Yπάρχει μια Έιμι Γουάινχαουζ που τη θυμόμαστε σχεδόν σαν εικονίδιο: το beehive, το eyeliner, τα τατουάζ, το Camden, η φωνή, η καταστροφή, η αδηφάγα μυθολογία που χτίστηκε γύρω από τη ζωή και τον θάνατό της. Και υπάρχει μια άλλη Έιμι, λίγο πριν από όλα αυτά. Πιο ήσυχη, πιο άγουρη, σχεδόν απροστάτευτη μπροστά στον φακό.
Αυτήν την Έιμι φωτογράφισε ο Βρετανός φωτογράφος Φιλ Νοτ στις αρχές των 00s, όταν η Γουάινχαουζ βρισκόταν ακόμη στην αρχή της σύντομης αλλά εκρηκτικής διαδρομής της. Ήταν η περίοδος πριν ο κόσμος ανακαλύψει πλήρως το ταλέντο της, πριν το πρόσωπό της γίνει παγκόσμια εικόνα, πριν τα προσωπικά της τραύματα μετατραπούν σε υλικό για πρωτοσέλιδα.
Με αφορμή τα 15 χρόνια από τον θάνατό της, οι εικόνες αυτές επιστρέφουν σαν υπενθύμιση μιας στιγμής που μοιάζει σήμερα σχεδόν άπιαστη. Η Γουάινχαουζ δεν εμφανίζεται ακόμη ως η φιγούρα που θα καταπιεί η φήμη. Δεν έχει ακόμη φορέσει πλήρως την περσόνα που αργότερα θα γίνει τόσο αναγνωρίσιμη ώστε να λειτουργεί σχεδόν σαν σύμβολο. Είναι μια νεαρή τραγουδίστρια στην αρχή, με το πρόσωπο κάποιου που δεν ξέρει ακόμη πόσο βίαια θα τον κοιτάξει ο κόσμος.
Ο Νοτ την είχε περιγράψει ως ντροπαλή, ευγενική, αλλά και γεμάτη εκείνη τη λονδρέζικη ειρωνεία που σταδιακά έβγαινε όσο περνούσε η μέρα. Στις φωτογραφίες του υπάρχει ακριβώς αυτή η μετάβαση: η συστολή και η σπίθα, η νεότητα και η επίγνωση, το κορίτσι που ποζάρει και η καλλιτέχνις που ετοιμάζεται να πάρει όλο τον χώρο.
Το ενδιαφέρον με αυτές τις εικόνες δεν είναι μόνο η νοσταλγία. Είναι ότι αντιστέκονται στην πιο εύκολη αφήγηση για την Έιμι Γουάινχαουζ: τη γυναίκα που η pop κουλτούρα θυμάται μέσα από την κατάρρευση. Εδώ δεν υπάρχει ακόμη η αισθητική της καταστροφής. Υπάρχει η αρχή μιας φωνής, μιας στάσης, μιας προσωπικότητας που δεν είχε ακόμη γίνει κοινό κτήμα.
Η Γουάινχαουζ πέθανε στις 23 Ιουλίου 2011, σε ηλικία 27 ετών. Δεκαπέντε χρόνια μετά, το να κοιτάζει κανείς αυτές τις πρώιμες φωτογραφίες δεν είναι απλώς ένας ακόμη τρόπος να επιστρέψει στον μύθο της. Είναι ένας τρόπος να θυμηθεί ότι πριν από τον μύθο υπήρχε ένας άνθρωπος: αστεία, ντροπαλή, αιχμηρή, τρομερά ταλαντούχα και ακόμη ανυποψίαστη για το μέγεθος της εικόνας που θα άφηνε πίσω της.
Με στοιχεία από Dazed και Phil Knott
