Η 1η Μαΐου είναι ημέρα μνήμης και ευθύνης.
Μας υπενθυμίζει ότι όσα σήμερα θεωρούνται αυτονόητα κατακτήθηκαν με συμμετοχή και αγώνες και δεν επιστρέφονται. Και όσα χάνονται, χάνονται μέσα από συνειδητές πολιτικές επιλογές και σιωπή.
Σε μια εποχή που η εργασία γίνεται ξανά επισφαλής, που το οκτάωρο αμφισβητείται στην πράξη και οι ανισότητες διευρύνονται, η Πρωτομαγιά είναι ένα διαρκές κάλεσμα για αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη και πραγματική προστασία της εργασίας.
Οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες βιώνουν καθημερινά την πίεση της ακρίβειας, την ανασφάλεια και την αποδυνάμωση των συλλογικών δικαιωμάτων.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, η απάντηση δεν μπορεί να είναι η ανοχή ούτε η προσαρμογή, αλλά η διεκδίκηση για επαναφορά και ουσιαστική ενίσχυση των συλλογικών συμβάσεων, δίκαιους μισθούς και συντάξεις, ασφάλεια στους χώρους εργασίας και μια οικονομία που υπηρετεί τις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας.
Η δημοκρατία μας κρίνεται στην καθημερινότητα της εργασίας. Και εκεί δοκιμάζεται.
Είμαστε παρόντες, δίπλα στους εργαζόμενους και τις ανάγκες της κοινωνίας, για να υπερασπιστούμε όσα κατακτήθηκαν και να διεκδικήσουμε όσα σήμερα υπονομεύονται.
Καλή Πρωτομαγιά!
