Ερευνητική ομάδα χρησιμοποιώντας το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble ανακάλυψε ενδείξεις ότι ο γαλαξίας μας υπέστη μια σημαντική σύγκρουση και συγχώνευση με έναν νάνο γαλαξία πριν από 11,8 δισεκατομμύρια χρόνια.
Οι συγχωνεύσεις μεταξύ γαλαξιών αποτελούν έναν από τους βασικούς τρόπους με τους οποίους μπορούν να αναπτύσσονται οι γαλαξίες. Ωστόσο, ενώ μπορούμε να παρατηρούμε συγχωνεύσεις που συμβαίνουν σήμερα σε άλλους γαλαξίες, η ανασύνθεση της ιστορίας του δικού μας Γαλαξία απαιτεί επίπονη ερευνητική δουλειά. Ακόμη και σήμερα, η ιστορία του είναι γνωστή μόνο εν μέρει.
«Ο γαλαξίας μας είναι το σπίτι μας αλλά δεν γνωρίζουμε πώς χτίστηκε το σπίτι μας» δήλωσε ο Νταβίντε Μασάρι από το Αστεροσκοπείο Αστροφυσικής και Διαστημικής Επιστήμης της Μπολόνια στην Ιταλία. Ο Μασάρι είναι ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης που περιγράφει την ανακάλυψη μιας αρχαίας γαλαξιακής συγχώνευσης. «Σε αυτή την εργασία ανακαλύπτουμε από πού προήλθε η πρώτη σημαντική “παρτίδα τούβλων”: από έναν νάνο γαλαξία που ονομάζουμε LKH».
Το LKH είναι τα αρχικά των Low-energy–Kraken–Heracles, μια κάπως περίπλοκη αναφορά σε τρεις προηγούμενες ερευνητικές εργασίες που είχαν ασχοληθεί με την ιδέα των συγχωνεύσεων στα πρώτα στάδια της ιστορίας του γαλαξία μας.
Τα τελευταία χρόνια έχει αποκαλυφθεί ακόμη μία σημαντική συγχώνευση: η σύγκρουση με έναν γαλαξία που είναι γνωστός ως Gaia–Sausage–Enceladus (GSE) πριν από περίπου 10 δισεκατομμύρια χρόνια. Ο GSE είχε τη δική του οικογένεια από σφαιρωτά αστρικά σμήνη τα οποία ενσωματώθηκαν στα σφαιρωτά σμήνη του γαλαξία μας κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης.
Η ανακάλυψη
Η ομάδα του Μασάρι ανακάλυψε έναν τρίτο πληθυσμό σφαιρωτών σμηνών τα οποία δεν φαίνεται να είναι εγγενή στο γαλαξία μας ούτε να ανήκαν στον γαλαξία GSE. Αντίθετα, φαίνεται ότι έφτασαν στο γαλαξία μας πριν από 11,8 δισεκατομμύρια χρόνια δηλαδή πριν από τη συγχώνευση με τον GSE.
«Χάρη στην υψηλή ανάλυση και το βάθος των εικόνων του Hubble, μπορέσαμε να μετρήσουμε την ηλικία και την περιεκτικότητα σε μέταλλα αυτών των σμηνών με πρωτοφανή ακρίβεια» δήλωσε η αστρονόμος Κιάρα Ζερμπινάτι από το Πανεπιστήμιο της Μπολόνια, συν-συγγραφέας της μελέτης.
Στην αστρονομία ο όρος «μέταλλα» χρησιμοποιείται για όλα τα στοιχεία βαρύτερα από το υδρογόνο και το ήλιο που σχηματίστηκαν στη Μεγάλη Έκρηξη, το μυστηριώδες φαινόμενο από το οποίο προέκυψε το Σύμπαν. Περιλαμβάνει επομένως στοιχεία όπως το οξυγόνο και ο άνθρακας αλλά και τον σίδηρο και το αλουμίνιο.
«Σε συνδυασμό με τις μετρήσεις της αποστολής Gaia της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας, αυτό μας επέτρεψε να ξεχωρίσουμε έναν πληθυσμό σφαιρωτών σμηνών που διαφέρει από τους υπόλοιπους. Αυτά είναι τα σμήνη που γεννήθηκαν στον LKH και μας δείχνουν πότε αυτός ο γαλαξίας καταβροχθίστηκε από τον δικό μας και πόσο μεγάλος ήταν» λέει η Ζερμπινάτι.
Τα δεδομένα
Με βάση τον αριθμό και τη μάζα των σφαιρωτών σμηνών που ενσωματώθηκαν στον γαλαξία η ομάδα υπολόγισε ότι ο LKH είχε συνολική μάζα περίπου 500 εκατομμύρια φορές τη μάζα του Ήλιου.
Αυτό τον καθιστά μόνο λίγο πιο μαζικό από τον Νάνο Γαλαξία του Τοξότη, ο οποίος έχει περίπου 400 εκατομμύρια ηλιακές μάζες και σήμερα καταβροχθίζεται από τον γαλαξία μας. Ο LKH ήταν ωστόσο, περίπου δέκα φορές λιγότερο μαζικός από το Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου.
Πριν από 11,8 δισεκατομμύρια χρόνια, δηλαδή μόλις περίπου δύο δισεκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, ο γαλαξίας μας ήταν πολύ μικρότερος. Επομένως ο LKH θα πρέπει να πρόσθεσε στο γαλαξία μας ένα σημαντικό κομμάτι μάζας αποτελούμενο από άστρα, αέριο και σκοτεινή ύλη.
Η ανακάλυψη της συγχώνευσης προσθέτει ένα σημαντικό νέο γεγονός στην ιστορία του Γαλαξία μας το οποίο αναμφίβολα επηρέασε την εξέλιξή του.
Για παράδειγμα η σύγκρουση μπορεί να προκάλεσε ένα νέο κύμα σχηματισμού άστρων βοηθώντας το γαλαξία μας να μεγαλώσει. Παράλληλα η χημική σύσταση των άστρων που προέρχονταν από τον LKH θα επηρέασε τη συνολική χημική εξέλιξη του γαλαξία μας καθώς αυτά τα άστρα πέθαιναν και απελευθέρωναν τα κατάλοιπά τους στο διαστρικό μέσο από το οποίο θα σχηματίζονταν νέα άστρα.
«Ορισμένες παλαιότερες μελέτες υποστήριζαν ότι τα πρώτα στάδια της εξέλιξης του γαλαξία μας καθορίστηκαν αποκλειστικά από άστρα που γεννήθηκαν μέσα στον ίδιο τον γαλαξία. Εδώ δείξαμε ότι πρέπει να λάβουμε υπόψη και άστρα που γεννήθηκαν σε εξωτερικούς γαλαξίες» εξηγεί Η Ζερμπινάτι.
Να σημειωθεί ότι τα τελευταία χρόνια σειρά μελετών έχει υποδείξει περισσότερες από 10 συγκρούσεις που είχε ο γαλαξίας μας στην ιστορία της ύπαρξης του από τις οποίες βγήκε νικητής και μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις «αντίπαλοι» του ήταν μεγαλύτεροι σε μέγεθος γαλαξίες γεγονός που αντιβαίνει τη συνήθη εξέλιξη γαλαξιακών συγκρούσεων όπου κατά βάση επικρατεί ο μεγαλύτερος γαλαξίας.
Naftemporiki.gr
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
