Ασφυκτική παραμένει η κατάσταση με τη στάθμευση στην Αθήνα, καθώς η αυξημένη χρήση του Ι.Χ., η πυκνή δόμηση και η συγκέντρωση εμπορικών και επαγγελματικών δραστηριοτήτων εντείνουν καθημερινά το πρόβλημα. Οι διαθέσιμες θέσεις δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες τόσο των μόνιμων κατοίκων όσο και των χιλιάδων επισκεπτών και εργαζομένων που μετακινούνται καθημερινά προς το κέντρο και άλλες επιβαρυμένες περιοχές της πρωτεύουσας.
Η εύρεση μιας θέσης στάθμευσης στην Αθήνα αποτελεί καθημερινή δοκιμασία για χιλιάδες οδηγούς. Και το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τους μόνιμους κατοίκους.
Μια εικόνα του προβλήματος δίνουν τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ από την απογραφή του 2021. Στον Κεντρικό Τομέα Αθηνών, το 69% των οχημάτων των νοικοκυριών δεν διαθέτει θέση στάθμευσης στην κατοικία. Αυτό σημαίνει ότι οι ιδιοκτήτες τους δεν έχουν έναν ιδιωτικό χώρο στο σπίτι τους για να αφήσουν το αυτοκίνητό τους και αναγκάζονται να αναζητούν θέση στον δρόμο ή να χρησιμοποιούν κάποιο ιδιωτικό πάρκινγκ.
Αντίστοιχα, το ποσοστό φτάνει το 67% στον Πειραιά και το 63% στον Δυτικό Τομέα Αθηνών.
Ποιες είναι όμως οι περιοχές όπου η αναζήτηση μιας θέσης γίνεται ακόμη πιο δύσκολη; Σημαντική δυσκολία καταγράφεται στην Καλλιθέα, τον Κορυδαλλό, την Καισαριανή, στου Ζωγράφου, στον Δήμο Αθηναίων, στο Χαλάνδρι, στον Χολαργό και στον Πειραιά.
Ενδεικτικός της κατάστασης είναι και ο χρόνος που απαιτείται για την εύρεση μιας θέσης. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, περίπου οι μισοί οδηγοί στις παραπάνω περιοχές καταφέρνουν να βρουν θέση στάθμευσης σε λιγότερο από πέντε λεπτά. Ωστόσο, για ένα σημαντικό ποσοστό, που κυμαίνεται μεταξύ 25% και 30%, η αναζήτηση ξεπερνά τα δέκα λεπτά, επιβαρύνοντας περαιτέρω την καθημερινή μετακίνηση και την κυκλοφορία στους δρόμους.
Σύμφωνα με τον Πρόεδρο Συλλόγου Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων, Θανάση Τσιάνο που μίλησε στην εκπομπή «Συνδέσεις» του ΕΡTnews: «από μελέτες στάθμευσης που κάνουμε βρίσκουμε ότι το 40% των σταθμευμένων οχημάτων που βρίσκονται στον δρόμο είναι παράνομα σταθμευμένα οχήματα».
«Η παράνομη στάθμευση είναι άναρχη αυτή τη στιγμή, καθένας παρκάρει όπου θέλει. Υπάρχει όμως η στάθμευση, η οποία εμποδίζει την κυκλοφορία και η οποία θα πρέπει κατά προτεραιότητα να φύγει. Και υπάρχει και η στάθμευση των κατοίκων το βράδυ, οι οποίοι δε βρίσκουν χώρο στάθμευσης. Παρκάρουν και αυτοί όπου βρουν. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να γίνει μια διαχείριση όλης αυτής της ζήτησης. Γιατί και εγώ ο ίδιος, αν με ρωτήσετε, συντάσσομαι με την κοινωνία. Θέλω να μετακινούμαι γρήγορα, να μην έχω κυκλοφοριακή συμφόρηση, να μην πληρώνω κάτι για όλο αυτό και επίσης να έχω και αρκετό δημόσιο χώρο. Να έχω πεζοδρόμια, να μετακινούμαι κτλ.», τόνισε.
Και συνέχισε: «αυτό είναι μη ρεαλιστικό σενάριο και όλες οι χώρες και οι μεγάλες μητροπολιτικές περιοχές στο εξωτερικό έχουν ακολουθήσει μια συγκεκριμένη πολιτική. Γιατί αυτή είναι δεν υπάρχει άλλη: υπόγειοι χώροι στάθμευσης σε κέντρα των πόλεων, αλλά με την προϋπόθεση ότι θα διώξουμε ένα μέρος των αυτοκινήτων από το δρόμο για να απελευθερώσουμε δημόσιο χώρο. Δεύτερον, περιοριστικά μέτρα της χρήσης του Ι. Χ. στα κέντρα των πόλεων, αναβάθμιση των μέσων μαζικής μεταφοράς και διαχείριση της στάθμευσης μέσω της ελεγχόμενης στάθμευσης».
Όπως σημείωσε, αυτή ήταν η κατεύθυνση που είχε αρχίσει να ακολουθείται και στην Ελλάδα πριν από την οικονομική κρίση. Ωστόσο, η κρίση διέκοψε τη συνεχή προσπάθεια ανάπτυξης των μέσων μαζικής μεταφοράς και συνολικά του συστήματος μεταφορών της Αττικής, με αποτέλεσμα τα προβλήματα να έχουν πλέον διογκωθεί.
www.ertnews.gr
