Στο σημερινό ηχητικό ντοκιμαντέρ του Άρη Δημοκίδη ακούμε για το παρασκήνιο και τις κόντρες που προκάλεσε το τραγούδι «S.A.G.A.P.O.», η ελληνική συμμετοχή στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 2002.
Το τραγούδι ερμήνευσε στα αγγλικά ο Μιχάλης Ρακιντζής. Επισήμως, ήταν η πρώτη ελληνική συμμετοχή που δεν είχε καθόλου στίχους στα ελληνικά, ο τίτλος, δε, η φράση «Σ’ αγαπώ», ήταν κι αυτός γραμμένος με λατινικούς χαρακτήρες. Ο Ρακιντζής και οι μουσικοί του εμφανίστηκαν ντυμένοι με μαύρα ρούχα που παρέπεμπαν σε ρομπότ και η χορογραφία ήταν αντίστοιχη. Το τραγούδι πήρε 27 βαθμούς και τη 17η θέση σε συνολικά 24 συμμετέχοντες.
Αλλά προτού φτάσει εκεί, αμέσως μετά τη νίκη του στον εγχώριο διαγωνισμό, έγινε «μακελειό». Το θέμα μετατράπηκε σε σίριαλ στις τηλεοπτικές εκπομπές, οι καλεσμένοι στα πρωινάδικα ήταν έξαλλοι, έγιναν δηλώσεις επί δηλώσεων. Η κριτική μιλούσε τόσο για πιθανή μεροληψία στην επιλογή και ελλείψεις στην εμφάνιση όσο και για τη γλώσσα και την εικόνα. Για τα δυο αυτά θέματα η συζήτηση ξέφυγε από την «κοσμική» τηλεοπτική δημοσιογραφία και πέρασε σε ανθρώπους της διανόησης καθώς και σε αρθρογράφους/σχολιαστές.
Για παράδειγμα, έγραψε ο ψυχίατρος Χρίστος Χ. Λιάπης: « Αφήνοντας κατά μέρος την αμφιλεγόμενη cyber αισθητική των “νικητών”, τις άκομψες διαμαρτυρίες των “ηττημένων” και το διαχρονικό ερώτημα εάν σε αυτήν τη χώρα μπορούμε επιτέλους να διοργανώσουμε έστω μια διαδικασία επιλογής τραγουδιού για τη Eurovision χωρίς “παρατράγουδα”, θα θέλαμε να σταθούμε στις αντιδράσεις που πυροδότησε ξανά η χρησιμοποίηση ξένης γλώσσας στους στίχους των διαγωνιζόμενων τραγουδιών». (LiFO, 2015)
Αλλά υπήρξε και μια μεγάλη μερίδα, ειδικά νέων ανθρώπων, που όταν άκουσε το τραγούδι πίστεψε ότι θα σκίσει, μέχρι που το είδε ζωντανά.
Διαβάζουμε σε άρθρο του Γιώργου Τσαγκόζη στο σάιτ mikropragmata της LiFO (2024): «Το 2002 με βρίσκει 20 χρονών, να σπουδάζω σε μια αγγλική κωμόπολη στη νότια Βρετανία. Το ίντερνετ τότε ήταν στα σπάργανα, οπότε ο διαγωνισμός της Eurovision γινόταν, για τους λιγοστούς Έλληνες που σπουδάζαμε εκεί, μια πρώτης τάξεως αφορμή για να βρεθούμε, να πιούμε καμιά μπίρα και να πούμε και καμιά μαλακία… Την παραμονή του τελικού, πιστεύοντας πως η αρμάδα του Ρακιντζή θα τα πάει σχετικά καλά, είχαμε καταφέρει να κοροϊδέψουμε τους Άγγλους συμφοιτητές μας για τις συνήθως χαμηλές θέσεις που παίρνει παραδοσιακά η Αγγλία στον διαγωνισμό… Παρότι είχαμε ψιλο-ακούσει το κομμάτι, δεν περιμέναμε το θέαμα που το συνόδευε: ο Ρακιντζής και το χορευτικό του crew, με στολές ματατζή, να κάνουν ένα ατσούμπαλο χορευτικό που θύμιζε παρέλαση με φαντάρους που έχουν κατεβάσει 3 καραφάκια τσίπουρα. Τα αγγλικά του Μιχάλη μας έκαναν να κοκκινίζουμε από ντροπή μπροστά στους αποσβολωμένους Άγγλους φίλους μας που είχαν λυθεί στα γέλια.
Ο Άγγλος παρουσιαστής έκραζε όσο δεν πάει την εμφάνιση, λέγοντας ότι η ομάδα του Ρακιντζή έκλεψε τα κοστούμια τους από την ελληνική “riot police”.
Μετά το τέλος της περφόρμανς, ειδικά μετά το κλείσιμο του ματιού του Μιχάλη, που ήταν σαν να έκλεινε την τραγωδία που μόλις είδαμε, ξέραμε ότι το πράγμα δεν θα πήγαινε και πολύ καλά. Tα τηλέφωνα από τους Άγγλους συμφοιτητές μας, που τρολάραμε τις προηγούμενες μέρες, άρχισαν να χτυπούν, αλλά κανείς μας δεν απαντούσε, η φάση, όπως όλα έδειχναν, πήγαινε για πανωλεθρία.
Ο χρόνος μάς δικαίωσε, το S.A.G.A.P.O παίζει ακόμα σε κάθε trash party και όλοι οι πιτσιρικάδες το ξέρουν. Έστω και ως meme song, έστω και κατά λάθος, το electro-synth στυλάκι του S.A.G.A.P.O είναι πλέον ξανά της μόδας και αν εξαιρέσουμε την “τυρίλα” του, που, εντάξει, για τη Eurovision το έφτιαξε ο Μιχάλης και όχι για να παίζει στη Rebound, το τραγούδι είναι αρκετά κολλητικό».
Φέτος, στην εκπομπή «Buongiorno» του MEGA o Μιχάλης Ρακιντζής είπε: «Δεν θα σβήσω το παρελθόν, αλλά δεν μπορώ να μένω κολλημένος σε αυτό που έχω κάνει. Δεν μπορώ να κρίνω εάν το S.A.G.A.P.O. ήταν μπροστά για την εποχή του, ακούω τον κόσμο που το λέει. Αν το πάρω με τα διεθνή δεδομένα, δεν ήταν κάτι που θα έλεγε ο κόσμος ότι δεν είχε ξανακούσει. Ήταν ένα κομμάτι της εποχής του. Έκανα αυτό που ήθελα εκείνη τη στιγμή. Μπήκα, είδα, έφυγα».
Μιλούν οι:
Χρήστος Δάντης, τραγουδιστής
Αντώνης Καρατζίκος, DJ, πρώην πρόεδρος OGAE Greece, του επίσημου ελληνικού σωματείου φίλων της Eurovision
Δάφνη Μπόκοτα, παρουσιάστρια (παρουσίαζε επί 18 χρόνια τη Eurovision στην ελληνική τηλεόραση)
Θοδωρής Ρακιτζής, παρουσιαστής
Συνεργάτις περιεχομένου: Ελένη Καλέση
Μουσική επένδυση: Nalyssa Green / Pan Pan / New*Deal / Teo x3 / Petros Satrazanis / Epidemic Sound / Βασίλης Κωστάκης/Armagos
*Τα αποσπάσματα απ’ την ΕΡΤ προέρχονται απ’ το Αρχείο της ΕΡΤ, το οποίο ευχαριστούμε θερμά για την άδεια χρήσης
