ΜΙΛΑΜΕ ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΑ για σπυράκια, πόρους και ατέλειες στο πρόσωπο, αναζητώντας τη λεγόμενη «αλαβάστρινη επιδερμίδα». Όταν όμως η ακμή κάνει την εμφάνισή της στην πλάτη, στους ώμους ή στο στήθος, η συζήτηση γίνεται ξαφνικά σχεδόν ανύπαρκτη. Κι όμως, πρόκειται για ένα ζήτημα που αφορά εξίσου γυναίκες και άνδρες, εφήβους αλλά και ενήλικες, επηρεάζοντας βαθιά την ψυχολογία και τον τρόπο που στεκόμαστε απέναντι στον καθρέφτη μας.
Πίσω από αυτές τις επίμονες εξάρσεις δεν κρύβονται πάντα ορμονικές θύελλες ή γενετικοί παράγοντες. Πολύ συχνά, οι ένοχοι είναι αόρατοι και βρίσκονται στις πιο απλές, καθημερινές μας συνήθειες. Τα συνθετικά υφάσματα που δεν αφήνουν το δέρμα να αναπνεύσει, τα βαριά προϊόντα σώματος, τα αθλητικά ρούχα που μένουν πάνω μας για ώρα μετά την προπόνηση, ακόμα και η λανθασμένη σειρά με την οποία ξεπλένουμε το σαμπουάν και το μαλακτικό στο ντους, δημιουργούν το τέλειο περιβάλλον για την ανάπτυξη ατελειών.
Ας ανοίξουμε τη συζήτηση για την ακμή του σώματος με την ίδια ειλικρίνεια που το κάνουμε και για το πρόσωπο.
Το θέμα με το σώμα είναι πως, σε αντίθεση με το πρόσωπο, το δέρμα σ’ αυτό είναι πιο παχύ, οι σμηγματογόνοι αδένες λειτουργούν διαφορετικά και η περιοχή μένει κρυμμένη κάτω από στρώματα ρούχων. Αυτό οδηγεί συχνά σε έναν φαύλο κύκλο λανθασμένης περιποίησης ή αποσιώπησης.
Το ζητούμενο δεν είναι η εύρεση κάποιου μαγικού προϊόντος, αλλά η κατανόηση των αναγκών της επιδερμίδας μας πέρα από το πρόσωπο. Η προσέγγιση απαιτεί ψυχραιμία και γνώση: να δούμε το σώμα μας συνολικά, να αναγνωρίσουμε τους πραγματικούς παράγοντες πίσω από τη φλεγμονή και να αποβάλουμε το αδικαιολόγητο ταμπού γύρω από μια τόσο φυσική δερματική κατάσταση.
Στην καθημερινότητα, μικρές κινήσεις μπορούν να βοηθήσουν. Το ντους μετά την άσκηση, η γρήγορη αλλαγή των ιδρωμένων ρούχων, τα πιο άνετα υφάσματα όταν υπάρχει έντονη τριβή και το καλό ξέβγαλμα των προϊόντων μαλλιών ώστε να μην παραμένουν στην πλάτη είναι μια καλή αρχή. Στο μπάνιο, αντί για έντονο τρίψιμο και σκληρά σφουγγάρια, προτιμάμε ήπιο καθαρισμό. Και όταν οι βλάβες επιμένουν, πονάνε ή αφήνουν σημάδια, η επίσκεψη στον δερματολόγο είναι η πιο σωστή κίνηση.
Η ακμή του σώματος, όμως, δεν αφορά μόνο το πώς την αντιμετωπίζουμε, αλλά και το πόσο άνετα μιλάμε γι’ αυτήν. Έχουμε μάθει να μιλάμε ανοιχτά για την ακμή του προσώπου, να δείχνουμε σπυράκια χωρίς φίλτρα, ακόμη και να τα μετατρέπουμε σε μέρος μιας νέας αισθητικής αυθεντικότητας. Κι όμως, εξακολουθούμε να αισθανόμαστε αμήχανα όταν η ίδια επιδερμίδα εμφανίζει ατέλειες λίγα εκατοστά πιο κάτω. Σαν να επιτρέπεται στο πρόσωπο να μην είναι αψεγάδιαστο, αλλά το σώμα να οφείλει ακόμη να είναι.
Ας ανοίξουμε τη συζήτηση για την ακμή του σώματος με την ίδια ειλικρίνεια που το κάνουμε και για το πρόσωπο.
