Τα νέα από το Βελεστίνο και τον Δήμο Ρήγα Φεραίο

Πώς οι μεγαλύτεροι δεινόσαυροι του κόσμου κρατούσαν ζεστά τα αυγά τους


Νέα μελέτη, που βασίστηκε σε απολιθωμένα αυγά τιτανοσαύρων τα οποία ανακαλύφθηκαν στην Αργεντινή, υπογραμμίζει πως οι μεγαλύτεροι δεινόσαυροι που έζησαν ποτέ στη Γη μπορούσαν να αναπαράγονται ακόμη και σε περιοχές πολύ μακριά από τον Ισημερινό και είχαν αναπτύξει έναν έξυπνο τρόπο για να διατηρούν ζεστά τα αυγά τους.

Αξίζει να σημειωθεί πως τα περισσότερα αυγά και κελύφη αυγών τιτανόσαυρων, όπως και άλλων δεινοσαύρων, έχουν βρεθεί μέχρι σήμερα σε χαμηλότερα γεωγραφικά πλάτη, πιο κοντά στον Ισημερινό, όπου οι υψηλότερες θερμοκρασίες διευκόλυναν την επώασή τους.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτοί οι γιγάντιοι δεινόσαυροι, με τον χαρακτηριστικό μακρύ λαιμό και τον μικρό εγκέφαλο, ανήκαν στην ομάδα των σαυροπόδων, ζούσαν σε κοπάδια και ενδεχομένως μετανάστευαν σε πολύ μεγάλες αποστάσεις. Φαίνεται επίσης ότι επέστρεφαν για να φωλιάσουν στις ίδιες περιοχές επί χιλιάδες χρόνια.

Οι μεγαλύτεροι δεινόσαυροι του κόσμου ήταν παντού

«Γνωρίζουμε ότι οστά τους έχουν βρεθεί σε περιοχές τόσο νότια όσο η Ανταρκτική και η νότια Αργεντινή και τόσο βόρεια όσο η Μογγολία και το Τέξας», δήλωσε η Ντάρλα Ζελενίτσκι, παλαιοντολόγος και αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Κάλγκαρι, στον Καναδά, η οποία είναι μία από τους επικεφαλής της νέας έρευνας που δημοσιεύτηκε την Τρίτη στο επιστημονικό περιοδικό Royal Society Open Science.

«Είναι σαφές ότι περνούσαν χρόνο σε περιοχές υψηλότερου γεωγραφικού πλάτους, αλλά μέχρι σήμερα δεν γνωρίζαμε εάν  έκαναν φωλιές, επίσης, εκεί», πρόσθεσε.

Σε αντίθεση με ορισμένα μικρότερα είδη δεινοσαύρων αλλά και με τα σημερινά πτηνά, οι παλαιοντολόγοι θεωρούν σχεδόν βέβαιο ότι οι τιτανόσαυροι δεν κάθονταν πάνω στα αυγά τους για να τα επωάσουν. Το τεράστιο μέγεθός τους, όπως σχολίασε χαρακτηριστικά η Ζελενίτσκι, «θα μετέτρεπε τη φωλιά σε μια γιγαντιαία ομελέτα».

Είναι επίσης αμφίβολο εάν οι τιτανόσαυροι φρόντιζαν ιδιαίτερα τα μικρά τους. Όπως συμβαίνει με τα περισσότερα ερπετά, πιθανότατα γεννούσαν τα αυγά τους και στη συνέχεια άφηναν τους απογόνους τους να επιβιώσουν μόνοι τους.

Τι έδειξε η νέα μελέτη για τους μεγαλύτερους δεινοσαύρους του κόσμου

Τα αυγά, ωστόσο, χρειάζονται θερμότητα για να αναπτυχθούν τα έμβρυα και τελικά να εκκολαφθούν. Και όσο αυξάνεται η απόσταση από τον Ισημερινό, τόσο περιορίζεται η διαθέσιμη ηλιακή ακτινοβολία.

Η νέα μελέτη δείχνει ότι οι τιτανόσαυροι είχαν βρει έναν τρόπο να αντιμετωπίσουν τις χαμηλότερες θερμοκρασίες στις νοτιότερες περιοχές του πλανήτη.

«Το πιθανότερο σενάριο είναι ότι αυτοί οι τιτανόσαυροι γεννούσαν τα αυγά τους σε φωλιές που σχημάτιζαν σαν σωρούς από βλάστηση και χώμα, όπου η θερμότητα για την επώαση προερχόταν κυρίως από την αποσύνθεση των φυτικών υλικών», εξήγησε η Ζελενίτσκι.

Τα κελύφη των αυγών τους ήταν γεμάτα πόρους. Αυτό σημαίνει ότι, εάν τα αυγά παρέμεναν εκτεθειμένα, θα έχαναν νερό, θα ξεραίνονταν και τα έμβρυα θα πέθαιναν. Αντίθετα, όταν ήταν θαμμένα σε άμμο, χώμα ή βλάστηση, η φωλιά μπορούσε να διατηρεί την απαραίτητη υγρασία για την επιβίωσή τους.

Φωλιές στο μέγεθος ενός τραπεζιού πικνίκ

Οι ερευνητές ανακάλυψαν συνολικά 255 θραύσματα από κελύφη αυγών στον γεωλογικό σχηματισμό Chorrillo, στη νότια Αργεντινή, περίπου 322 χιλιόμετρα βόρεια από τα Στενά του Μαγγελάνου. Οι ανακαλύψεις έγιναν το 2020 και το 2024.

Τα απολιθώματα χρονολογούνται πριν από περίπου 68 εκατομμύρια χρόνια. Εκείνη την εποχή, η συγκεκριμένη περιοχή βρισκόταν μεταξύ 55 και 60 μοιρών νότιου γεωγραφικού πλάτους.

Σύμφωνα με τη μελέτη, πρόκειται για το υψηλότερο γεωγραφικό πλάτος στο οποίο έχει εντοπιστεί μέχρι σήμερα περιοχή φωλιάσματος σαυροπόδων οπουδήποτε στον κόσμο, καθώς και για τη νοτιότερη επιβεβαιωμένη ένδειξη ύπαρξης αυγών δεινοσαύρων.

«Αυτό που έχει ιδιαίτερη σημασία στη νέα ανακάλυψη είναι ότι τα αυγά ανήκαν σε τιτανόσαυρους, γιγάντιους δεινόσαυρους με μακρύ λαιμό και ογκώδες σώμα», δήλωσε ο Στιβ Μπρουσάτε, καθηγητής Παλαιοντολογίας και Εξέλιξης στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη.

«Μερικά από τα μεγαλύτερα ζώα στην ιστορία της Γης γεννούσαν τα αυγά τους και έφερναν στον κόσμο τα μικρά τους σε υψηλά γεωγραφικά πλάτη κατά την Κρητιδική περίοδο. Πρόκειται για ένα νέο στοιχείο σχετικά με τη βιολογία και τη συμπεριφορά των δεινοσαύρων, που μας βοηθά να κατανοήσουμε καλύτερα την προσαρμοστικότητα και την ανθεκτικότητά τους», πρόσθεσε.

Ο Πολ Άπτσερτς, καθηγητής Παλαιοβιολογίας στο University College London, επισήμανε ότι τα απολιθώματα σαυροπόδων είναι σπάνια σε τόσο υψηλά γεωγραφικά πλάτη. Μέχρι σήμερα, μία από τις υποθέσεις ήταν ότι τα συγκεκριμένα ερπετά μετακινούνταν προς αυτές τις περιοχές κατά τη διάρκεια των θερμότερων καλοκαιρινών μηνών και στη συνέχεια επέστρεφαν πιο κοντά στον Ισημερινό.

«Τώρα που έχουμε αυγά από υψηλό γεωγραφικό πλάτος, αυτό υποδηλώνει ότι ίσως παρέμεναν εκεί καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους ή, τουλάχιστον, ότι μπορούσαν να ολοκληρώσουν τον αναπαραγωγικό τους κύκλο κατά τη θερμή περίοδο του έτους σε αυτά τα γεωγραφικά πλάτη», ανέφερε ο Άπτσερτς, ο οποίος επίσης δεν συμμετείχε στην έρευνα.

Οι τιτανόσαυροι περιλαμβάνουν ορισμένους από τους μεγαλύτερους δεινόσαυρους που γνωρίζουμε, με ορισμένα άτομα να εκτιμάται ότι έφταναν σε βάρος τους 75 τόνους, περισσότερο από οκτώ φορές το βάρος ενός Τυραννόσαυρου Ρεξ.

Τα απολιθωμένα αυγά δεινοσαύρων είναι σχετικά σπάνια, καθώς το κέλυφός τους είναι λεπτό και εύθραυστο, διασπάται γρήγορα σε μικροσκοπικά κομμάτια και δύσκολα διατηρείται στο πέρασμα εκατομμυρίων ετών.

Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν σε ποιο ακριβώς είδος τιτανόσαυρου ανήκαν τα αυγά που βρέθηκαν στην Αργεντινή. Στην ίδια περιοχή, ωστόσο, έχουν εντοπιστεί δόντια του είδους «colossosaurian dinosaurs», μιας ομάδας στην οποία ανήκαν μερικοί από τους μεγαλύτερους τιτανόσαυρους, χωρίς πάντως να περιλαμβάνονται σε αυτήν οι απολύτως μεγαλύτεροι που γνωρίζουμε.

«Εάν αυτά τα κελύφη ανήκουν σε αυτούς τους δεινοσαύροςυ, τότε τα νεογνά θα έπρεπε να έχουν στη διάθεσή τους άφθονη και θρεπτική τροφή σε αυτό το περιβάλλον, ώστε να αρχίσουν να παίρνουν τους τόνους βάρους που τελικά θα τους επέτρεπαν να φτάσουν σε αυτά τα κολοσσιαία μεγέθη», εξήγησε η Ζελενίτσκι.

Παρά το τεράστιο μέγεθος των ενήλικων ζώων, τα αυγά τους ήταν εντυπωσιακά μικρά. Το μέγεθός τους αντιστοιχούσε περίπου στο 1/18.000 του μεγέθους ενός ενήλικου δεινοσαύρου. Κάθε αυγό μπορούσε να περιέχει περίπου τέσσερα λίτρα υγρού, ενώ τα νεογνά υπολογίζεται ότι ζύγιζαν περίπου τέσσερα κιλά.

Οι φωλιές τους, πάντως, ήταν πολύ μεγαλύτερες και θα πρέπει να ήταν εύκολα ορατές στο τοπίο, ιδιαίτερα εάν οι τιτανόσαυροι φώλιαζαν ομαδικά.

«Φαντάζομαι τη φωλιά σαν έναν σωρό από χώμα και βλάστηση στο μέγεθος ενός τραπεζιού πικνίκ, με τα αυγά θαμμένα στο εσωτερικό του», ανέφερε η Ζελενίτσκι. «Οπότε μάλλον δεν επρόκειτο για μια κατασκευή που περνούσε απαρατήρητη».

Με πληροφορίες από CNN





Πηγή: www.lifo.gr