Έναρξη πόλεμου των ανθρώπων με τους ελέφαντες  προβλέπουν επιστήμονες

Η σύγκρουση ανθρώπων και ελεφάντων ενδέχεται να ενταθεί σε ολόκληρη τη Νότια Αφρική καθώς η επέκταση των καλλιεργήσιμων εκτάσεων και οι ολοένα πιο ξηρές συνθήκες μεταμορφώνουν το τοπίο σύμφωνα με μια νέα μελέτη.

Έως το 2085 η έκταση της Νότιας Αφρικής που αντιμετωπίζει υψηλό κίνδυνο επιδρομών ελεφάντων σε καλλιέργειες ενδέχεται να αυξηθεί κατά 33% έως 100% σύμφωνα τη μελέτη. Οι ερευνητές προβλέπουν ότι η αύξηση του ανθρώπινου πληθυσμού, η επέκταση των γεωργικών εκτάσεων και οι ολοένα πιο ξηρές συνθήκες θα εντείνουν τις συναντήσεις μεταξύ ελεφάντων και αγροτών, με την ανθρώπινη χρήση της γης να διαδραματίζει τον σημαντικότερο ρόλο.

Η Νότια Αφρική φιλοξενεί περισσότερους από 290,000 αφρικανικούς ελέφαντες της σαβάνας (Loxodonta africana) αριθμός που αντιστοιχεί περίπου στο 70% του πληθυσμού των ελεφάντων της σαβάνας στην αφρικανική ήπειρο. Καθώς οι αγροτικές κοινότητες επεκτείνονται σε περιοχές όπου ζουν ελέφαντες, οι επιδρομές τους στις καλλιέργειες μπορούν να καταστρέψουν πολύτιμες σοδειές, να απειλήσουν τα εισοδήματα των νοικοκυριών και να υπονομεύσουν την τοπική υποστήριξη για την προστασία της άγριας ζωής.

Η αιτία της σύγκρουσης

Για να κατανοήσουν τι προκαλεί αυτές τις συναντήσεις οι ερευνητές ανέλυσαν τις καταγεγραμμένες επιδρομές ελεφάντων σε καλλιέργειες από το 2004 έως το 2020 σε 38 κοινοτικές προστατευόμενες περιοχές στη Ναμίμπια. Συνδύασαν στατιστικές μεθόδους σχεδιασμένες να εντοπίζουν αιτιώδεις σχέσεις με μοντέλα μηχανικής μάθησης, τα οποία προβλέπουν πού είναι πιθανότερο να σημειωθούν συγκρούσεις. Η ανάλυσή τους κάλυψε επίσης μια ευρύτερη περιοχή, η οποία περιλαμβάνει τη βόρεια Μποτσουάνα και τμήματα της Αγκόλας και της Ζάμπιας.

«Διαπιστώνουμε ότι η αύξηση του ανθρώπινου πληθυσμού, η επέκταση των καλλιεργήσιμων εκτάσεων και η κλιματικά προκαλούμενη ξηρασία στις βασικές προστατευόμενες περιοχές των ελεφάντων αυξάνουν τον κίνδυνο συγκρούσεων» γράφουν οι συγγραφείς της μελέτης.

Η πληθυσμιακή αύξηση συνδέθηκε με υψηλότερα ποσοστά επιδρομών στις καλλιέργειες τόσο κατά την υγρή όσο και κατά την ξηρή περίοδο ενώ η επέκταση των καλλιεργήσιμων εκτάσεων και των δομημένων περιοχών συσχετίστηκε με αύξηση των περιστατικών κατά την υγρή περίοδο. Οι ξηρότερες συνθήκες εντός των προστατευόμενων ενδιαιτημάτων των ελεφάντων προέβλεπαν επίσης περισσότερες επιδρομές σε γειτονικές κοινότητες κατά την υγρή περίοδο γεγονός που υποδηλώνει ότι η έλλειψη φυσικών πόρων ενδέχεται να ωθεί τους ελέφαντες προς τις γεωργικές εκτάσεις.

Πού είναι πιθανότερο να σημειωθούν επιδρομές ελεφάντων σε καλλιέργειες

Οι ερευνητές χαρτογράφησαν πιθανές εστίες συγκρούσεων εξετάζοντας την κάλυψη από βλάστηση, την εγγύτητα σε ποτάμια, δρόμους και περιφράξεις άγριας ζωής, την πληθυσμιακή πυκνότητα και την παραγωγικότητα της βλάστησης. Η δενδροκάλυψη και η πρασινάδα της βλάστησης αποδείχθηκαν ιδιαίτερα σημαντικοί προγνωστικοί παράγοντες ενώ οι δρόμοι και οι περιφράξεις φαίνεται να επηρεάζουν τα σημεία όπου οι ελέφαντες συναντούν ανθρώπινους οικισμούς.

Οι περιοχές υψηλού κινδύνου περιλάμβαναν τις εκτάσεις βόρεια του Εθνικού Πάρκου Έτοσα στη Ναμίμπια, το βορειοανατολικό τμήμα της Περιφέρειας Ζαμπέζι, καθώς και περιοχές της βόρειας Μποτσουάνας γύρω από το Δέλτα του Οκαβάνγκο και το Καταφύγιο Άγριας Ζωής Μορέμι. Πολλά από αυτά τα τοπία συνδέουν σημαντικά ενδιαιτήματα ελεφάντων με περιοχές που χρησιμοποιούνται για γεωργικές δραστηριότητες.

Οι επιδρομές στις καλλιέργειες παρουσίασαν επίσης έντονες εποχικές διαφορές. Τα ιστορικά δεδομένα έδειξαν ότι ο μέσος αριθμός περιστατικών ανά χαρτογραφημένο κελί του πλέγματος ήταν πάνω από δέκα φορές υψηλότερος κατά την υγρή περίοδο σε σύγκριση με την ξηρή, όταν διαφέρουν τόσο η γεωργική δραστηριότητα όσο και οι συνθήκες της βλάστησης.

Οι συγκρούσεις ενδέχεται να αυξηθούν σε όλα τα μελλοντικά σενάρια

Χρησιμοποιώντας προβλέψεις για το κλίμα, την πληθυσμιακή αύξηση και τη χρήση γης, η ερευνητική ομάδα μοντελοποίησε τις πιθανές μεταβολές έως το 2085. Και τα τέσσερα σενάρια προέβλεπαν αύξηση των επιδρομών στις καλλιέργειες και διεύρυνση της γεωγραφικής εξάπλωσης των περιοχών υψηλού κινδύνου, αν και το μέγεθος της αύξησης εξαρτιόταν από τα μελλοντικά πρότυπα ανάπτυξης.

Οι μεγαλύτερες αυξήσεις καταγράφηκαν σε ένα σενάριο που περιλαμβάνει σημαντική πληθυσμιακή αύξηση και μετατροπή της χρήσης γης, γνωστό ως «περιφερειακός ανταγωνισμός». Σε αυτό το σενάριο, οι προβλεπόμενες επιδρομές στις καλλιέργειες κατά την υγρή περίοδο ήταν περίπου διπλάσιες σε σύγκριση με το σενάριο πιο βιώσιμης ανάπτυξης. Ακόμη και το σενάριο με τις σοβαρότερες κλιματικές επιπτώσεις δεν οδήγησε στα υψηλότερα επίπεδα συγκρούσεων.

«Η επιθετική επέκταση της ανθρώπινης χρήσης γης οδηγεί στις πιο δραματικές αυξήσεις των συγκρούσεων, με τις κλιματικές επιπτώσεις να διαδραματίζουν σημαντικό, αλλά μικρότερο ρόλο», εξηγούν οι ερευνητές.

Naftemporiki.gr