Μερικές φορές νιώθω ότι ο Ντόναλντ Τραμπ (Donald Trump) έχει κολλήσει πάνω μου σαν κουκούλα του σκι χωρίς τρύπες. Όπου κι αν στρίψω, να σου πάλι – TrumpRx, Trump Kennedy Center (μπλιαχ), Trump NFTs, Trump International Airport και, προσεχώς, το νόμισμα του 1 δολαρίου με τον Τραμπ, το μοναδικό νόμισμα στην ιστορία με… δύο κεφάλια.
Του Rick Reilly, αθλητικού δημοσιογράφου, σεναριογράφου και συγγραφέα
Νόμιζα πως είχα βρει τη θεραπεία για όλη αυτή την «Τραμπίλα». Αγόρασα ένα μικρό σπίτι στη Φλωρεντία μόνο και μόνο για να ξεφύγω από την ακατάσχετη «Τραμπολογία». Εκεί μπορείς να περάσεις μια ολόκληρη, ευλογημένα ήσυχη μέρα, χωρίς να ακούσεις ούτε μία φορά τη λέξη από Τ. Αν καθίσεις σε ένα καφέ στη Via Corso και πιεις αρκετά Campari spritz, σχεδόν ξεχνάς ότι υπάρχει.
Αλλά τώρα κατάφερε να το χαλάσει κι αυτό.
Για να τιμήσει τα 250 χρόνια των ΗΠΑ, ο Τραμπ βάζει τη σκυθρωπή φάτσα του στα νέα διαβατήρια που εκδίδονται στην Ουάσιγκτον. Περίπου 30.000 από αυτά. Το πορτρέτο του θα βρίσκεται στην πρώτη εσωτερική σελίδα, πάνω από τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας.
«Θεωρούμε αυτές τις αλήθειες αυταπόδεικτες, ότι όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ίσοι, αλλά όχι τόσο ίσοι όσο ΕΓΩ, Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΣΑΣ, ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΖ. ΤΡΑΜΠ!»
Με άλλα λόγια, για να ξεφύγεις από τον Τραμπ, τώρα θα πρέπει να δείχνεις μια φωτογραφία του Τραμπ; Και το χειρότερο: το σκίτσο μοιάζει σχεδόν ακριβώς με τη φωτογραφία της σύλληψής του. Τριάντα οκτώ χώρες απαγορεύουν την είσοδο σε καταδικασμένους εγκληματίες, αλλά δεν μπορούν να κρατήσουν έξω το διαβατήριό του.
Καταλαβαίνω ότι ο Τραμπ έχει παθιασμένο δεσμό με τον καθρέφτη του. Έχει κρεμάσει τεράστια πανό με το πορτρέτο του στα κτίρια των υπουργείων Δικαιοσύνης, Εργασίας και Γεωργίας, λες και ζούμε στο «1984». Αλλά κανένας άλλος πρόεδρος στην αμερικανική ιστορία δεν σκέφτηκε να βάλει τη δική του εικόνα στα εθνικά διαβατήρια.
Οι Ιταλοί φίλοι μου ήδη μου λένε να μη λέω ότι είμαι Αμερικανός.
«Προς το παρόν, Ρίκι, να λες ότι είσαι από το Κολοράντο. Εμείς οι Ιταλοί μισούμε τον Τραμπ όπως οι γάτες μισούν το μπάνιο.»
Ήδη φαντάζομαι τον υπάλληλο διαβατηρίων στο αεροδρόμιο της Ρώμης. Θα ανοίξει το «Ντονιέ έγγραφο» και, με μάτια γουρλωμένα, θα φωνάξει:
“Che schifo!” («Αηδία!»)
Λες: «Απλώς ξύσε τη φωτογραφία με ένα μαχαίρι.»
Όχι. Αυτό θεωρείται φθορά κρατικού εγγράφου και μπορεί να ακυρώσει το διαβατήριο.
Λες: «Βάλε μια σφραγίδα πάνω στη φάτσα του.»
Δεν είναι σε σελίδα για σφραγίδες.
Η δασκάλα των ιταλικών μου λέει:
«Απλώς κράτα το διαβατήριο στην πίσω τσέπη σου. È perfetto!»
Ομολογώ, όχι κακή ιδέα.
Κάποιος στο Reddit λέει ότι θα κολλήσει πάνω του αυτοκόλλητο με το πρόσωπο του Νίκολας Κέιτζ, ώστε να μοιάζει με κομμένη σκηνή από το “National Treasure”. Άλλος γράφει:
«Δόξα τω Θεώ ανανέωσα το διαβατήριό μου πριν από δύο χρόνια. Δεν πρόκειται να κυκλοφορώ με τη φωτογραφία του Mango Unchained.»
Και κάποιος τρίτος:
«Θα βρω το καναδικό μου διαβατήριο και θα το φιλήσω.»
Η δική μου ιδέα είναι να πάω στην Ιταλία, να βρω ένα καλό κοπίδι, να αφαιρέσω χειρουργικά τη σελίδα και να ελπίζω ότι κανείς δεν θα το προσέξει. Αν το προσέξουν, μάλλον δεν θα μπορώ να επιστρέψω σπίτι. Δελεαστικό…
Ο κόσμος ήδη κολλάει αυτοκόλλητα πάνω στα νέα πάσα εθνικών πάρκων, όπου ο Τραμπ έβαλε τη φάτσα του. Ναι, το ξαναλέω: ο άνθρωπος που θέλει να πετσοκόψει τη χρηματοδότηση των εθνικών πάρκων, έβαλε το πρόσωπό του πάνω στο πάσο εισόδου.
Χωρίς να φοβούνται ότι θα ακυρωθεί το πάσο τους, οι πολίτες έχουν κολλήσει πάνω του ό,τι μπορείς να φανταστείς, αρκούδες, Σρεκ και κλόουν. Πολλούς κλόουν.
Όλος αυτός ο ναρκισσισμός του Τραμπ μου προκαλεί κυριολεκτικά φαγούρα. Δεν με νοιάζει τόσο όταν στήνει κιτς μνημεία προς τιμήν του στις δικές του ιδιοκτησίες. Για παράδειγμα, όταν το PGA Tour πέρασε από το Trump National Doral στο Μαϊάμι, οι θεατές αντίκρισαν ένα χρυσό άγαλμα του Τραμπ ύψους 4,5 μέτρων και βάρους τριών τόνων, με υψωμένη γροθιά. Προσωπικά θα προτιμούσα να τον δείχνει να κλοτσάει τη μπάλα του έξω από τα χόρτα, αλλά τέλος πάντων.
Με ενοχλεί όμως όταν χρησιμοποιεί τους φόρους μου για να γκρεμίζει όμορφα κομμάτια της Αμερικής χωρίς άδεια, όπως την Ανατολική Πτέρυγα του Λευκού Οίκου, για να χτίσει μια αίθουσα χορού 90.000 τετραγωνικών ποδιών, αξίας 300 εκατομμυρίων δολαρίων, που πάλι δεν θα χωράει το «εγώ» του μεγέθους παρέλασης Macy’s.
Μέχρι τώρα, οι περισσότεροι ηγέτες του κόσμου περίμεναν να αποχωρήσουν ή να πεθάνουν ώστε να τους τιμήσει κάποιος άλλος. Αλλά καταλαβαίνω γιατί ο Τραμπ βιάζεται τόσο πολύ. Ξέρει ότι δύο μέρες αφού φύγει, ένας στρατός από γερανοφόρα θα ξεκινήσει να ξηλώνει όλες αυτές τις φανταχτερές αφιερώσεις στο όνομά του.
Τουλάχιστον, προς το παρόν, έχω ακόμη το διαβατήριό μου χωρίς Τραμπ. Αλλά ποιον κοροϊδεύω; Με τις τιμές της βενζίνης έτσι όπως έχουν γίνει, δεν πάω πουθενά.
Πηγή: skai.gr
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
