Τα νέα από το Βελεστίνο και τον Δήμο Ρήγα Φεραίο

Τα κοάλα πεθαίνουν από χλαμύδια: Λειτουργεί τελικά το εμβόλιο;


Με καφέ κηλίδες στο πίσω μέρος του σώματός τους, σημάδι ακράτειας ούρων και επώδυνης φλεγμονής της κύστης, και με κόκκινα μάτια, ενδείξεις μίας βακτηριακής ασθένειας που μπορεί να τους προκαλέσει τύφλωση, τα κοάλα συνεχίζουν και πλήττονται από χλαμύδια.

Η λοίμωξη από χλαμύδια είναι η σημαντικότερη ασθένεια που «χτυπάει» τα κοάλα, καθώς το βακτήριο Chlamydia pecorum μεταδίδεται μέσω της ζευγάρωσης ή της στενής επαφής.

«Σχεδόν νομοτελειακά, τα μολυσμένα θηλυκά θα στειρωθούν, και μάλιστα πολύ γρήγορα», εξηγεί ο Mark Krockenberger, καθηγητής κτηνιατρικής παθολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ.

Ποιες περιοχές με κοάλα επηρεάζονται περισσότερο

Η Δρ Freya Russell, μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Κουίνσλαντ (QUT), προσθέτει: «Τα ζώα που έχουν προσβληθεί βαριά από χλαμύδια μπορεί επίσης να είναι ιδιαίτερα σκελετωμένα (…) περισσότερο κοκαλιάρικα, παρά τα ρωμαλέα κοάλα που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε».

Τα ποσοστά λοίμωξης διαφέρουν γεωγραφικά. Χαρακτηριστικά, οι πληθυσμοί στις βόρειες περιοχές τείνουν να επηρεάζονται εντονότερα από εκείνους στις νότιες πολιτείες.

Μάλιστα, από το 2022, τα κοάλα στο Κουίνσλαντ, τη Νέα Νότια Ουαλία και την Επικράτεια Αυστραλιανής Πρωτεύουσας έχουν χαρακτηριστεί ως απειλούμενα με εξαφανιση από την αυστραλιανή κυβέρνηση. Τα χλαμύδια είναι μία μόνο από τις ελάχιστες απειλές που αντιμετωπίζει το είδος, μαζί με την αποψίλωση των δασών, τον κατακερματισμό των οικοτόπων, τις παρασύρσεις από οχήματα και άλλες ασθένειες όπως ο ρετροϊός των κοάλα.

Σε ό,τι αφορά τη θεραπεία τους, η μέθοδος των αντιβιοτικών είναι πιο περίπλοκη και συχνά με μικρή επιτυχία: «Μπορούμε να σκοτώσουμε τα χλαμύδια… αλλά το πρόβλημα είναι ότι στη διαδικασία αυτή μπορεί πολύ εύκολα να σκοτώσουμε και το ίδιο το κοάλα», τονίζει ο Krockenberger.

Τα ζώα εξαρτώνται άμεσα από τα μικρόβια του εντέρου τους για να χωνέψουν τα τοξικά φύλλα ευκάλυπτου. Τα αντιβιοτικά προκαλούν μια «μετατόπιση στην αφθονία των καλών μικροβίων», εξηγεί η Δρ Lyndal Hulse από το Πανεπιστήμιο του Κουίνσλαντ (UQ).

«Όταν συμβαίνει αυτή η αλλαγή στα μικρόβια (…) τότε είναι που τα κοάλα αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα, καθώς χάνουν βάρος, εμφανίζουν διάρροια και στο χειρότερο σενάριο καταλήγουν σε μικροβιακή ανισορροπία, η οποία μπορεί να αποβεί μοιραία».

Επιπλέον, ορισμένα στελέχη χλαμυδίων έχουν αναπτύξει ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά.

Τι γίνεται τελικά με τα εμβόλια;

Ο Guardian υπενθυμίζει ωστόσο ως εδώ και πάνω από μία δεκαετία, δύο διαφορετικά εμβόλια αναπτύσσονται παράλληλα στο Κουίνσλαντ. Το πρώτο είναι το Εμβόλιο του QUT, που χορηγείται σε δύο δόσεις με εμφύτευμα.

Η ομάδα της Russell στο QUT ανέπτυξε ένα εμβόλιο δύο δόσεων. Για να ξεπεραστεί η δυσκολία χορήγησης της δεύτερης δόσης μετά από 30 ημέρες, οι ερευνητές δημιούργησαν ένα βιοδιασπώμενο και μη τοξικό εμφύτευμα, το οποίο εισάγεται κατά τον πρώτο εμβολιασμό και διασπάται σταδιακά μέσα σε λίγες εβδομάδες, απελευθερώνοντας τη δεύτερη.

Το εμβόλιο βρίσκεται υπό δοκιμή σε άγριους πληθυσμούς και δεν έχει εγκριθεί ακόμη από την APVMA.

Όσον αφορά το δεύτερο εμβόλιο, μίας δόσης, του UniSC αναπτύχθηκε από το Πανεπιστήμιο της Sunshine Coast (UniSC) και εγκρίθηκε από την APVMA τον Σεπτέμβριο του 2025.

Ωστόσο, ο Καθηγητής Keith Chappell αμφισβήτησε την αποτελεσματικότητά του, αποκαλύπτοντας ότι η δημοσιευμένη μελέτη του 2024 στο npj Vaccines η οποία υποστήριζε ότι το εμβόλιο μειώνει κατά 64% τους θανάτους από χλαμύδια σε βάθος δεκαετίας, περιείχε ένα θεμελιώδες σφάλμα ανάλυσης δεδομένων.

«Το σφάλμα απέδωσε λανθασμένα την επιβίωση από τη γέννηση έως τη στιγμή του εμβολιασμού στον ίδιο τον εμβολιασμό», υποστηρίζουν οι ερευνητές. «Μετά τη διόρθωση του σφάλματος, δεν υπήρξε καμία σημαντική διαφορά στην επιβίωση ή στο ποσοστό νόσησης μεταξύ εμβολιασμένων και μη εμβολιασμένων κοάλα».

Ο Chappell χαρακτήρισε το σφάλμα ως «άστοχο λάθος» και πρόσθεσε: «Το ρυθμιστικό σύστημα απέτυχε (…) Θα έπρεπε να υπάρξει μια ανεξάρτητη αξιολόγηση των επιστημονικών δεδομένων, για να διασφαλιστεί ότι όλα γίνονται σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές».

Σε δήλωσή της, η ρυθμιστική αρχή APVMA ανέφερε ότι δεν αποδέχεται πως η χορήγηση της άδειας συνιστά ρυθμιστική αποτυχία: «Ο ισχυρισμός που εγκρίθηκε, ότι το εμβόλιο “μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των κλινικών συμπτωμάτων της νόσου”,είναι περιορισμένος και δεν σημαίνει ότι ο εμβολιασμός αποτρέπει τη χλαμυδιακή νόσο ή τη θνησιμότητα στα κοάλα».

Από την πλευρά του UniSC, ο Καθηγητής Peter Timms, επικεφαλής της ανάπτυξης του εμβολίου, δήλωσε: «Έχουμε δημοσιεύσει 29 επιστημονικές εργασίες για την ιστορία του εμβολίου και έχουν αξιολογηθεί όλες από ειδικούς… Είμαστε πολύ βέβαιοι ότι αυτό που διαθέτουμε, έχει οφέλη, αλλά φέρει βελτιώσεις».

Με πληροφορίες από Guardian



Πηγή: www.lifo.gr