Μικρά χωριά και όχι πόλεις είναι βιώσιμα στη Σελήνη

Οικισμοί με περίπου 1,000 κατοίκους είναι πολύ πιο βιώσιμοι από τις μεγάλες πόλεις επειδή τα περιορισμένα αποθέματα νερού στη Σελήνη θα εξαντλούνταν γρήγορα υπό την έντονη δημοτική κατανάλωση αναφέρουν νέες μελέτες.

Τα στοιχεία αυτά αναδεικνύουν τους σοβαρούς περιορισμούς που αντιμετωπίζουν τα φιλόδοξα σχέδια για την μόνιμη παρουσία ανθρώπων στη Σελήνη που έχουν προταθεί από μεγιστάνες που δραστηριοποιούνται στο χώρο του Διαστήματος όπως ο Ελον Μασκ και ο Τζεφ Μπέζος.

Ακόμη και με ποσοστό ανακύκλωσης νερού 98% (αντίστοιχο με εκείνο του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού) μια πόλη ενός εκατομμυρίου ανθρώπων θα εξαντλούσε τα διαθέσιμα αποθέματα νερού της Σελήνης σε περίπου ένα αιώνα. Αν συνυπολογίσουμε τις σύγχρονες εκτιμήσεις, σύμφωνα με τις οποίες υπάρχει λιγότερος εύκολα προσβάσιμος επιφανειακός πάγος απ’ όσο είχε αρχικά εκτιμηθεί, τα αποθέματα θα μπορούσαν να εξαντληθούν μέσα σε λίγες δεκαετίες.

Ο συμβιβασμός του «βρόμικου» νερού

Η υψηλή αποδοτικότητα στην ανακύκλωση νερού στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό επιτυγχάνεται εν μέρει επειδή οι αστροναύτες δεν κάνουν τακτικά ντους ούτε πλένουν ρούχα. Η αναβάθμιση σε συνθήκες αντίστοιχες με τις σύγχρονες ανέσεις όπως καθημερινά ντους, κανονικά λειτουργικές τουαλέτες σε συνθήκες βαρύτητας ίσης με το 1/6 της γήινης και πλύσιμο ρούχωνμειώνει την συνολική αποδοτικότητα της ανακύκλωσης νερού.

Σύμφωνα με αυτές τις μελέτες μια μικρότερη βάση ή ένα «σεληνιακό χωριό» περίπου 1,000 εργαζομένων, που θα υποστηρίζει αυτοματοποιημένα εργοστάσια, μπορεί να παραμείνει εντός βιώσιμων ορίων κατανάλωσης νερού για αιώνες, υπό την προϋπόθεση ότι θα ανακυκλώνει σε πολύ μεγάλο βαθμό το νερό, οι κάτοικοι θα ζουν υπόγεια και θα καταναλώνουν τρόφιμα που καλλιεργούνται από απόβλητα.

Naftemporiki.gr