Ένα εφετείο αποφάνθηκε την Τετάρτη ότι η διοίκηση του δημάρχου Ζοχράν Μαμντάνι μπορεί να προχωρήσει στις προσπάθειές της για την είσπραξη ενός νέου φόρου επί των πολυτελών δεύτερων κατοικιών στη Νέα Υόρκη.
Η απόφαση αυτή χαρίζει στον δήμαρχο την πρώτη του σημαντική νομική νίκη σχετικά με ένα βασικό στοιχείο του προγράμματός του.
Η αβεβαιότητα είχε προκαλέσει ανησυχία για τον φόρο για εβδομάδες, αφού ένας δικαστής του Στάτεν Άιλαντ είχε αποφανθεί τον Σεπτέμβριο ότι ο δήμος είχε χειριστεί λανθασμένα την εφαρμογή του και είχε διατάξει τον δήμο να ξεκινήσει από την αρχή. Ο δήμος άσκησε αμέσως έφεση και συνέχισε την εφαρμογή του φόρου ενώ η δικαστική διαδικασία βρισκόταν σε εξέλιξη.
Η απόφαση της Τετάρτης, που εκδόθηκε από ένα σώμα εφετών στο Μπρούκλιν, ανέτρεψε την απόφαση του δικαστή του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου.
Η απόφαση που ενθάρρυνε τον Μαμντάνι
Ο φόρος εξακολουθεί να αντιμετωπίζει και άλλες νομικές προκλήσεις. Ωστόσο, η απόφαση θεωρείται νίκη για τον δήμαρχο, οι δικηγόροι του οποίου υπερασπίζονται επίσης άλλες πολιτικές για τις οποίες έκανε προεκλογική εκστρατεία, συμπεριλαμβανομένου του παγώματος των ενοικίων, στις οποίες αντιτάχθηκαν οι επικριτές του.
Ο Μαμντάνι είχε υιοθετήσει τον φόρο ως μέσο για να εκπληρώσει την προεκλογική του υπόσχεση να «φορολογήσει τους πλούσιους», καθώς και ως τρόπο να συμβάλει στην κάλυψη του δημοσιονομικού ελλείμματος της πόλης.
Ο δήμαρχος δήλωσε σε ανακοίνωσή του την Τετάρτη ότι η απόφαση τον «ενθάρρυνε».
«Από την πρώτη μέρα, όσοι διαθέτουν τα περισσότερα προσπάθησαν να αξιοποιήσουν κάθε διαθέσιμο νομικό μέσο για να προστατεύσουν τον πλούτο τους και να αποφύγουν να συνεισφέρουν περισσότερο στην πόλη μας», ανέφερε.
Ο Ράντι Μάστρο, δικηγόρος που εκπροσώπησε την ομάδα των ιδιοκτητών ακινήτων που άσκησαν την αγωγή, δεν απάντησε αμέσως σε αίτημα για σχόλιο.
Πώς λειτουργεί ο φόρος
Η διαδικασία θέσπισης του φόρου επί των δεύτερων κατοικιών, γνωστών και ως «pieds-à-terre», ήταν ταραχώδης.
Ο φόρος ανακοινώθηκε από την κυβερνήτη Κάθι Χόκουλ την άνοιξη, με την υποστήριξη του Μαμντάνι, και ψηφίστηκε στο πλαίσιο του κρατικού προϋπολογισμού. Πρέπει να καταβάλλεται από άτομα που ζουν εκτός της Νέας Υόρκης το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου, ενώ ταυτόχρονα κατέχουν κατοικία υψηλής αξίας στην πόλη.
Ο φόρος, ο οποίος επιβάλλεται ως επιπλέον χρέωση στους λογαριασμούς του φόρου ακίνητης περιουσίας, ισχύει για διαμερίσματα και συνεταιριστικές κατοικίες που χρησιμοποιούνται ως δεύτερες κατοικίες και έχουν «εμπορική αξία» — ένα περίπλοκο μέτρο που καθορίζεται από το Τμήμα Οικονομικών της πόλης — τουλάχιστον 1 εκατομμυρίου δολαρίων. Ισχύει επίσης για δεύτερες κατοικίες μίας, δύο και τριών οικογενειών με «εμπορική αξία» άνω των 5 εκατομμυρίων δολαρίων. Ο φόρος δεν ισχύει εάν η κατοικία ενοικιάζεται σε κάποιον ή εάν ένας συγγενής του ιδιοκτήτη διαμένει εκεί το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου.
Αναμένεται να αποφέρει περίπου 500 εκατομμύρια δολάρια ετησίως στον δήμο.
Η αγωγή που οδήγησε στην απόφαση δεν αμφισβήτησε τη νομιμότητα του φόρου. Αντίθετα, υποστήριξε ότι ο δήμος είχε προκαλέσει σύγχυση αποστέλλοντας ειδοποιήσεις σε περίπου 17.000 κατοίκους της Νέας Υόρκης, ενημερώνοντάς τους ότι τα ακίνητά τους ενδέχεται να υπόκεινται στον φόρο, χωρίς πρώτα να βεβαιωθεί ότι οι ιδιοκτήτες δεν ήταν μόνιμοι κάτοικοι.
Η αγωγή αμφισβήτησε επίσης τη δημοσίευση από τον δήμο ενός διαδικτυακού καταλόγου με σχεδόν ένα εκατομμύριο «ακίνητα που ενδέχεται να υπόκεινται στον φόρο», ο οποίος περιελάμβανε τα ονόματα των ιδιοκτητών.
Ωστόσο, ο δήμος υποστήριξε ότι ενήργησε σύμφωνα με τον νόμο.
Οι ειδοποιήσεις του δήμου ζητούσαν από τους ιδιοκτήτες ακινήτων να προσκομίσουν αποδεικτικά στοιχεία διαμονής, όπως άδεια οδήγησης ή αντίγραφο μισθωτηρίου συμβολαίου, για να αποδείξουν ότι η κατοικία ήταν μισθωμένη. Μέχρι τις 28 Οκτωβρίου, ο δήμος είχε εγκρίνει περίπου 8.800 αιτήσεις από ιδιοκτήτες κατοικιών που δήλωσαν ότι ήταν κύριοι κάτοικοι και δεν έπρεπε να φορολογηθούν.
Ο δήμος δήλωσε τις τελευταίες ημέρες ότι, παρόλο που ο αριθμός αυτός έχει αυξηθεί, παραμένει βέβαιος ότι ο φόρος θα αποφέρει τα αναμενόμενα ετήσια έσοδα ύψους 500 εκατομμυρίων δολαρίων.
Οι αγωγές για την ακύρωση του φόρου
Παρά την απόφαση του εφετείου, δύο ξεχωριστές εκκρεμείς αγωγές επιδιώκουν την ακύρωση του ίδιου του φόρου. Και οι δύο αγωγές υποστηρίζουν ότι ο νόμος που θεσπίζει τον φόρο παραβιάζει διατάξεις του κρατικού συντάγματος που περιορίζουν το ποσό που μπορεί να εισπράττει ο δήμος ετησίως από φόρους ακίνητης περιουσίας.
Μεταξύ άλλων ισχυρισμών, υποστηρίζουν επίσης ότι ο φόρος είναι δείχνει διάκριση βάσει του Συντάγματος των ΗΠΑ, καθώς εφαρμόζεται μόνο σε κατοίκους πολιτειών εκτός της Νέας Υόρκης.
Μία από τις αγωγές ασκήθηκε τον Σεπτέμβριο από τον πρώην υπουργό Εμπορίου Γουίλμπουρ Ρος, τη σύζυγό του, Χίλαρι Γκίρι Ρος, και τον μεγιστάνα των καζίνο Στιβ Γουίν, οι οποίοι κατοικούν όλοι στη Φλόριντα αλλά διαθέτουν δεύτερες κατοικίες στη Νέα Υόρκη. Σύμφωνα με την αγωγή, από ειδοποιήσεις του δήμου προκύπτει ότι οι Ρος θα όφειλαν περίπου 83.000 δολάρια ετησίως και ο Γουίν περίπου 183.000 δολάρια ετησίως βάσει του φόρου αυτού.
Η άλλη αγωγή ασκήθηκε από την εταιρεία που είναι ιδιοκτήτρια ενός κτιρίου συνεταιριστικής κατοικίας στην περιοχή Upper East Side, γνωστού ως «Montclair», καθώς και από μια ομάδα ιδιοκτητών κατοικιών, μεταξύ των οποίων και ορισμένοι που κατοικούν στη Φλόριντα.
Με πληροφορίες από New York Times
