LBD. Τα φονικά όπλα της γαλλικής αστυνομίας
…και της ελληνικής
“Η στιγμή που εκρήγνυται η χειροβομβίδα, και που βλέπω το αίμα παντού, είναι χαραγμένη στη μνήμη μου” : συνάντηση με τον Ahmed Benmezroua, 25 ετών, που τραυματίστηκε σοβαρά στις 17 Οκτωβρίου.
Ismaël Halissat
Libération – 30.10.2026
Η έκρηξη μιας χειροβομβίδας στο Παρίσι έκοψε τη μηριαία αρτηρία του φωτογράφου από το Πα-ντε-Καλαί. Ενώ συνεχίζει να νοσηλεύεται, μιλά για τις στιγμές που άγγιξε τον θάνατο, τον μακρύ ιατρικό δρόμο που υπομένει και τη θέλησή του να αγωνιστεί για την απαγόρευση αυτών των πυρομαχικών.
Τρεις στη δεξιά πλευρά, μία στην αριστερή. Ξαπλωμένος στο κρεβάτι του νοσοκομείου, ο Αχμέντ Μπενμεζρουά μετράει τις βαθιές πληγές που αυλακώνουν τα πόδια του. Ο 25χρονος φωτογράφος βρέθηκε μια ανάσα από τον θάνατο κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης της 17ης Οκτωβρίου στο Παρίσι. Ο νεαρός άνδρας με καταγωγή από ένα χωριό κοντά στο Λανς (Πα-ντε-Καλαί) χτυπήθηκε πιθανότατα από το θραύσμα μιας χειροβομβίδας των δυνάμεων καταστολής, το οποίο του έκοψε τη μηριαία αρτηρία. “Τις νύχτες, μου έρχονται φλασιές. Η στιγμή που εκρήγνυται και που βλέπω το αίμα παντού είναι χαραγμένη στη μνήμη μου“, καταθέτει όταν τον συναντάμε, την Πέμπτη 29 Οκτωβρίου. Η εισαγγελία του Παρισιού ανακοίνωσε το περασμένο Σαββατοκύριακο την έναρξη προκαταρκτικής εξέτασης, η οποία ανατέθηκε στην IGPN [την υπηρεσία εσωτερικών υποθέσεων της αστυνομίας -σ.σ.], για “άσκηση βίας από όργανο της τάξης, η οποία προκάλεσε ακρωτηριασμό ή μόνιμη αναπηρία“.
Έπειτα από δώδεκα μέρες στο νοσοκομείο, ο φωτογράφος, που βγήκε πρόσφατα από την εντατική, δεν γνωρίζει ακόμα πότε θα πάρει εξιτήριο. “Δεν μπορώ να πατήσω καθόλου το δεξί μου πόδι. Η αποκατάσταση θα πάρει πάρα πολύ καιρό“, λέει ο νεαρός. Με μεγάλη δυσκολία καταφέρνει απλώς να σηκωθεί από το κρεβάτι και να κάνει μερικά διστακτικά βήματα με τη βοήθεια ενός “πι”.
Ο Αχμέντ Μπενμεζρουά χρωστάει τη ζωή του στους γιατρούς του νοσοκομείου Πιτιέ-Σαλπετριέρ, οι οποίοι τον έβαλαν εσπευσμένα στο χειρουργείο το βράδυ της 17ης Οκτωβρίου, ενώ έδινε μάχη για να κρατηθεί στη ζωή. Η ιατρική ομάδα κατάφερε να προλάβει το μοιραίο αιμορραγικό σοκ. Παράλληλα, σώθηκε και το πόδι του, όπου είχε σταματήσει η κυκλοφορία του αίματος. “Το χειρουργείο κράτησε τρεις ώρες. Πήραν μια φλέβα από το αριστερό μου πόδι και τη χρησιμοποίησαν για να αποκαταστήσουν το κατεστραμμένο τμήμα της αρτηρίας στο δεξί”, εξηγεί ο ίδιος. Σημαντική ήταν επίσης η βοήθεια από αρκετούς διαδηλωτές και κυρίως από έναν εθελοντή διασώστη (street medic), νοσηλευτή στο επάγγελμα, ο οποίος είχε μαζί του μία ίσχαιμη περίδεση (τουρνικέ). Αυτό αποδείχθηκε σωτήριο, καθώς κάθε λεπτό είναι κρίσιμο σε μια ακατάσχετη αιμορραγία. “Επικρατούσε πανικός, υπήρχε πολύς θόρυβος“.
Από εκείνη την ημέρα, ο Αχμέντ Μπενμεζρουά θυμάται τα πάντα. Από την αναχώρησή του νωρίς το πρωί από το Πα-ντε-Καλαί, την άφιξή του στο Παρίσι με τρένο από τον σταθμό της Λιλ, τον εντυπωσιακό αριθμό των ανθρώπων παντού στους δρόμους, ενώ εκείνος δεν είχε συμμετάσχει ποτέ σε διαδήλωση. “Είπα στον εαυτό μου ότι ήταν η ευκαιρία να βγάλω όμορφες φωτογραφίες, για προσωπική μάλλον χρήση“, εκμυστηρεύεται ο φωτογράφος, που εργάζεται συνήθωςστον τομέα των εκδηλώσεων. Αυτός ο γιος ενός ηλεκτρολόγου και μιας μητέρας που αφιέρωσε τη ζωή της στην οικογένειά της δηλώνει επίσης ότι “τα αιτήματα [τού] μιλούσαν“. Φτάνει στην πλατεία Δημοκρατίας, λίγο μετά το μεσημέρι. “Υπήρχε πολύς κόσμος, θόρυβος, περιπλανιόμουν δεξιά, αριστερά, έβγαζα φωτογραφίες, δεν ήθελα πραγματικά να πάρω κανένα ρίσκο, υπήρχαν πολλά δακρυγόνα, κρατιόμουν σε απόσταση, δεν είχα τίποτα για να προστατευτώ εκτός από μια μικρή μάσκα. Δεν βρέθηκα ποτέ κοντά σε αστυνομικό.”
Στις 16:46, ο φωτογράφος βγάζει μια φωτογραφία με το κινητό του, την τελευταία. Σε αυτήν βλέπει κανείς αρκετά άτομα όρθια να συζητούν. Το “ατύχημα“, όπως το ονομάζει, συμβαίνει λίγο αργότερα. “Μια χειροβομβίδα αναπήδησε και έφτασε πολύ κοντά μου, ανάμεσα στα πόδια μου, νιώθω αμέσως ότι έχω τραυματιστεί, βγαίνει μια αστρονομική ποσότητα αίματος, φωνάζω για βοήθεια όπως μπορώ, κάποιος με αρπάζει, κάνω μερικά βήματα και με ξαπλώνει κάτω, μπροστά σε μία καφετέρια.”
Σύντομες λήψεις από τη στιγμή που του παρέχονται οι πρώτες βοήθειες στο έδαφος κυκλοφόρησαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ο Αχμέντ Μπενμεζρουά δεν θυμάται κάποιον ιδιαίτερο πόνο εκείνη τη στιγμή, αλλά μόνο την όρασή του που θολώνει και τις κυρίως ακουστικές αισθήσεις που διατηρεί. “Είναι ένα πολύ περίεργο συναίσθημα, δεν έχω πια καθαρή σκέψη, έχω πραγματικά την εντύπωση ότι πεθαίνω, ότι χάνω τις αισθήσεις μου. Θυμάμαι τους ανθρώπους που με ενθαρρύνουν για να μείνω ξύπνιος“. Κρατά ζωντανή τη μνήμη μιας γυναίκας που του μιλάει ασταμάτητα στο αυτί για να μην καταρρεύσει. “Ουρλιάζω από τον πόνο κατά τη διάρκεια όλης της διαδρομής.”
Ο πόνος επανέρχεται βίαια μέσα στο ασθενοφόρο της πυροσβεστικής. “Ήταν φρικτό, ουρλιάζω από τον πόνο κατά τη διάρκεια όλης της διαδρομής, μου φάνηκε ότι κράτησε μια αιώνιατητα. Έχω πάντα αυτή την εντύπωση ότι κρέμεται η ζωή μου από μια κλωστή“. Η συνέχεια είναι πιο συγκεχυμένη. Αμέσως μετά την εισαγωγή του στο νοσοκομείο, ο Αχμέντ Μπενμεζρουά μεταφέρεται στο χειρουργείο. “Όταν ξύπνησα, ήταν όλο πολύ περίπλοκο· η επίδραση των φαρμάκων ήταν ισχυρή και με κατείχε ακόμα η αίσθηση ότι ψυχορραγώ“, συνεχίζει. Οι ημέρες που ακολουθούν είναι εξαντλητικές. “Δεν είχα διαφύγει ακόμα τον κίνδυνο και πονούσα ακόμα πάρα πάρα πολύ, ένιωθα απίστευτα κουρασμένος“.
Για να περιγράψει την ψυχική οδύνη με την οποία πρέπει επίσης να έρθει αντιμέτωπος, ο Αχμέντ Μπενμεζρουά αφηγείται τον ίλιγγο που ένιωσε κατά την πρώτη αλλαγή επιδέσμου. Οι νοσηλευτές τού προτείνουν να κοιτάξει τις πληγές του: “Όταν είδα τις ουλές μου, ήταν σκληρό“. Του προτείνονται ραντεβού με μια ψυχολόγο. “Δεν ήμουν υποχρεωμένος, αλλά είπα ναι. Το σοκ ήταν ακόμα εκεί“.
Στη ζωή του, μέχρι τώρα, ο Αχμέντ Μπενμεζρουά δεν είχε “ποτέ κανένα πρόβλημα” με τις δυνάμεις ασφαλείας. “Όπως πολύς κόσμος, φοβάμαι την αστυνομία, με όλα τα βίντεο που βλέπουμε“, προσθέτει. Ο νεαρός άνδρας θυμάται παρ’ όλα αυτά αρκετούς ελέγχους όταν σπούδαζε αγγλικά στη Λιλ και περνούσε πολύ συχνά από τον σταθμό. Αλλά δεν φανταζόταν ποτέ ότι θα μπορούσε να πέσει θύμα τέτοιων τραυματισμών. “Πίστευα ότι αυτό συνέβαινε μόνο σε όσους πήγαιναν για τη σύγκρουση“. Ο Αχμέντ Μπενμεζρουά, ο οποίος κατέθεσε μήνυση για απόπειρα ανθρωποκτονίας, λέει ότι νιώθει ότι πρέπει να αναλάβει έναν νέο αγώνα. “Πλέον δίνω μια μάχη ενάντια σε αυτού του είδους τα όπλα, που έχουν σχεδιαστεί αποκλειστικά για να επιφέρουν τέτοιου μεγέθους πλήγματα“.
Εν μέσω νεανικής εξέγερσης, στάχτη έγινε στην Ελβετία η εταιρεία παραγωγής των όπλων LBD
Contre Attaque – 30.10.2026
Η είδηση θα χαροποιήσει τις δεκάδες των ανθρώπων που ακρωτηριάστηκαν από LBD τα τελευταία χρόνια στη Γαλλία και τα εκατομμύρια άλλων που έχουν σοκαριστεί και τρομοκρατηθεί από την εισβολή αυτών των πολεμικών όπλων που σπέρνουν τον τρόμο στην καθημερινότητά μας. ‘Οπως και όλους τους διαδηλωτές που βρίσκονται αντιμέτωποι, τις τελευταίες ημέρες, με έναν κατακλυσμό αστυνομικών πυρομαχικών.
Η εταιρεία που κατασκευάζει τα LBD [“εκτοξευτές πλαστικών/ελαστικών σφαιρών λιγότερο θανατηφόρου ισχύος” (sic) – σ.σ.] της γαλλικής αστυνομίας βρίσκεται στην Ελβετία: πρόκειται για την εταιρεία Brügger & Thomet, η οποία αποκομίζει κέρδη εκατομμυρίων ευρώ εξοπλίζοντας, κυρίως, τις τρικολόρ δυνάμεις καταστολής με τα τρομερά τουφέκια της που εκτοξεύουν σφαίρες από καουτσούκ. Όπλα που ταξινομούνται ως πολεμικά όπλα, εξοπλισμένα με σκοπευτικά υπερ-ακριβείας και ραβδωτές κάννες.
Αυτοί οι έμποροι της βίας μόλις υπέστησαν ένα αναπάντεχο γύρισμα της μοίρας: η έδρα της εταιρείας κάηκε ολοσχερώς τη νύχτα της 28ης προς 29η Οκτωβρίου. Η ελβετική εφημερίδα 24 Heures έχει για τίτλο: “Οπλοβιομηχανία παραδόθηκε στις φλόγες“, στον δήμο του Τουν, που βρίσκεται κοντά στη Βέρνη.
Όπως συχνά συμβαίνει, μπορεί κανείς να εμπιστευτεί τους Ελβετούς για την ακρίβειά τους, την αίσθηση του timing και την αποτελεσματικότητά τους: οι υλικές ζημιές είναι τεράστιες, το κτίριο “παρουσιάζει κίνδυνο κατάρρευσης” και κανείς δεν τραυματίστηκε. Ολόκληρη η βιομηχανική ζώνη αποκλείστηκε. Η Brügger & Thomet γνωστοποιεί ότι το “κεντρικό κτίριο, το κατάστημα καθώς και το σκοπευτήριο της εταιρείας θα παραμείνουν κλειστά μέχρι νεοτέρας“. Τι κρίμα, τα LBD, τα πυρομαχικά και τα άλλα όπλα δεν θα μπορούν πλέον να πωλούνται το επόμενο διάστημα.
Οι εικόνες στον Τύπο δείχνουν ένα κτίριο με μαυρισμένη πρόσοψη, απανθρακωμένο πίσω από τους φράκτες του, με διαλυμένα παράθυρα. Η εφημερίδα 24 Heures, επικαλούμενη την τοπική αστυνομία, γράφει ότι “οι συνθήκες και τα αίτια της έναρξης της φωτιάς αποτελούν επί του παρόντος αντικείμενο έρευνας“.
Ένα βίντεο ανάληψης ευθύνης δεν αφήνει κανένα περιθώριο για αμφιβολία: πρόκειται πράγματι για μια στοχευμένη δράση αλληλεγγύης του κοινωνικού κινήματος. Μέσα σε ένα καταιγισμό από πολύχρωμες εικόνες, φλόγες, αναφορές στην ποπ κουλτούρα και αποσπασμάτα αστυνομικής βίας, φαίνονται διάφοροι εμπρηστικοί μηχανισμοί να εκτοξεύονται εναντίον της εταιρείας με υποδειγματική επιδεξιότητα, και μπορεί κανείς να διαβάσει το μήνυμα “Ελβετία, Γαλλία, Γερμανία, στον δρόμο με τη Gen Z“. Το σύνθημα “Fuck LBD” ή “LL06“, η άλλη ονομασία αυτού του όπλου, εμφανίζεται αναβοσβήνοντας.
Στη Γαλλία, το LBD έχει ακρωτηριάσει δεκάδες ανθρώπους τα τελευταία χρόνια: 23 έχασαν ένα μάτι κατά τη διάρκεια του κινήματος των Κίτρινων Γιλέκων το 2018, 8 άλλοι κατά τη διάρκεια της εξέγερσης που ακολούθησε τον θάνατο του Ναέλ το 2023, 6 τον περασμένο Μάιο κατά τη διάρκεια της νίκης της ΠΣΖ στο Τσάμπιονς Λιγκ και τουλάχιστον 8 μαθητές λυκείου τυφλώθηκαν στο ένα μάτι τις τελευταίες εβδομάδες κατά τη διάρκεια του κινήματος της νεολαίας.
Τα LBD έχουν επίσης σκοτώσει σε αρκετές περιπτώσεις προκαλώντας καρδιακές ανακοπές, για παράδειγμα τον Ιούλιο του 2023 στη Μασσαλία. Αρκετά άτομα έχουν επίσης τραυματιστεί πολύ σοβαρά στα γεννητικά όργανα από αυτά τα όπλα. Χιλιάδες άλλοι άνθρωποι είναι σημαδεμένοι στη σάρκα τους και στο μυαλό τους από τις βολές LBD: τραύματα, κατάγματα, αιματώματα. Ο αριθμός των κατεστραμμένων ζωών από τη συμμαχία μεταξύ της Brügger & Thomet και της γαλλικής αστυνομίας είναι κολοσσιαίος.
Για πρώτη φορά, ο κατασκευαστής αυτών των όπλων τρόμου και βασανισμού στοχοποιείται άμεσα.
ΝΒ. Η ελληνική αστυνομία χρησιμοποιεί τα συστήματα εκτοξευτήρων Manurhin MR-35 “Punch Gun” (35mm) που κατασκευάζονται από τη γαλλική βιομηχανία όπλων Manufacture de Machines du Haut-Rhin (γνωστή παγκοσμίως ως Manurhin) κσι επιτελούν τον ίδιο ακριβώς ρόλο με το γαλλικό LBD 40. Χρησιμοποιεί επίσης τους στρατιωτικούς εκτοξευτήρες. M79 & M203 (40×46mm) που, αντί για εκρηκτικές βομβίδες, τροφοδοτούνται με βλήματα χαμηλής ταχύτητας, όπως δακρυγόνα και βομβίδες κρότου-λάμψης (την απαγόρευση των οποίων έχει ζητήσει στην Ελλάδα η Διεθνής Αμνηστία). Το Manurhin MR-35, λόγω του σφαιρικού σχήματος του βλήματος (που παραμορφώνεται κατά την πρόσκρουση διαχέοντας την ενέργεια) και της ταχείας απώλειας ταχύτητας, παρουσιάζεται ως “πιο ασφαλές” σε μεσαίες αποστάσεις, αλλά παραμένει εξαιρετικά επικίνδυνο και δυνητικά θανατηφόρο αν η βολή γίνει εξ επαφής ή σε ευαίσθητα σημεία του σώματος. (BBC)
