«Μονάχα η πραγματικότητα μπορεί να μας μάθει
πώς την πραγματικότητα ν’ αλλάξουμε». Μπέρτολτ Μπρεχτ
«Διαβάζοντας» την πραγματικότητα, αυτό που διαπιστώνουμε είναι η απογύμνωση της ζωής μας από κάθε εργασιακό, κοινωνικό, πολιτικό δικαίωμα αλλά και η απειλή της ίδιας της ύπαρξής μας, με τα σύννεφα του πολέμου να πυκνώνουν ολοένα και περισσότερο.
Αντίστοιχα στον εκπαιδευτικό χώρο, τόσο τα εργασιακά δικαιώματα των καθηγητών, όσο και το δικαίωμα των παιδιών του λαού να σπουδάζουν, βρίσκονται αντιμέτωπα με ένα συνεχές ξερίζωμα.
Στόχος τους είναι:
- Ένα σχολείο για λίγους και «εκλεκτούς», ταξικό, κατηγοριοποιημένο, με περισσότερους μαθητές σε κάθε τμήμα και λιγότερους εκπαιδευτικούς
- Λιγότερα και φτωχότερα σχολεία να αναζητούν πόρους για τη λειτουργία τους, με τους εκπαιδευτικούς υποταγμένους, άβουλους και ταυτόχρονα υπεύθυνους- «ενόχους» για ό,τι συμβαίνει, από την αποτυχία σε κάθε είδους εξετάσεις, μέχρι τη διαχείριση των περιστατικών βίας, αυτής της βίας που γεννάει η ίδια η πολιτική τους.
Οι εκπαιδευτικοί «λάστιχο» τρέχουν μέχρι και σε 6 σχολεία στην Καρδίτσα, οι υποχρεωτικές υπερωρίες (200 ώρες και περίπου 80 καθηγητές στην περιοχή μας), αποτελούν ενδεικτικά σημάδια της χειροτέρευσης της δουλειάς μας, με συνέπεια η χαρά του «έχουμε την καλύτερη δουλειά» όλο και περισσότερο να δίνει τη θέση της στην απογοήτευση του «θέλω να φύγω». Ο θάνατος της σ. Χρηστίδου στη Θεσσαλονίκη είναι η τραγική κατάληξη της πίεσης, του άγχους, της αγανάκτησης που συνθέτουν την καθημερινότητα μας.
Ωνάσεια σχολεία, Τεχνικά Γυμνάσια, Διεθνές Απολυτήριο, πολλαπλό ηλεκτρονικό βιβλίο, ιδιωτικά κολλέγια που βαφτίστηκαν πανεπιστήμια, Εθνικό Απολυτήριο προετοιμάζουν σταθερά το σχολείο του μέλλοντος με ιδιωτικο -οικονομικά κριτήρια και με άλλους ταξικούς φραγμούς.
Η αξιολόγηση αποτελεί το βασικό εργαλείο εκφοβισμού, χειραγώγησης, πειθάρχησης, ανταγωνισμού και κατηγοριοποίησης σχολείων και εκπαιδευτικών. Δραματική είναι η αλλαγή που έχει επέλθει από την εφαρμογή της στο εργασιακό και σχολικό περιβάλλον. Η πρόσφατη δήλωση του Μητσοτάκη για άρση της μονιμότητας, συνδεδεμένη με την αξιολόγηση, είναι αποκαλυπτική των πραγματικών κυβερνητικών επιδιώξεων.
«Σκασμός, μιλάει ο υπουργός, ο προϊστάμενος, ο διευθυντής…». Ο νέος πειθαρχικός νόμος-ιδιώνυμο επιχειρεί να απαγορεύσει το δικαίωμα στην απεργία, το δικαίωμα να μιλάμε ελεύθερα μέσα και έξω από τα σχολεία, χωρίς να φοβόμαστε. Βαφτίζουν πειθαρχικά παραπτώματα ενέργειες και δράσεις που συνδέονται με την κοινωνική, πολιτική και συνδικαλιστική δράση, εξομοιώνοντάς τα με τα αδικήματα του κοινού ποινικού δικαίου. Η δημόσια αναφορά στα προβλήματα των σχολείων βαφτίζεται «κακόβουλη κριτική». Οι διατάξεις του πειθαρχικού νόμου δεν αποτελούν απλά απειλές, αλλά έχουν εφαρμογή σε δυνητικές αργίες-πειθαρχικά-ΕΔΕ με ονοματεπώνυμα: Χοτζόγλου, Χαρτζουλάκης, Καψαλάκη, Λάζου, Τουλγαρίδης… και ο κατάλογος είναι μακρύς. Έχουν τα ονοματεπώνυμα 2.500 συναδέλφων νηπιαγωγών, δασκάλων και καθηγητών που διώκονται για την συμμετοχή τους στην απεργία-αποχή από την ατομική αξιολόγηση.
ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΔΕΝ ΣΥΓΚΡΟΤΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗ ΓΡΑΜΜΗ
ΤΗΣ ΑΠΟΔΟΧΗΣ, ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ
Αυτή η διαλυτική γραμμή της υποταγής που ακολουθεί πιστά η ηγεσία της ΟΛΜΕ μας οδηγεί από ήττα σε ήττα. Με αντίτιμο την καθήλωση του κλάδου στην αδράνεια και την υποταγή, επιδιώκουν να εξασφαλίζουν την αναπαραγωγή τους με τα «κονέ» με την κυβέρνηση και τις διοικήσεις. Οι παρατάξεις αυτές δεν θέλουν σωματεία-όργανα πάλης. Θέλουν σωματεία- σφραγίδες, θέλουν παραρτήματα της Διοίκησης που οι παράγοντες τους θα τα χρησιμοποιούν κατά το δοκούν! Δεξιοί και «αριστεροί» ψάλτες της υποταγής εξοβελίζουν κάθε προοπτική οργάνωσης απεργιακού αγώνα, δηλώνουν χωρίς τσίπα ότι «δεν τραβάει-δεν μπορεί ο κλάδος», σπέρνοντας την ηττοπάθεια στο μεγαλύτερο κομμάτι εργαζομένων στη χώρα, ώστε οι καθηγητές να γίνουν θεατές των εξελίξεων, απλώς ψηφοφόροι και όχι πρωταγωνιστές. Δεν θέλουν να γίνουμε δύναμη διεκδίκησης και ανατροπής αυτής της πολιτικής.
ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΣΥΓΚΡΟΤΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ – ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ και ΠΑΛΗΣ!
Η επίθεση που εξελίσσεται δεν πρόκειται να σταματήσει από την παράθεση επιχειρημάτων που θα πείσουν την κυβέρνηση ότι κινείται σε λάθος κατεύθυνση. Δεν ανακόπτεται με την λογική της συνδιαλλαγής, του συμβιβασμού, της υποχώρησης, των εικονικών νικών και των ψεμάτων.
Ο δρόμος θα χαράζεται όταν και όσο βαδίζουμε το δρόμο του αγώνα, της αντίστασης, της διεκδίκησης. Όσο αργούμε, τόσο πιο μαύρη θα γίνεται η ζωή μας.
Γιατί δε νικάει αυτός που έχει δίκιο, αλλά αυτός που αγωνίζεται γι’ αυτό.
Με αυτή την κατεύθυνση το σωματείο μας, η ΕΛΜΕ και η ομοσπονδία μας, η ΟΛΜΕ θα γίνει:
- Όπλο υπεράσπισης των συμφερόντων μας και διεκδίκησης των δικαιωμάτων μας.
- Οργανωτής της συλλογικής στάσης και της μαζικής δράσης και πάλης
- Φωνή αποκάλυψης και καταγγελίας της αδικίας, των αντιλαϊκών μέτρων, των αντιδραστικών πολιτικών.
- Δύναμη που θα ενώνεται στην κοινή πάλη με το λαό και τη νεολαία απέναντι στις πολιτικές της ανεργίας, της φτώχειας, της εργασιακής και κοινωνικής βαρβαρότητας, των ιμπεριαλιστικών πολέμων και του φασισμού.
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ -ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!
Ο κλάδος μπορεί να συγκροτήσει και να κλιμακώσει έναν μεγάλο αγώνα με συνελεύσεις, διαδηλώσεις, απεργίες, επιτροπές αγώνα, και απεργιακά ταμεία! Με στόχο να ανατραπούν οι κυβερνητικοί σχεδιασμοί στην εκπαίδευση. Με σθεναρή διεκδίκηση κι όχι συνδιαλλαγή και υποταγή στην κυβερνητική πολιτική. Οικοδομώντας πανεκπαιδευτικό μέτωπο για την ανατροπή της επίθεσης.
Σε αντίθεση με τη λογική της «ανάθεσης», απαιτείται η μαζική συμμετοχή, η συμβολή όλων μας
Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ
Προσπαθήσαμε να ενδυναμώσουμε την πάλη και να περιφρουρήσουμε το κύρος ενός σωματείου που αγωνίζεται:
- Για να αποκαλύπτει την επίθεση του δέχεται το Δημόσιο σχολείο.
- Για να στηρίζει κάθε δίκαιο αίτημα του συναδέλφου.
- Για να διασφαλίζει τα εργασιακά δικαιώματα και την αξιοπρέπεια του εκπαιδευτικού.
- Για να καταγγέλλει τον υποταγμένο συνδικαλισμό που λειτουργεί ως εκκολαπτήριο για την ανάδειξη των αυριανών στελεχών της διοίκησης και αντιπαρατίθεται με τη λογική του «κατόπιν ενεργειών» μου.
Για την ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ οι αγωνιστικές ανατροπές στο συνδικάτο μας δεν περιορίζονται στις έδρες και τα συνέδρια. ΕΜΕΙΣ με τις επισκέψεις στα σχολεία, αλλά και την στάση μας στο σωματείο λέμε ότι η προοπτική για μια καλύτερη ζωή με δικαιώματα, βρίσκεται στην τόνωση της πεποίθησης και της ελπίδας ότι με τους αγώνες μας μπορούμε να νικήσουμε.
Οι εκλογές (Τρίτη 12/5, 9πμ-7μμ στο 1ο ΕΠΑΛ) για ανάδειξη αντιπροσώπων στο 22ο συνέδριο της ΟΛΜΕ να γίνουν βήμα για:
- να απαντήσουμε με τη μαζική συμμετοχή μας στην επιχείρηση απαξίωσης και κατάργησης των σωματείων.
- να ενισχυθεί στο σωματείο μας η αξία του αγώνα και της πάλης.
- να «μαυρίσουμε» τους φορείς της αδράνειας, των ξεπουλημάτων, της υποταγής, της ήττας.
- να χτιστεί ένας άλλος μαζικός, μαχητικός, ταξικός, και δημοκρατικός συνδικαλισμός.
Στηρίξτε-ψηφίστε ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ
Οι υποψήφιοι:
Αλεξάκος Φώτης, Γκαγκανάτσιος Γιάννης, Γκαραγκάνη Λένα, Καλογριανίτου Μαρία, Καραμήτρου Ελένη, Παπαθανασίου Εύη, Στυλιανού Μηνάς, Σδόγκος Θανάσης, Τσαμπούρη Ελένη, Φυτσιλής Αλέξης.
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ
