Το Pride Bar x Lounge στη Νέα Υόρκη δεν έχει σερβίρει ακόμη ούτε ένα ποτό, αλλά έχει ήδη καταφέρει να εξοργίσει ένα μέρος της γκέι κοινότητας. Το νέο τριώροφο μπαρ, στη γωνία της 50ής Οδού με την Ένατη Λεωφόρο, στην καρδιά του Hell’s Kitchen, έχει γίνει αντικείμενο ανελέητου χλευασμού στα social media. Η λευκή πρόσοψη, τα πολύχρωμα LED, η τεράστια σημαία του ουράνιου τόξου που καλύπτει τα παράθυρα και το όνομα Pride Bar μοιάζουν, σύμφωνα με τους επικριτές του, με το αποτέλεσμα μιας εντολής στο ChatGPT: «Φτιάξε μου ένα γκέι μπαρ».
Η επίθεση ξεκίνησε τον περασμένο μήνα, όταν η 31χρονη Sheeva Massoudi περιέγραψε το κτίριο στο X σαν μια παγίδα για γκέι ανθρώπους βγαλμένη από καρτούν των Looney Tunes. Ακολούθησαν δεκάδες ειρωνικά σχόλια για την πρόσοψη, τον φωτισμό, τη γραμματοσειρά του λογότυπου και μια διαφημιστική αφίσα στην οποία η αγγλική λέξη «performance» ήταν γραμμένη λάθος. Ορισμένοι υπέθεσαν ότι πίσω από το εγχείρημα βρίσκονται ετεροφυλόφιλοι επιχειρηματίες με πολλά χρήματα και ελάχιστη επαφή με την πραγματική γκέι νυχτερινή ζωή.
Ο 30χρονος David Brouillette, σύμβουλος ψηφιακής στρατηγικής από το Μπρούκλιν, έφτασε να χαρακτηρίσει την αισθητική του μπαρ «ChatGPT boots», χρησιμοποιώντας μια έκφραση της διαδικτυακής queer αργκό για κάτι που μοιάζει ολοκληρωτικά κατασκευασμένο από τεχνητή νοημοσύνη.
Σε βίντεο στο Instagram παρομοίασε το κτίριο με λευκό κουτί διακοσμημένο με φθηνά LED από το TikTok Shop. Το μεγαλύτερο πρόβλημά του, όπως εξήγησε, ήταν ότι το Pride έμοιαζε με μπαρ που έχει ως θέμα του την ομοφυλοφιλία, σχεδιασμένο από ανθρώπους που γνωρίζουν τη γκέι κουλτούρα μόνο από τα πιο αναγνωρίσιμα σύμβολά της.
Οι ιδιοκτήτες του, ο 57χρονος Πολ Φόγκαρτι και ο 56χρονος Άντι Κάρλιτς, δυσκολεύονται να καταλάβουν την οργή. Ο Φόγκαρτι είναι γκέι, ο Κάρλιτς bisexual και οι δύο κατοικούν στο Hell’s Kitchen. Είναι φίλοι εδώ και είκοσι χρόνια και έχουν επενδύσει σχεδόν πέντε εκατομμύρια δολάρια για να δημιουργήσουν έναν χώρο που ονειρεύονταν από καιρό.
Στο μυαλό τους είχαν τα μεγάλα γκέι στέκια των δεκαετιών του 1980 και του 1990, όπως το Splash της Νέας Υόρκης και το Rage του Δυτικού Χόλιγουντ, όταν η υπερβολή, τα χρώματα και η επιδεικτική ομοφυλοφιλία αποτελούσαν αναπόσπαστο μέρος της διασκέδασης.
Ο Φόγκαρτι, που έφτασε στη Νέα Υόρκη από την Ιρλανδία στα 18 του, όταν ακόμη έκρυβε τη σεξουαλικότητά του, βλέπει τη δημιουργία του μπαρ ως την εκπλήρωση ενός προσωπικού ονείρου. Για εκείνον, η γειτονιά έχει κατακτήσει το δικαίωμα να είναι ανοιχτά γκέι και το ίδιο δικαίωμα έχει και το καινούργιο μαγαζί της. Όσο για τις αντιρρήσεις σχετικά με το όνομα, τις αφίσες και τη γραμματοσειρά, θεωρεί μάλλον παράλογο να χρειάζεται ένα γκέι μπαρ να κρύβει την ταυτότητά του προκειμένου να θεωρείται καλόγουστο.
Αποδείχθηκε, πάντως, ότι υπάρχει λίγη τεχνητή νοημοσύνη στην ιστορία. Ο Φόγκαρτι παραδέχτηκε πως η εταιρεία που ανέλαβε τη διαφημιστική προβολή του χώρου χρησιμοποίησε AI για τις εικόνες μιας αφίσας. Ζήτησε να αντικατασταθεί και να μη χρησιμοποιηθεί ξανά η συγκεκριμένη μέθοδος. Το ίδιο το κτίριο, σύμφωνα με τον ίδιο, σχεδιάστηκε χωρίς τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης.
Πίσω από τα αστεία για το ChatGPT διακρίνεται και μια διαφορά γενεών. Για τους ιδιοκτήτες, που μεγάλωσαν σε μια εποχή όπου τα γκέι μπαρ αποτελούσαν καταφύγια και η ορατότητα ήταν μια κατάκτηση, η σημαία του ουράνιου τόξου παραμένει κάτι που αξίζει να επιδεικνύεται με υπερηφάνεια.
Για πολλούς νεότερους queer ανθρώπους, η ίδια αισθητική παραπέμπει σε μια εμπορική, προβλέψιμη εικόνα της ομοφυλοφιλίας, γεμάτη συνθήματα και σύμβολα που έχουν χάσει την παλιά τους δύναμη. Η διαμάχη αγγίζει έτσι ένα περίεργο σημείο της σύγχρονης queer κουλτούρας: το πόσο γκέι πρέπει να δείχνει ένας χώρος για να αναγνωρίζεται ως αυθεντικά γκέι.
Και όλα αυτά συμβαίνουν σε μια περίοδο που αρκετά ιστορικά γκέι μπαρ της Νέας Υόρκης προσπαθούν να προσαρμοστούν στις αλλαγές της νυχτερινής ζωής, καθώς οι νεότεροι θαμώνες καταναλώνουν λιγότερο αλκοόλ και οι συνήθειες κοινωνικοποίησης έχουν αλλάξει. Το Pride Bar σκοπεύει να προσφέρει δωρεάν είσοδο, ενώ στο πρόγραμμά του περιλαμβάνονται βραδιές με μηχανικό ταύρο σε σχήμα πέους, μια λεπτομέρεια που μοιάζει να έρχεται κατευθείαν από την πιο αδιόρθωτη παράδοση του γκέι camp.
Οι δύο ιδιοκτήτες υπέγραψαν εικοσαετές μισθωτήριο τον Αύγουστο του 2025 και έχουν περάσει τους τελευταίους μήνες ανακαινίζοντας ολόκληρο το κτίριο. Μετά από αλλεπάλληλες καθυστερήσεις, κυρίως λόγω ηλεκτρολογικών εργασιών, ελπίζουν να ανοίξουν τον Δεκέμβριο, απασχολώντας περίπου 30 εργαζομένους.
Ακόμη και ο Brouillette, ένας από τους πιο έντονους επικριτές του μπαρ, παραδέχεται ότι σκοπεύει να το επισκεφθεί. Άλλωστε, όλος αυτός ο θόρυβος μπορεί τελικά να αποδειχθεί η καλύτερη διαφήμιση για ένα μαγαζί που, πριν ανοίξει τις πόρτες του, έχει ήδη γίνει διάσημο.
Με στοιχεία από The New York Times
