toggle
- Ο Ντόναλντ Τραμπ επιδιώκει συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, το συντομότερο δυνατόν.
- Η πρόταση Τραμπ βασίζεται στην ανάγκη να σταματήσουν οι απώλειες χιλιάδων νέων ανθρώπων που σκοτώνονται καθημερινά στις πολεμικές συγκρούσεις.
- Η επίλυση της σύγκρουσης θεωρείται από τον Τραμπ και ως οικονομικά επωφελής.
Εάν ο Ντόναλντ Τραμπ (Donald Trump) ήταν πρόεδρος της Ρωσίας, σίγουρα θα έκλεινε μια γρήγορη και εύκολη συμφωνία για τον τερματισμό του βάναυσου πολέμου στην Ουκρανία — ίσως, όπως θα μπορούσε να δηλώσει, ακόμα και μέσα σε μόλις 24 ώρες, σχολιάζει το CNN.
Από τη σκοπιά του Τραμπ, πρόκειται για μια αυτονόητη λύση.
Μια διευθέτηση της εξουθενωτικής σύγκρουσης —η οποία διανύει πλέον το πέμπτο έτος της— όχι μόνο θα σταματούσε τις απώλειες αυτών που ο Τραμπ αποκαλεί χιλιάδες «νέα, όμορφα παιδιά» τα οποία σφάζονται κάθε μήνα στα μέτωπα των μαχών, αλλά θα ήταν —το σημαντικότερο— και εξαιρετικά επικερδής.
Οι κυρώσεις κατά της Μόσχας θα μπορούσαν να αρθούν, ενώ αναπόφευκτα θα ακολουθούσαν επικερδείς εμπορικές συμφωνίες. Με άλλα λόγια, θα επικρατούσαν η ειρήνη και η ευημερία. Ωστόσο, ο Τραμπ δεν είναι, φυσικά, πρόεδρος της Ρωσίας. Αυτός είναι ο Βλαντίμιρ Πούτιν, και ο πραγματικός ισχυρός άνδρας του Κρεμλίνου φαίνεται να μην έχει καμία διάθεση να κάνει συμβιβασμούς ως προς τους διακηρυγμένους πολεμικούς του στόχους στην Ουκρανία — είτε για χάρη των ρωσικών και ουκρανικών ζωών, είτε ακόμα και για χάρη επιπλέον δισεκατομμυρίων δολαρίων στα κρατικά ταμεία της χώρας του.
Πρόκειται για μια θεμελιώδη παρερμηνεία, η οποία βρίσκεται στη ρίζα των άκαρπων προσπαθειών της διακυβέρνησης Τραμπ να μεσολαβήσει για τον τερματισμό των εχθροπραξιών. Η παρερμηνεία αυτή φάνηκε ξεκάθαρα και κατά την πρόσφατη κρίσιμη συνάντηση στην Αγία Πετρούπολη, μεταξύ του Στιβ Γουίτκοφ —επιχειρηματικού φίλου του Τραμπ που ανέλαβε ρόλο κορυφαίου διαπραγματευτή— και του ίδιου του Πούτιν.
Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ο Πούτιν δήλωσε στον Γουίτκοφ ότι ήταν «περίεργος» για την έκβαση των συνομιλιών που είχαν προηγηθεί στη Νορβηγία. Εκεί, αξιωματούχοι από τις ΗΠΑ, την Ευρώπη και το ΝΑΤΟ συναντήθηκαν με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, προκειμένου να επεξεργαστούν νέες πιθανές ειρηνευτικές προτάσεις, οι οποίες περιλάμβαναν και οικονομικά κίνητρα για τη Μόσχα.
Αργότερα, υψηλόβαθμος αξιωματούχος του Κρεμλίνου επιβεβαίωσε ότι ο απεσταλμένος του Τραμπ ενημέρωσε τον Ρώσο ηγέτη για τις συζητήσεις, προσθέτοντας ωστόσο —όπως ήταν αναμενόμενο— ότι «στην πραγματικότητα, αυτές περιείχαν ελάχιστα στοιχεία ουσιαστικής αξίας για την επίλυση της ουκρανικής κρίσης».
Ήταν μια απολύτως προβλέψιμη στάση από ένα Κρεμλίνο που αρνείται πεισματικά να υποχωρήσει από τις σκληρές θέσεις του — στις οποίες περιλαμβάνονται ο έλεγχος ολόκληρης της περιοχής του Ντονμπάς στην ανατολική Ουκρανία, καθώς και η απόκτηση λόγου στις μελλοντικές ρυθμίσεις ασφαλείας του Κιέβου. Ωστόσο, ο Λευκός Οίκος ίσως ήλπιζε ειλικρινά ότι το Κρεμλίνο θα έδειχνε μεγαλύτερη προθυμία για συμβιβασμό, ειδικά μετά την άρση των κυρώσεων από τον Τραμπ στις ρωσικές εξαγωγές ντίζελ την περασμένη εβδομάδα – μια κίνηση με πολιτικά κίνητρα, που αποσκοπούσε στη μείωση των τιμών των καυσίμων στις ΗΠΑ ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών, αλλά αποτέλεσε ταυτόχρονα τεράστιο οικονομικό όφελος για τη Μόσχα.
Αργότερα, ο Τραμπ ανακοίνωσε μια (ανεπιτυχή) «ενεργειακή εκεχειρία», η οποία θα υποχρέωνε την Ουκρανία να σταματήσει τα επιζήμια πλήγματα με μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον ρωσικών διυλιστηρίων πετρελαίου.
Μέσα σε αυτό το κλίμα αλληλοκατηγοριών —το οποίο επηρέασε και την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των υπηρεσιών πληροφοριών των ΗΠΑ και του Κιέβου—, ο Τραμπ ζήτησε επίσης αλλαγή στην ουκρανική ηγεσία· εξελίξεις που ήταν «μουσική στα αυτιά» του Κρεμλίνου.
Για τη Μόσχα, ωστόσο, οι συμφωνίες, τα κίνητρα, ακόμα και η κοινή περιφρόνηση προς το Κίεβο, δεν εκλαμβάνονται ως σήμα για να συνεργαστεί και να υποχωρήσει, αλλά ως ένδειξη ότι η στρατηγική της απέναντι στις ΗΠΑ αποδίδει καρπούς.
Και αυτή η στρατηγική, σε αντίθεση με εκείνη της Ουάσιγκτον, είναι απολύτως ρεαλιστική: ο ηγέτης του Κρεμλίνου αντιλαμβάνεται τι παρακινεί τον Τραμπ και καταφέρνει, με ευκολία, να αποσπά την προσοχή του ιδιότροπου συνομιλητή του στον Λευκό Οίκο, υποσχόμενος τεράστιες οικονομικές συμφωνίες.
Περισσότερες τέτοιες προτάσεις κατατέθηκαν από το Κρεμλίνο κατά τη συνάντηση με τον Γουίτκοφ (Witkoff) στην Αγία Πετρούπολη, όπου ο Πούτιν εξήρε την αμφιλεγόμενη συμφωνία για το ντίζελ, προτείνοντας παράλληλα την αύξηση των ρωσικών εξαγωγών κρίσιμων λιπασμάτων προς τις ΗΠΑ, μεταξύ άλλων.
Και δεν είναι μόνο τα οικονομικά «δώρα» που χρησιμοποιεί το Κρεμλίνο για να κολακεύσει και να γοητεύσει, ή για να διατηρήσει μια ευήκοη στάση στον Λευκό Οίκο.
Η απελευθέρωση από τον Πούτιν —λίγο πριν από τη συνάντηση στην Αγία Πετρούπολη— ενός 74χρονου Αμερικανού πολίτη, του Στίβεν Χάμπαρντ (Stephen Hubbard), ο οποίος κρατούνταν από τη Ρωσία μετά τη σύλληψή του στην Ουκρανία το 2022 (στην αρχή της πλήρους κλίμακας ρωσικής εισβολής), παρουσιάστηκε από τον Γουίτκοφ —σε μια επίδειξη δουλοπρέπειας— ως πράξη ενός «ανθρώπου με ανθρωπιστικά αισθήματα». Ο Χάμπαρντ, φέρεται να αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα υγείας κατά τη διάρκεια της τετραετούς ομηρίας του σε μια απομακρυσμένο ρωσικό σωφρονιστικό ίδρυμα, Ωστόσο, η τελική του απελευθέρωση χαιρετίστηκε από τον Λευκό Οίκο ως απόδειξη της ικανότητας του Τραμπ να επιτυγχάνει συμφωνίες, αλλά και της υποχωρητικότητας του Πούτιν.
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες, από σεβασμό προς τον Πρόεδρο Τραμπ, δεν χρειάστηκε να προσφέρουν κανένα αντάλλαγμα – μια πρωτοφανής κατάσταση για τη Ρωσία», αναφέρεται σε δήλωση που δημοσιεύτηκε στην πλατφόρμα Truth Social, η οποία ανήκει στον Τραμπ.
Είναι, ωστόσο, απίθανο ο σκληροτράχηλος πρώην αξιωματικός της KGB, που βρίσκεται στο Κρεμλίνο, να αντιλαμβάνεται τα πράγματα με αυτόν τον τρόπο.
Πηγή: skai.gr
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
