Διεθνής ομάδα αστρονόμων υποστηρίζει ότι ανακάλυψε ένα νέο είδος κοσμικού αντικειμένου, μια «μαύρη τρύπα-άστρο» που έχει μέγεθος όσο ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα και εκπέμπει ένα εκτυφλωτικά έντονο κόκκινο φως.
Η διεθνής ομάδα έκανε την ανακάλυψη αφού εστίασε την προσοχή της σε μια μυστηριώδη κόκκινη κουκκίδα σε εικόνες του πρώιμου σύμπαντος, που καταγράφηκαν από το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb.
Το αντικείμενο βρισκόταν στον αστερισμό του Κήτους δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τη Γη. Εκτιμάται ότι σχηματίστηκε μόλις 660 εκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, το μυστηριώδες φαινόμενο από το οποίο σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία προέκυψε το Σύμπαν.
Οι μετρήσεις του εξωτικού αυτού σώματος έδειξαν ότι, παρόλο που μοιάζει με ένα τεράστιο άστρο απελευθερώνει 100 δισεκατομμύρια φορές περισσότερη ενέργεια από όση μπορεί να παράγει οποιοδήποτε γνωστό άστρο. Η ενεργειακή του εκπομπή είναι πολύ πιο κοντά σε εκείνη που παρατηρείται από τις μαύρες τρύπες παρά από τα άστρα.
«Ανακαλύψαμε έναν νέο τύπο αστροφυσικού αντικειμένου, μια μαύρη τρύπα-άστρο», δήλωσε ο Δρ. Ρόχαν Ναιντού του Kavli Institute for Astrophysics and Space Research που ανήκει στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχαουσέτης (MIT).
«Λάμπει με την ενέργεια που συνήθως συνδέεται με τις μαύρες τρύπες, αλλά ταυτόχρονα παρουσιάζει χαρακτηριστικά που παραδοσιακά συνδέονται με τα άστρα» αναφέρει ο Ναιντού.
Οι επιστήμονες έκαναν την ανακάλυψη αφού εστίασαν την προσοχή τους σε μια μυστηριώδη κόκκινη κουκκίδα στις εικόνες που κατέγραψε το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb.
Η ανακάλυψη
Οι επιστήμονες χρησιμοποιούσαν το James Webb για να εντοπίσουν τους πιο μακρινούς γαλαξίες στο γνωστό Σύμπαν. Αφού κατάφεραν να εντοπίσουν έναν γαλαξία που ονομάζεται MoM-z14, ο οποίος σχηματίστηκε μόλις 280 εκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξηη στράφηκαν σε άλλα κοσμικά αντικείμενα.
Σε δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Nature» οι αστρονόμοι περιγράφουν πώς επικεντρώθηκαν σε μια εξαιρετικά φωτεινή κόκκινη κουκκίδα, γνωστή ως MoM-BH-1*, το πιο κόκκινο αντικείμενο στο αρχείο εικόνων του τηλεσκοπίου.
«Ο τρόπος με τον οποίο το φως του είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου κόκκινο και εξαφανίζεται απότομα κάτω από ένα συγκεκριμένο μήκος κύματος είναι τόσο εντυπωσιακός ώστε δεν υπάρχει κανένα γνωστό είδος αντικειμένου με το οποίο να μπορεί να συγκριθεί» λέει ο Ναιντού.
Οι προσομοιώσεις σε υπολογιστή έδειξαν ότι, αντί να πρόκειται για ένα τεράστιο άστρο που τροφοδοτείται από πυρηνική σύντηξη το αντικείμενο είναι μια μαύρη τρύπα περιτριγυρισμένη από τόσο πυκνά νέφη αερίου, ώστε ακτινοβολεί σαν άστρο.
Εάν οι αστρονόμοι έχουν δίκιο, αυτό υποδηλώνει ότι δεκάδες άλλα μυστηριώδη «Μικρά Κόκκινα Σημεία» (Little Red Dots ή LRDs) τα οποία εμφανίζονται σχεδόν σε κάθε εικόνα βαθιού Διαστήματος που καταγράφει το James Webb είναι επίσης μαύρες τρύπες-άστρα.
Ο Ναιντού υποψιάζεται ότι οι μαύρες τρύπες-άστρα διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη των γαλαξιών. Ενδέχεται να αποτελούν τους «σπόρους» από τους οποίους προέκυψαν οι σημερινές υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες, όπως εκείνη που βρίσκεται στο κέντρο του γαλαξία μας.
«Εδώ και δεκαετίες περιμέναμε ότι κάτι θεαματικό πρέπει να συνέβαινε στο πολύ πρώιμο Σύμπαν. Οι μαύρες τρύπες-άστρα μπορεί να είναι αυτό το “κάτι θεαματικό”. Ίσως αποτελούν την αρχέγονη, καλυμμένη από αέριο φάση που σηματοδοτεί την απαρχή της πορείας σχεδόν κάθε υπερμεγέθους μαύρης τρύπας» είπε.
Υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες βρίσκονται στο κέντρο σχεδόν όλων των γαλαξιών, όπως ο γαλαξίας μας και θεωρείται ότι επηρεάζουν καθοριστικά την εξέλιξη και την τύχη αυτών των γαλαξιών.
«Μπορεί να καθορίζουν πότε μπορούν να σχηματιστούν άστρα και πότε σταματά ο σχηματισμός τους, διαμορφώνοντας έτσι την πορεία όλων όσων ακολουθούν τη δημιουργία των άστρων: τη γέννηση των πλανητών, την εμφάνιση της ζωής και την ανάδυση ειδών που ίσως κάποια μέρα καταφέρουν να ανασυνθέσουν ολόκληρη αυτή την ιστορία» αναφέρει ο Ναιντού.
Naftemporiki.gr
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.















