Η Ομοσπονδία υπογραμμίζει ότι το Antinero αποτελεί πρόγραμμα πρόληψης και όχι μηχανισμό κατάσβεσης.
H Πανελλήνια Ομοσπονδία Γεωτεχνικών Δημοσίων Υπαλλήλων υπερασπίζεται το πρόγραμμα πρόληψης δασικών πυρκαγιών Antinero, υποστηρίζοντας ότι οι παρεμβάσεις που είχαν πραγματοποιηθεί σε κρίσιμα σημεία της Δυτικής Αττικής συνέβαλαν στον περιορισμό της πρόσφατης μεγάλης πυρκαγιάς.
Η Ομοσπονδία υπογραμμίζει ότι το Antinero αποτελεί πρόγραμμα πρόληψης και όχι μηχανισμό κατάσβεσης. Όπως επισημαίνει, οι παρεμβάσεις μειώνουν και διασπούν τη συνέχεια της δασικής καύσιμης ύλης, συντηρούν το δασικό οδικό δίκτυο και τις αντιπυρικές ζώνες, ενώ περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, πυροφυλάκια και υδατοδεξαμενές.
Σύμφωνα με τους γεωτεχνικούς, στις περιοχές της Δυτικής Αττικής όπου είχαν προηγηθεί έργα πρόληψης, η φωτιά συνάντησε μικρότερη ποσότητα και συνέχεια καύσιμης ύλης. Σε ορισμένα σημεία, όπως αναφέρουν, παρέμεινε έρπουσα, περιορίστηκε η μετάδοσή της στις κόμες των δέντρων και διασώθηκαν σημαντικές δασικές εκτάσεις.
Ολόκληρη η ανακοίνωση:
Η ανακοίνωση της η Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Γεωτεχνικών Δημοσίων Υπαλληλων αναφέρει:
«Το Σχέδιο Προστασίας Antinero είναι πρόγραμμα έργων πρόληψης, όχι αυτόματος μηχανισμός κατάσβεσης. Δεν σβήνει μόνο του τις πυρκαγιές και δεν υποκαθιστά το Πυροσβεστικό Σώμα και συνολικά τις δυνάμεις καταστολής. Μειώνει και διασπά τη συνέχεια της δασικής καύσιμης ύλης, συντηρεί το δασικό οδικό δίκτυο και τις αντιπυρικές ζώνες, εγκαθιστά πυροφυλάκια και υδατοδεξαμενές για τα επίγεια ή εναέρια μέσα, βελτιώνει την πρόσβαση των επίγειων δυνάμεων και περιορίζει, όπου οι συνθήκες το επιτρέπουν, την ένταση και την ταχύτητα εξάπλωσης της φωτιάς.
Αυτό ακριβώς συνέβη σε κρίσιμα σημεία της Δυτικής Αττικής, κατά την πρόσφατη μεγάλη δασική πυρκαγιά που πέρασε από τη Βοιωτία. Εκεί όπου είχαν προηγηθεί παρεμβάσεις πρόληψης, η πυρκαγιά δεν συνάντησε την ίδια ποσότητα και συνέχεια καύσιμης ύλης. Σε αρκετές περιπτώσεις παρέμεινε έρπουσα, περιορίστηκε η μετάδοσή της στις κόμες των δέντρων και διασώθηκαν σημαντικά τμήματα του δάσους, τα οποία, χωρίς τις συγκεκριμένες παρεμβάσεις, θα αντιμετώπιζαν σαφώς μεγαλύτερο κίνδυνο ολοκληρωτικής καταστροφής.
Παράλληλα, με τους δασικούς δρόμους και τις υδατοδεξαμενές δημιουργήθηκαν σαφώς καλύτερες και ταχύτερες συνθήκες επέμβασης, ενώ οι παρεμβάσεις σε κρίσιμες θέσεις συνέβαλαν, μαζί με την επιχειρησιακή δράση των δυνάμεων στο πεδίο, στην ανάσχεση της πυρκαγιάς και στον περιορισμό της επέκτασής της είτε προς τα ανατολικά (Άγιος Νεκτάριος, Κρύο Πηγάδι, Αγία Παρασκευή, Βίλλια) είτε προς τα νοτιοδυτικά (Ψάθα, Αλεποχώρι) αλλά και προς τα νότια (Μέγαρα, Μάνδρα). Το ίδιο ακριβώς συνέβη και χθες Κυριακή 9 Αυγούστου στον Πύργο Ηλείας στην περιοχή Μουζάκι, όπου τα έργα πρόληψης λειτούργησαν και πάλι θετικά.
Κανείς δεν ισχυρίστηκε ότι το Antinero μπορεί από μόνο του να σταματήσει κάθε πυρκαγιά. Τα δεδομένα από τη Δυτική Αττική αποδεικνύουν, όμως, ότι επηρέασε ουσιαστικά τη συμπεριφορά της, περιόρισε σε κρίσιμα σημεία την ένταση και την εξάπλωσή της και προστάτευσε τόσο ζωτικά τμήματα του δασικού οικοσυστήματος όσο και οικισμούς που βρίσκονται σε κρίσμες ζώνες μίξης δάσους – οικισμούς. Όποιος αμφισβητεί αυτή τη συμβολή οφείλει να απαντήσει στα συγκεκριμένα στοιχεία του πεδίου και όχι να τα αποκρύπτει προσπαθώντας να δημιουργήσει στοχευμένες εντυπώσεις εξυπηρετώντας δικούς του σκοπούς.
Το αποτέλεσμα του μεγαλύτερου προγράμματος έργων πρόληψης που σχεδιάζεται, υλοποιείται και παρακολουθείται από τους Δασολόγους Γεωτεχνικούς της Δασικής Υπηρεσίας, δεν μπορεί να κρίνεται σκόπιμα, ρηχά και μηδενιστικά με το επιστημονικά αβάσιμο επιχείρημα «αφού κάηκε, άρα απέτυχε». Με την ίδια λογική, θα έπρεπε να σταματήσουμε να επενδύουμε είτε στην αντισεισμική προστασία, επειδή σεισμοί πάντοτε θα εκδηλώνονται, είτε στην οδική ασφάλεια επειδή τροχαία ατυχήματα πάντοτε θα γίνονται. Η πρόληψη δεν καταργεί τον κίνδυνο. Περιορίζει τις συνέπειές του, προστατεύει ζωές και υποδομές και ενισχύει την ικανότητα αποτελεσματικής αντιμετώπισης του οποιουδήποτε φαινομένου, κάτω από τις ιδιαίτερες συνθήκες στις οποίες εξελίσσεται.
Το θράσος ορισμένων ψευτοσυνδικαλιστών ξεπερνάει κάθε όριο : βλέπουμε στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης κύκλους που εκπροσωπούν τους Εποχικούς Πυροσβέστες να μηδενίζουν όλα τα έργα πρόληψης της Δασικής Υπηρεσίας και να αναρωτιούνται στις αναρτήσεις τους «που πήγαν τα λεφτά του Antinero;». Είναι οι ίδιοι κύκλοι που στην προσπάθειά τους να μονιμοποιηθούν δεν διστάζουν να διακινούν πρόχειρα και κακογραμμένα σενάρια μεταφοράς της Δασικής Υπηρεσίας στο Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, προκειμένου όπως οι ίδιοι διατυμπανίζουν να κάνουν, ως μόνιμοι πλέον, τα έργα πρόληψης στα δασικά οικοσυστήματα. Μην έχοντας καμία γνώση για τα ποσοτικά και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά αυτών των έργων, κανένα επιστημονικό υπόβαθρο, καμία εμπειρία.
Ταυτόχρονα η ΕΛ.Α.Σ. του πρώην Πρωθυπουργού κου Α. Τσίπρα, ρωτά πού πήγαν τα περίπου 20 εκατ. ευρώ που διατέθηκαν στη Δυτική Αττική και ζητά επιστημονική αξιολόγηση του συγκεκριμένου προγράμματος. Προφανώς μπροστά στη βιασύνη του να ασκήσει αντιπολίτευση και να πάρει ρεβάνς για το τραγικό έτος 2018, ξεχνά ότι τα έργα αυτά βρίσκονται σε πλήρη συμφωνία με τις κατευθύνσεις του πορίσματος Goldammer, αλλά και της Εθνικής Στρατηγικής για τα Δάση καθώς και του 1ου Σχεδίου Δράσης για τις Δασικές Πυρκαγιές της δικής του Κυβέρνησης. Ξεχνά ή δεν γνωρίζει ότι όλες οι μελέτες αυτών των έργων έχουν συνταχθεί από επιστήμονες Δασολόγους Γεωτεχνικούς, έχουν προταθεί από τις δημόσιες Δασικές Υπηρεσίες και επιβλέπονται στην υλοποίησή τους από τις ίδιες. Επιπλέον πριν μετατρέψουν το ερώτημα σε πολιτική καταγγελία, θα ήταν χρήσιμο να ανατρέξουν στα στοιχεία που είναι ήδη δημόσια και στη διάθεση κάθε ενδιαφερομένου.
Οι διακηρύξεις, οι αποφάσεις ανάθεσης και οι συμβάσεις δεν αποτελούν κρυφό υπηρεσιακό υλικό. Δημοσιεύονται στα προβλεπόμενα πληροφοριακά συστήματα και έχουν συναφθεί κατ’ εφαρμογή του ν. 4412/2016, με τον οποίο ενσωματώθηκε στην ελληνική έννομη τάξη η ευρωπαϊκή νομοθεσία για τις δημόσιες συμβάσεις. Για κάθε έργο προσδιορίζονται η περιοχή παρέμβασης, το φυσικό και οικονομικό αντικείμενο, ο ανάδοχος και οι συμβατικές υποχρεώσεις, ενώ η υλοποίησή του υπόκειται στην επίβλεψη, στις επιμετρήσεις, στις παραλαβές και στους προβλεπόμενους διοικητικούς και οικονομικούς ελέγχους από δημόσιες υπηρεσίες.
Επομένως, τα στοιχεία υπάρχουν και είναι ελέγξιμα: έργο προς έργο, σύμβαση προς σύμβαση και περιοχή προς περιοχή. Η επίκληση της άγνοιάς τους δεν αποδεικνύει έλλειψη διαφάνειας. Αποδεικνύει περίτρανα, ότι εκείνοι που διατυπώνουν την καταγγελία επενδύουν στην μικροπολιτική εκμετάλλευση και στον λαϊκισμό, μην έχοντας διδαχτεί τίποτα από το πρόσφατο παρελθόν, παρά τα όσα αντίθετα δηλώνουν.
Η εκτέλεση δημόσιων δασοτεχνικών έργων από αναδόχους, βάσει εγκεκριμένων μελετών και υπό την επίβλεψη των Δασικών Υπηρεσιών, δεν συνιστά «παράδοση των δασών σε ιδιώτες». Για να το γνωρίζεις αυτό δεν χρειάζεται ούτε καν πτυχίο Νομικής, πολύ δε περισσότερο μεταπτυχιακό στο περιβαλλοντικό δίκαιο!
Η νέα ευρωπαϊκή στρατηγική για την ολοκληρωμένη διαχείριση του κινδύνου δασικών πυρκαγιών είναι απολύτως σαφής. Ορίζει έναν ενιαίο κύκλο δράσης: πρόληψη, ετοιμότητα, απόκριση και αποκατάσταση. Η πρόληψη αποτελεί το πρώτο και κομβικό σκέλος αυτού του κύκλου.
Σε αυτή την κατεύθυνση θα συνεχίσουμε. Δεν φοβόμαστε την αξιολόγηση. Την επιδιώκουμε. Αλλά αξιολόγηση σημαίνει επιστημονική σύγκριση περιοχών, συνθηκών και αποτελεσμάτων — όχι προειλημμένη καταδίκη με μοναδικό κριτήριο ότι εκδηλώθηκε πυρκαγιά και άρα πρέπει να δημιουργήσουμε εντυπώσεις.
Θα διεκδικήσουμε περισσότερους και σταθερούς πόρους, ισχυρότερες Δασικές Υπηρεσίες, σύγχρονες μελέτες, διαφάνεια, αυστηρό έλεγχο και επέκταση των παρεμβάσεων σε ακόμη περισσότερες περιοχές της χώρας.
Θα συνεχίσουμε να επενδύουμε στην πρόληψη και όχι στην καταστροφή.
Θα είμαστε παρόντες πριν από την πυρκαγιά, όταν απαιτούνται επιστημονική γνώση, σχεδιασμός και έργα στο πεδίο — όχι μόνο μετά, μπροστά στις στάχτες, όπως εκείνοι που με αξιοσημείωτη συνέπεια εμφανίζονται μόνον όταν η καταστροφή προσφέρεται για πολιτική και επικοινωνιακή εκμετάλλευση.
Ταυτόχρονα όμως, επειδή φαίνεται ότι το θέμα του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν δίδαξε κάποιους, τους προειδοποιούμε : μην τολμήσετε να ξαναπιάσετε στο στόμα σας τη Δασική Υπηρεσία, τους Δασολόγους Γεωτεχνικούς και όλους τους δασικούς υπαλλήλους ! Οι άνθρωποι αυτοί είναι κάθε μέρα εκεί έξω, παλεύοντας σε ακραίες συνθήκες για να μπορούν κάποιοι από τον καναπέ τους να γράφουν ότι θέλουν!
Όχι άλλο κάρβουνο. Και, κυρίως, όχι άλλη υποκρισία. Φτάνει πια με τη βρομιά και την αλητεία».
