Η Βενετία ανοίγει στις 2 Σεπτεμβρίου τη φθινοπωρινή κινηματογραφική σεζόν με όλα όσα ξέρει να συγκεντρώνει καλύτερα: σταρ που φτάνουν στο Λίντο με θαλάσσια ταξί, ταινίες που κοιτούν ήδη προς τα Όσκαρ, μεγάλα ονόματα δημιουργών και αρκετή πολιτική ένταση ώστε το φεστιβάλ να μη μείνει μόνο στα φλας του κόκκινου χαλιού.
Η 83η Μόστρα της Βενετίας θα διαρκέσει έως τις 12 Σεπτεμβρίου. Ταινία έναρξης είναι το «Ink» του Ντάνι Μπόιλ, που κάνει παγκόσμια πρεμιέρα στο διαγωνιστικό. Η ταινία βασίζεται στο θεατρικό έργο του Τζέιμς Γκρέιαμ και επιστρέφει στο 1969, όταν ο Ρούπερτ Μέρντοχ απέκτησε τη βρετανική εφημερίδα «The Sun» και άρχισε να αλλάζει τη γλώσσα των ταμπλόιντ. Στο καστ βρίσκονται ο Τζακ Ο’Κόνελ, ο Γκάι Πιρς και η Κλερ Φόι.
Η φετινή διοργάνωση έχει και πάλι τη γνώριμη λάμψη της. Ο Τζορτζ Κλούνεϊ θα παραλάβει στην τελετή έναρξης τον Χρυσό Λέοντα για το σύνολο της καριέρας του, ενώ με τιμητικό Χρυσό Λέοντα θα τιμηθεί και η Έλεν Μπέρστιν. Ανάμεσα στα πρόσωπα που αναμένονται στη Βενετία είναι ο Ρόμπερτ Πάτινσον, η Πενέλοπε Κρουζ, ο Χαβιέ Μπαρδέμ, η Πάμελα Άντερσον, ο Σαμ Ρόκγουελ, ο Τζον Μάλκοβιτς, ο Λουί Γκαρέλ, αλλά και οι Νόελ και Λίαμ Γκάλαχερ των Oasis.
Στη συζήτηση για τα Όσκαρ, η Βενετία παραμένει ένα από τα βασικά σημεία εκκίνησης. Το «Wild Horse Nine» του Μάρτιν ΜακΝτόνα, με τον Σαμ Ρόκγουελ και τον Τζον Μάλκοβιτς ως πράκτορες της CIA στη Χιλή λίγο πριν από το πραξικόπημα του 1973, μπαίνει ήδη στη βραβειακή κουβέντα. Ο Ρόμπερτ Πάτινσον υποδύεται στο «Primetime» του Λανς Όπενχαϊμ τον Κρις Χάνσεν, παρουσιαστή του «To Catch a Predator», ενώ η Πενέλοπε Κρουζ και ο Χαβιέ Μπαρδέμ πρωταγωνιστούν στο ψυχολογικό δράμα «Bunker» του Φλοριάν Ζελέρ.
Υπάρχουν όμως και ταινίες που τραβούν την προσοχή για άλλους λόγους. Ο Άλεξ Γκίμπνεϊ φέρνει στη Βενετία το «Musk», ένα ντοκιμαντέρ σχεδόν τεσσάρων ωρών για τον Έλον Μασκ και τη συγκέντρωση ισχύος γύρω από το πρόσωπό του. Ο ίδιος ο Γκίμπνεϊ είπε στο Associated Press ότι ξεκίνησε την ταινία με ενδιαφέρον για τον Μασκ, αλλά η έρευνα τον οδήγησε να αμφισβητήσει τον μύθο του σύγχρονου Λεονάρντο ντα Βίντσι που έχει χτιστεί γύρω του.
Στα ντοκιμαντέρ, η Τζούλια Λόκτεβ συνεχίζει με το «My Undesirable Friends: Part II — Exile» το μεγάλο πορτρέτο της για ανεξάρτητους Ρώσους δημοσιογράφους που εγκατέλειψαν τη χώρα τους μετά την εισβολή στην Ουκρανία. Στο διαγωνιστικό προστέθηκε επίσης το «NAZA», ντοκιμαντέρ των Yuval Abraham και Rachel Szor για τη Γάζα, από δύο από τους δημιουργούς του βραβευμένου με Όσκαρ «No Other Land».
Το πολιτικό φορτίο της φετινής Μόστρας δεν σταματά εκεί. Η επιλογή του «DAU» του Ίλια Κρζανόφσκι έχει ήδη προκαλέσει αντιδράσεις από ουκρανικούς θεσμούς, που αμφισβήτησαν τη θέση της ταινίας στο φεστιβάλ λόγω των δεσμών του έργου με ρωσικά δίκτυα επιρροής. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής της Μόστρας, Αλμπέρτο Μπαρμπέρα, υπερασπίστηκε την επιλογή, λέγοντας ότι δεν πρόκειται για φιλοπουτινική προπαγάνδα αλλά για ταινία που καταγγέλλει τους ολοκληρωτικούς μηχανισμούς.
Και ύστερα υπάρχει το ζήτημα των γυναικών πίσω από την κάμερα. Η Μάγκι Τζίλενχαλ προεδρεύει φέτος της διεθνούς κριτικής επιτροπής του διαγωνιστικού, όμως η ανισορροπία στο πρόγραμμα παραμένει μεγάλη. Στις ταινίες μυθοπλασίας που διεκδικούν τον Χρυσό Λέοντα, μόνο μία έχει γυναίκα σκηνοθέτιδα: το «Kvinde Ukendt (Woman Unknown)» της May el-Toukhy. Στον πλήρη κατάλογο του διαγωνιστικού υπάρχει πλέον και το «NAZA», που συνυπογράφει η Rachel Szor, αλλά η προσθήκη του δεν αλλάζει την εικόνα ενός προγράμματος όπου οι γυναίκες δημιουργοί παραμένουν ελάχιστες.
Η Βενετία είχε βρεθεί στην ίδια θέση και το 2018, όταν είχε δεσμευτεί να κινηθεί προς μεγαλύτερη ισορροπία στο διαγωνιστικό. Οκτώ χρόνια μετά, το φεστιβάλ ξεκινά ξανά τη σεζόν των βραβείων με μια γνώριμη αντίφαση: είναι ένας από τους πιο ισχυρούς μηχανισμούς ανάδειξης του παγκόσμιου σινεμά, αλλά η κεντρική του βιτρίνα εξακολουθεί να δείχνει πολύ στενή για τις γυναίκες δημιουργούς.
Έτσι, η φετινή Μόστρα ανοίγει με τον Κλούνεϊ, τον Πάτινσον, την Κρουζ και όλη τη λάμψη που χρειάζεται ένα μεγάλο φεστιβάλ. Πίσω όμως από το θέαμα υπάρχουν ήδη τρία θέματα που δείχνουν πού βρίσκεται το σινεμά τώρα: η οσκαρική μηχανή που ξεκινά από το Λίντο, η αγωνία γύρω από την τεχνολογική και πολιτική εξουσία του Μασκ και το παλιό, άλυτο ερώτημα για το ποιοι παίρνουν τελικά χώρο στο μεγάλο διαγωνιστικό.
με στοιχεία από Washington Post
