Ονομάζομαι Μυρτώ, είμαι 34 χρόνων και είμαι αρχιτέκτονας, ελεύθερη επαγγελματίας. Στο επάγγελμά μου ο Αύγουστος είναι νεκρός μήνας. Σε ένα επάγγελμα που στην καθημερινότητά του χρειάζεται συνεργασία με πολλές και διαφορετικές ειδικότητες, από δημόσιες υπηρεσίες, άλλους μηχανικούς και τα άτομα της κατασκευής, υπάρχει ο άτυπος κανόνας να πηγαίνουμε διακοπές όλοι ταυτόχρονα τον Αύγουστο, ώστε να μην υπάρχει παύση στη ροή των εργασιών το υπόλοιπο διάστημα.
Έτσι κι εγώ έχω τη συνήθεια τον Αύγουστο να πηγαίνω διακοπές τις εβδομάδες γύρω στον Δεκαπενταύγουστο. Συνήθως μετά το Πάσχα έχω ήδη φανταστεί σε ποιο νησί θέλω να με βρει το καλοκαίρι – ή μάλλον σε ποια! Πάντα σχεδιάζω ένα island hopping σε δυο τρία απομακρυσμένα και μικρά νησιά που χρειάζεται 12 ώρες με το καράβι για να φτάσω.
Φέτος αυτό δεν συνέβη.
Ήδη από πέρυσι την άνοιξη ήξερα πως μια καλή μου φίλη θα παντρευόταν τον επόμενο χρόνο. Ύστερα, σε μια βάφτιση τον Σεπτέμβρη, έμαθα για τον επόμενο γάμο που θα γινόταν έναν χρόνο αργότερα. Τον Οκτώβριο ήρθε ακόμα μια ανακοίνωση. Τα Χριστούγεννα η επόμενη ανακοίνωση. Σύνολο τέσσερις για αρχή.
Αν έπρεπε να δώσω μια συμβουλή σε κάποιον που του χρόνου θα βρεθεί στη θέση μου, θα ήταν να χαρεί για την πρόσκληση και να εστιάσει στη στιγμή που θα βρεθεί στο πάρτι και θα περάσει σαν να βρίσκεται σε διακοπές με τους φίλους του.
Οι γάμοι μού ανακοινώθηκαν τόσο νωρίς επειδή ήταν κοντινοί μου άνθρωποι, οπότε ενημερώθηκα από τους ίδιους και όχι από τυπικά προσκλητήρια. Η παρουσία μου ήταν δεδομένη. Παράλληλα όμως αυτό σήμαινε και την παρουσία μου στα μπάτσελορ.
Οι προετοιμασίες ξεκίνησαν από τον Ιανουάριο, με μπάτσελορ Νο1 στο Παρίσι, ένα ταξίδι πέντε ημερών, μπάτσελορ Νο2 στη Θεσσαλονίκη για τρεις ημέρες και μπάτσελορ Νο3 στην Αθήνα, σε Airbnb για ένα Σαββατοκύριακο.
Το κόστος των τριών αυτών μπάτσελορ έφτασε περίπου τα 1.500 ευρώ, ποσό δηλαδή που τελικά συναγωνίστηκε τα έξοδα που έκανα για τους ίδιους τους γάμους.
Βέβαια δεν είχαμε τελειώσει εδώ. Κάπου στο Πάσχα έρχεται κι άλλη ανακοίνωση, αυτήν τη φορά από τον αδελφό μου. Εκεί ήρθε και η συνειδητοποίηση ότι φέτος δεν θα ακολουθούσα την παράδοση να προγραμματίζω τις καλοκαιρινές μου διακοπές μετά τις γιορτές του Πάσχα.
Και οι προσκλήσεις συνέχιζαν να έρχονται. Ακολούθησαν ακόμα δύο και έτσι οι γάμοι στους οποίους ήμουν καλεσμένη φέτος το καλοκαίρι έφτασαν τους επτά. Τελικά αποφάσισα πως θα πάω στους πέντε από τους επτά, μιας και ούτε ο προϋπολογισμός, αλλά ούτε και το πρόγραμμά μου επέτρεπαν να πάω σε όλους.
Στους δύο γάμους στους οποίους δεν κατάφερα να πάω, δεν πήγα λόγω κόστους, επειδή ούτε αυτοί οι γάμοι θα γίνονταν στην Αθήνα και τα αεροπορικά εισιτήρια ήταν πολύ ακριβά. Αν προσθέσεις εισιτήρια, διαμονή και όλα τα υπόλοιπα έξοδα, η οικονομική επιβάρυνση γίνεται δυσβάσταχτη.
Η αλήθεια είναι πως χάρηκα πολύ με τα προσκλητήρια και δεν στεναχωρήθηκα που οι διακοπές του Αυγούστου πήραν αναβολή. Ευτυχώς πλέον οι γάμοι οργανώνονται με κριτήριο να περάσει καλά το ζευγάρι με τους φίλους του και έτσι οι τοποθεσίες θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν τις διακοπές, καθώς όλοι μου οι φίλοι επέλεξαν παραθαλάσσια μέρη και διοργάνωσαν και pre-wedding party.
Άρα στην πράξη προκύπτει ένα ταξίδι τεσσάρων πέντε για κάθε γάμο. Όχι κι άσχημα, αν σκεφτείς ότι θα δεις σίγουρα τους φίλους σου και θα ζήσετε όλοι μαζί ένα μικρό ή μεγάλο πάρτι. Το τουρ ξεκίνησε με ταξίδι στη Μάνη, ύστερα στην Άνδρο και ακολούθησε το Ταράντο της Ιταλίας. Τον Σεπτέμβρη με περιμένει ένας γάμος στη Ναύπακτο και θα κλείσω τη σεζόν με τον γάμο του αδελφού μου στο χωριό.
Το πιο μακρινό ταξίδι ήταν ο γάμος στην Ιταλία και ήταν και το πιο απαιτητικό, καθώς το Σάββατο ήμουν στον γάμο στην Άνδρο, την Κυριακή επέστρεψα στην Αθήνα και τη Δευτέρα έφυγα για Ιταλία, αφού ο γάμος ήταν Τετάρτη βράδυ και τη Δευτέρα ήταν το pre-wedding party.
Όλα πήγαν καλά και τελικά αυτά τα ταξίδια ήταν πιο ωραία και από καλοκαιρινές διακοπές, γεμάτα φίλους, γέλια, γλέντια και αναμνήσεις.
Αν κάνω σήμερα τον λογαριασμό, τα προσωπικά μου έξοδα για το wedding tour του φετινού καλοκαιριού τα υπολογίζω περίπου στα 1.750 ευρώ μόνο για τους γάμους. Βέβαια, σε αυτά πρέπει να προστεθούν και τα έξοδα των μπάτσελορ, τα οποία έφτασαν περίπου τα 1.500 ευρώ, ποσό που δεν απείχε πολύ από τα έξοδα των γάμων.
Συνολικά, αν υπολογίσω όλη αυτή την περίοδο –γάμους, ταξίδια, μπάτσελορ και έξτρα έξοδα– η φετινή κοινωνική «σεζόν» έφτασε περίπου τα 3.250 ευρώ.
Το μεγαλύτερο μέρος των εξόδων στους γάμους ήταν η μεταφορά και η διαμονή, καθώς για κάθε γάμο έπρεπε να διανυκτερεύσουμε τέσσερις πέντε μέρες και το κόστος έφτανε περίπου τα 550 ευρώ ανά προορισμό για δύο άτομα.
Στην πράξη, ένας γάμος εκτός Αθήνας πλέον δεν είναι απλώς η παρουσία στην τελετή, είναι ένα μικρό ταξίδι. Αν υπολογίσεις τη μεταφορά, τη διαμονή, το δώρο και τα καθημερινά έξοδα, το κόστος ανεβαίνει αρκετά.
Για έναν γάμο το κόστος περίπου είναι:
• Μεταφορά: περίπου 100-200 ευρώ για δύο άτομα, ανάλογα με τον προορισμό.
• Διαμονή: περίπου 350-400 ευρώ για 4-5 βράδια.
• Δώρο γάμου: 150-200 ευρώ για δύο άτομα, ανάλογα με την περίσταση.
• Καφέδες, φαγητό, ποτά και έξοδα στον προορισμό: περίπου 35 ευρώ την ημέρα το άτομο, δηλαδή περίπου 140-175 ευρώ για ένα τετραήμερο.
• Ρούχο, μαλλιά, μακιγιάζ: προσπαθώ να περιορίσω όσο γίνεται τα έξοδα.
Στους περισσότερους γάμους δεν ψώνισα κάτι καινούργιο, εκμεταλλεύτηκα ρούχα από προηγούμενες περιστάσεις που δεν τα είχα «κάψει». Ωστόσο, στις θερινές εκπτώσεις σκοπεύω να ψωνίσω ρούχο για τον τελευταίο γάμο, αυτόν του αδελφού μου, με μπάτζετ γύρω στα 150 ευρώ.
Αυτό που με πονάει περισσότερο είναι τα χρήματα για τα outfits, γιατί είναι ρούχα τα οποία δεν θα αξιοποιήσω σε πολλές περιστάσεις στην καθημερινότητά μου. Γι’ αυτό και το αποφεύγω όσο είναι δυνατόν, φορώντας τα ίδια ρούχα σε όποια περίσταση μου το επιτρέπει.
Η αλήθεια είναι πως οι μεγαλύτερες θυσίες δεν ήταν μόνο οικονομικές. Σίγουρα οι καλοκαιρινές διακοπές του Αυγούστου ήταν η παράπλευρη απώλεια του wedding tour, αν και το μπάτζετ που προοριζόταν γι’ αυτές δεν ήταν αρκετό για να ανταποκριθώ στα έξοδα των γάμων. Χρειάστηκε να ανοίξω και τον κουμπαρά για το μεγάλο ταξίδι εκτός Ευρώπης που σχεδίαζα για τον Νοέμβριο – το οποίο μάλλον πρέπει να πάρει αναβολή μέχρι να γεμίσει πάλι ο κουμπαράς.
Ο τρόπος που οργανώνω τα οικονομικά μου δεν άλλαξε. Απλώς πήρα απόφαση από νωρίς ότι θα χρησιμοποιήσω μέρος των αποταμιεύσεών μου για να μπορέσω να ανταποκριθώ. Ευτυχώς είχα αρχίσει τις οικονομίες από νωρίς και είχε μαζευτεί ένα ποσό που κατάφερε να στηρίξει την κοινωνική μου ζωή.
Ένα άλλο κομμάτι που έπρεπε να διαχειριστώ ήταν οι μέρες που έπρεπε να λείψω από τις επαγγελματικές μου υποχρεώσεις. Όπως είπαμε, οι γάμοι πλέον είναι τετραήμεροι, με pre-wedding party δύο μέρες νωρίτερα.
Ως ελεύθερη επαγγελματίας δεν είχα να ζητήσω άδεια από κάποιον, όμως οι παραδόσεις έπρεπε να γίνουν κανονικά. Έτσι, πριν από κάθε γάμο υπήρχαν μέρες με πολλές υπερωρίες για να μπορέσω να είμαι τυπική στις παραδόσεις μου και να τηρηθούν οι συμφωνίες μου.
Ωστόσο, παρά το εξαντλητικό πρόγραμμα και τα κόστη που συνοδεύουν τους γάμους, είμαι χαρούμενη που έλαβα αυτά τα προσκλητήρια και άξιζε κάθε προσπάθεια.
Η στιγμή που στο πάρτι ή στο γλέντι βρίσκομαι με φίλους και γνωστούς, με τους οποίους η καθημερινότητα δεν μας επιτρέπει να κρατάμε στενή επαφή, και περνάμε όμορφα, είναι μοναδική. Είναι σαν να βρισκόμαστε σε πενθήμερη εκδρομή στο σχολείο, χωρίς άγχος και έγνοιες.
Βέβαια, ήμουν τυχερή που δεν έλαβα τυπικά προσκλητήρια και όλοι ήταν στενοί μου φίλοι. Αυτό αλλάζει πολύ το πώς βλέπεις και το κόστος και την προσπάθεια που απαιτείται.
Δεν το αισθάνομαι και τόσο σαν ένα «rite of passage» για τους millennials. Πολλοί φίλοι μου συγκατοικούν χρόνια, κάποιοι έκαναν παιδιά και δεν αποφάσισαν ποτέ να προχωρήσουν σε γάμο. Κάποιοι το έκαναν νωρίς, κάποιοι ίσως δεν το κάνουν ποτέ.
Νομίζω ότι είναι απλώς κάτι που έρχεται σε αυτή την ηλικία για όσους έχουν ακολουθήσει όλα τα παραδοσιακά βήματα στη ζωή τους. Αυτό το γκρουπ ανθρώπων ίσως το βιώνει ως rite of passage, ωστόσο υπάρχουν και άλλοι που το έκαναν πιο νωρίς και πιο αθόρυβα, χωρίς γάμο αλλά με μια συγκατοίκηση ή ένα παιδί.
Αν έπρεπε να δώσω μια συμβουλή σε κάποιον που του χρόνου θα βρεθεί στη θέση μου, θα ήταν να χαρεί για την πρόσκληση και να εστιάσει στη στιγμή που θα βρεθεί στο πάρτι και θα περάσει σαν να βρίσκεται σε διακοπές με τους φίλους του.
Βέβαια, για να συμβεί αυτό θα πρέπει να έχει αποταμιεύσει και χρήματα, γιατί ποτέ δεν ξέρεις πού μπορεί να αποφασίσουν να παντρευτούν οι φίλοι σου.
Όσο για το καλοκαίρι του 2027; Θα ήταν ωραία του χρόνου να καταφέρω να πάω στο ταξίδι που δεν κατάφερα φέτος. Αν όμως έρθει μια χρονιά σαν τη φετινή, δεν θα απογοητευτώ.
Θα προσπαθήσω να περάσω καλά όπως και φέτος. Βέβαια, το πιθανότερο είναι του χρόνου να είναι χρονιά βαφτίσεων, ως φυσικό επακόλουθο της φετινής χρονιάς.
Γιατί, τελικά, μπορεί το 2026 να μην ήταν το καλοκαίρι των νησιών που είχε φανταστεί, αλλά ήταν ένα καλοκαίρι γεμάτο ταξίδια, φίλους, γέλια και στιγμές που δύσκολα επαναλαμβάνονται.
