Πέρασαν πέντε ολόκληρα χρόνια από εκείνη την αποφράδα ημέρα 18-9-2020 που ο ΙΑΝΟΣ χτύπησε αλύπητα την περιοχή μας.
Το μεγαλύτερο κακό που άφησε πίσω του ήταν ο άδικος χαμός της κόρης μου που γύριζε απ’το φαρμακείο στο σπίτι της, χωρίς καμία ενημέρωση για την καταστροφή του δρόμου απέναντι από το Κ. Υ. Μουζακίου. Έτσι, η κόρη μου βρήκε τραγικό θάνατο εξ αιτίας της ανευθυνότητας και ανικανότητας των υπευθύνων, αφού δεν έκλεισαν, ως όφειλαν, τον δρόμο που κατέρρευσε μπροστά στα μάτια τους και δεν πήραν μέτρα προστασίας των πολιτών.
Πόσο άδικος και απροσδόκητος ο θάνατος της!! Μεγάλη αδικία να φεύγουν από τη ζωή τόσο νέοι άνθρωποι!! Ο πόνος ανείπωτος, βαθύς και αξεπέραστος. Δεν υπάρχει μεγαλύτερος πόνος, ούτε λόγια παρηγοριάς για τους γονείς που χάνουν τα παιδιά τους. Ο χρόνος δεν απαλύνει τον πόνο, η πληγή είναι βαθιά και αγιάτρευτη. Αιμοραγεί κάθε στιγμή της ζωής σου. Με καταδίκασαν να ζω χωρίς το παιδί μου. Ο πόνος αυτός βαθαίνει καθώς δεν υπάρχει δικαίωση για τον άδικο χαμό της. Αφού η δικαιοσύνη είναι τυφλή, δε λειτουργεί ανεξάρτητη στη χώρα μου.
Στη δίκη που διεξήχθη στη Λάρισα για τον ΙΑΝΟ το τριμελές εφετείο πλημμελημάτων έκρινε αθώο τον Αγοραστό και τους άλλους κατηγορούμενους για τον άδικο χαμό της κόρης μου, αφού η εφέτης που δίκαζε ήταν αδερφή της νομικής συμβούλου του Αγοραστού, όπως αποκάλυψε σε πολυσέλιδο αφιέρωμα στις 12/1/2025 η εφημερίδα Documento. Η ψήφος της ήταν καθοριστική καθώς η απόφαση βγήκε κατά πλειοψηφία (2-1 μειοψήφησε ο πρόεδρος του δικαστηρίου).
Θεωρώ την απόφαση παντελώς άδικη και επαναλαμβάνω ότι ο θάνατος της Ευδοκίας μας δεν ήταν ατύχημα, αλλά αποτέλεσμα της ανικανότητας του κρατικού μηχανισμού να αντιμετωπίσει την επικρατούσα κατάσταση στη φονική πλημμύρα του ΙΑΝΟΥ.
Το κράτος έχει μεγάλη ικανότητα να συγκαλύπτει βρίσκοντας κάθε φορά τους κατάλληλους ανθρώπους για την επίτευξη των σκοπών του.
Δεν έχει όμως καμία ικανότητα και ευθύνη για την προστασία της ζωής και της σωματικής ακεραιότητας των πολιτών αυτής της χώρας.
Επίσης, η μεγάλη αντίφαση, ο Αγοραστός και άλλοι κατηγορούμενοι κρίθηκαν ένοχοι για τις υλικές ζημιές από την πλημμύρα. Αθώοι όμως για το θάνατο της κόρης μου που προκλήθηκε από την πλημμύρα!!! ΟΛΟΙ ΑΘΩΟΙ
Το 112 δεν λειτούργησε αποδεδειγμένα κατά τη διάρκεια του πλημμυρικού φαινομένου και πριν το τραγικό συμβάν στο Μουζάκι. Και πάλι ΟΛΟΙ ΑΘΩΟΙ οι υπεύθυνοι της υποτιθέμενης πολιτικής προστασίας.
Όπως, ομολόγησαν στη δίκη που διεξήχθη στην Καρδίτσα και αφορούσε μόνο τη διοικήτρια του Α.Τ Μουζακίου, η αστυνομία απουσίαζε και ο δρόμος που αποτελούσε παγίδα θανάτου παρέμενε ανοιχτός την ώρα του δυστυχήματος!!!!
Κι όμως, το δικαστήριο την έκρινε ΑΘΩΑ.
Οι προσπάθειες αποπροσανατολισμού και συγκάλυψης του δικαστηρίου δεν περιγράφονται!!!!
Oι Δήμαρχοι, οι Περιφερειάρχες, οι Υπουργοί και οι Βουλευτές ψηφίστηκαν και εκλέχτηκαν με δημοκρατικές διαδικασίες ως σώφρονες, ως εκλεκτοί και άριστοι!!!
Αυτοί από το δικό τους μετερίζι στο οποίο έταξαν τον εαυτό τους να προσφέρουν τις πολύτιμες υπηρεσίες τους στους πολίτες, γιατί δεν αναλαμβάνουν ποτέ τις ευθύνες τους;
Η εξουσία δεν έχει ευθύνες;
Είναι μόνο για ψεύτικες χειραψίες, για χορούς και πανηγύρια και διάφορα φαγοπότια; Στα δύσκολα όμως έχουν αποτύχει παταγωδώς!
Η χώρα συστηματικά καταστρέφεται και κανείς δεν ευθύνεται.
Πόσες τραγωδίες πρέπει να ζήσουμε ακόμη;
Πότε θα ξυπνήσει η Δικαιοσύνη από τον λήθαργό της;
Πότε θα αποδοθεί επιτέλους Δικαιοσύνη για να αναπαυθούν όλες οι αδικοχαμένες ψυχές;
Έχει γίνει μάστιγα για τη χώρα μας το ακαταδίωκτο και η ατιμωρισία των υπευθύνων.
Για τις πλημμύρες ΑΘΩΟΙ
Για τις φωτιές ΑΘΩΟΙ
Για το μπάζωμα των Τεμπών ΑΘΩΟΙ
Για τα νέα παιδιά που έστειλαν στη Λιβύη και σκοτώθηκαν ΑΘΩΟΙ
Σίγουρα υπάρχουν άξιοι και ικανοί δικαστές που ορθώνουν το ανάστημά τους απέναντι στις σκοπιμότητες υπηρετώντας το δίκαιο.
Σ’ αυτούς εναποθέτω την τελευταία μου ελπίδα για δικαίωση, ώστε να λάμψει και πάλι ο ΗΛΙΟΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ!
Φωτεινή Πλακιά
