθυμία του κοινού να καταγράψει τη στιγμή μπορεί να είναι κολακευτική, αλλά ζήτησε να μη βιντεοσκοπείται η παράσταση, καθώς αυτό επηρεάζει την εμπειρία των υπόλοιπων θεατών.
Τον Μάιο, η Ρόζαμουντ Πάικ απευθύνθηκε σε θεατή που έστελνε μηνύματα από το κινητό του κατά τη διάρκεια του Inter Alia στο Wyndham’s Theatre. Η Πάικ είπε τότε ότι οι ηθοποιοί βλέπουν το φως της οθόνης και αντιλαμβάνονται την απόσπαση της προσοχής, ακόμη κι αν ο θεατής πιστεύει ότι περνά απαρατήρητος.
Λίγες εβδομάδες νωρίτερα, η Σίνθια Ερίβο είχε διακόψει τη σόλο παράστασή της στο Dracula, στην οποία ερμήνευε και τους 23 χαρακτήρες, όταν αντιλήφθηκε ότι κάποιος στο κοινό βιντεοσκοπούσε παράνομα το έργο.
Στο Μπρόντγουεϊ, η Ίσα Μπριόνες ζήτησε επίσης από θαυμαστές να σταματήσουν να φωνάζουν αναφορές στη σειρά The Pitt κατά τη διάρκεια του μιούζικαλ Just in Time. Η Κρίστιν Σκοτ Τόμας, από την άλλη, θυμήθηκε πρόσφατα ότι είχε δει κάποτε θεατή να τρώει ολόκληρο έτοιμο γεύμα στην πρώτη σειρά.
Στη συζήτηση έχουν μπει ακόμη η Λέσλι Μάνβιλ, ο Άντριου Σκοτ, ο Ντάνιελ Κρεγκ και ο Χιου Τζάκμαν, οι οποίοι έχουν σχολιάσει, με διαφορετικές αφορμές, τη συμπεριφορά του κοινού και τους άγραφους κανόνες της θεατρικής αίθουσας. Η Μάνβιλ χαρακτήρισε μάλιστα προσβλητική τη συνήθεια ορισμένων θεατών να σηκώνουν τα κινητά τους μπροστά στους ηθοποιούς κατά την υπόκλιση αντί απλώς να χειροκροτούν.
Οι εντάσεις δεν περιορίζονται στις σχέσεις ηθοποιών και κοινού. Σε παράσταση της Τρικυμίας της Royal Shakespeare Company με τον Κένεθ Μπράνα, θεατές παραπονέθηκαν για ένα μωρό που έκανε θόρυβο στη διάρκεια του πρώτου μέρους. Η μητέρα και το μωρό κλήθηκαν να αποχωρήσουν πριν από το δεύτερο μέρος, αφού κάποιοι θεατές ζήτησαν επιστροφή χρημάτων.
Η περίπτωση της Άντερσον, ωστόσο, είναι διαφορετική. Δεν υπάρχει κινητό, παράνομη βιντεοσκόπηση ή κάποια προφανής παραβίαση των άγραφων κανόνων του θεάτρου. Υπάρχει μόνο η ένταση που δημιουργείται όταν η αφοσίωση των φανατικών θαυμαστών γίνεται τόσο σταθερή και τόσο ορατή ώστε περνά από την πλατεία στη σκηνή.
Στο σινεμά ή στην τηλεόραση, ένας φανατικός θαυμαστής μπορεί να δει τον ίδιο ηθοποιό εκατοντάδες φορές χωρίς εκείνος να μάθει ποτέ ότι υπάρχει. Στο θέατρο, ειδικά σε μια τόσο μικρή αίθουσα, αυτή η σχέση μπορεί ξαφνικά να γίνει αμφίδρομη. Ο ηθοποιός βλέπει τα ίδια πρόσωπα να επιστρέφουν ξανά και ξανά. Και όταν αυτά τα πρόσωπα παύουν να είναι ανώνυμα, μπαίνουν αναπόφευκτα και μέσα στην εμπειρία της παράστασης.
Με στοιχεία από The Guardian
