Στα 24 της αποφάσισε να αφήσει την Καλιφόρνια, όπου ήταν αναγκασμένη να κάνει τέσσερις δουλειές ταυτόχρονα για να μπορέσει να συντηρηθεί, και να μετακομίσει στην Ιαπωνία.
Ήταν μια απόφαση που ωρίμασε και χάρη στην αγάπη της για την ιαπωνική κουλτούρα και τα anime, τα οποία κατά τη διάρκεια της πανδημίας την είχαν κάνει να ονειρεύεται μια ζωή στην άλλη άκρη του κόσμου. Σήμερα, η Άσλεϊ Πίτερς ζει στο Καβασάκι, λίγα λεπτά από το Τόκιο, και λέει ότι στην Ιαπωνία βρήκε μια οικονομική και προσωπική ελευθερία που στις Ηνωμένες Πολιτείες της φαινόταν άπιαστη. «Για πρώτη φορά, οι βασικές μου ανάγκες καλύπτονταν χωρίς να χρειάζεται να ανησυχώ συνεχώς γι’ αυτές», λέει.
Ποια είναι η Άσλεϊ Πίτερς
Απόφοιτη Οικονομικών και Διοίκησης Επιχειρήσεων από το
Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Irvine, η Άσλεϊ δεν ένιωθε ότι της ταίριαζε η
ιδέα μιας παραδοσιακής καριέρας. Μετά τις σπουδές της εργαζόταν ως visual
merchandiser στη Lululemon, διατηρούσε μια μικρή επιχείρηση με αυτοκόλλητα,
ασχολούνταν με πινακίδες για ακίνητα και συνεργαζόταν με μια ομάδα λακρός.
Τέσσερις δουλειές που, παρ’ όλα αυτά, δεν ήταν αρκετές για να της εξασφαλίσουν
μια ήρεμη ζωή, καθώς το ενοίκιο, η υγειονομική περίθαλψη και τα καθημερινά
έξοδα γίνονταν όλο και πιο δύσκολο να καλυφθούν.
Πώς πήρε την απόφαση να μετακομίσει στην Ιαπωνία
«Ένιωθα να με συνθλίβει η οικονομική πίεση του να πρέπει απλώς να επιβιώσω», εξηγεί. Και προσθέτει: «Μου φαινόταν αδύνατο να μπορώ να πληρώνω ενοίκιο, υγειονομική περίθαλψη και άλλα βασικά έξοδα χωρίς να έχω μια εταιρική δουλειά».
Τον Ιούνιο του 2024 βρήκε τυχαία μια αγγελία για διδασκαλία αγγλικών σε ιαπωνική σχολή εκμάθησης μέσω συνομιλίας. Έκανε αίτηση αυθόρμητα, πέρασε μια συνέντευξη που διήρκεσε ολόκληρη την ημέρα και πήρε τη θέση. Έπειτα από έξι μήνες προετοιμασίας, τον Ιανουάριο του 2025 έφυγε για την Ιαπωνία. Μια απόφαση που είχε προκαλέσει κάποιες επιφυλάξεις στους ανθρώπους του κοντινού της περιβάλλοντος, αλλά για την ίδια δεν υπήρξε ποτέ αμφιβολία: «Η Ιαπωνία με καλούσε εδώ και χρόνια και αυτή μου φάνηκε πως ήταν η ευκαιρία μου».
Ο μισθός και το ενοίκιο
Η μεγαλύτερη έκπληξη για εκείνη ήταν το πόσο προσιτό αποδείχθηκε το κόστος ζωής. Με μηνιαίο μισθό περίπου 1.800 δολάρια κατάφερε να νοικιάσει μόνη της ένα διαμέρισμα στο Καβασάκι με περίπου 483 δολάρια τον μήνα, το οποίο διαθέτει ακόμη και παραδοσιακό δωμάτιο με δάπεδο από τατάμι. «Στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα μπορούσα ποτέ να αντέξω οικονομικά κάτι τέτοιο», λέει.
Ακόμη και το φαγητό έξω έγινε πιο οικονομικό: Ένα πλήρες γεύμα στο Τόκιο μπορεί να κοστίζει μόλις έξι δολάρια, έναντι περίπου 20 δολαρίων που είχε συνηθίσει να πληρώνει στην Καλιφόρνια.
Η αλλαγή ζωής
Ύστερα από έξι μήνες διδασκαλίας, η Άσλεϊ αποφάσισε να
αλλάξει ξανά πορεία. Σήμερα εργάζεται στη δημιουργία περιεχομένου για μια
εφαρμογή εκμάθησης γλωσσών και ως freelance βοηθός στο ψηφιακό μάρκετινγκ.
Η δουλειά αυτή της επιτρέπει να διαχειρίζεται καλύτερα τον
χρόνο της και να αφιερώνεται περισσότερο στα ενδιαφέροντά της: Από το
γυμναστήριο και την εκμάθηση ιαπωνικών μέχρι τη δημιουργία περιεχομένου για τη
ζωή στο εξωτερικό.
«Μπορώ να επικεντρώνομαι στα χόμπι μου και σε όσα μου
αρέσουν, αντί να αγχώνομαι συνεχώς για το πώς θα βγάλω τον μήνα», εξηγεί.
Οι δυσκολίες της ζωής στην Ιαπωνία
Η μετακόμιση, ωστόσο, δεν ήταν χωρίς δυσκολίες. Το γλωσσικό εμπόδιο κάνει δύσκολες ακόμη και απλές καθημερινές υποχρεώσεις, όπως μια επίσκεψη στην τράπεζα, ένα τηλεφώνημα στην εταιρεία κινητής τηλεφωνίας ή το κλείσιμο ενός ιατρικού ραντεβού.
Σε αυτά προστίθεται και η απόσταση από τους φίλους και την οικογένειά της στην Καλιφόρνια, κάτι που κάποιες φορές εντείνει το αίσθημα της μοναξιάς. «Υπάρχουν μέρες που νιώθω έντονα τη μοναξιά, παρότι βρίσκομαι περιτριγυρισμένη από εκατομμύρια ανθρώπους», παραδέχεται. Παρόλα αυτά, όπως λέει, οι δυσκολίες την έχουν βοηθήσει να γίνει πιο ανεξάρτητη και πιο υπομονετική.
Για την Άσλεϊ, η Ιαπωνία αντιπροσωπεύει κυρίως τη δυνατότητα
να ζει χωρίς τη συνεχή οικονομική πίεση που ένιωθε στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Δεν γνωρίζει πόσο καιρό θα παραμείνει στη χώρα, όμως προς το παρόν δεν σκοπεύει να εγκαταλείψει τη ζωή που ονειρευόταν ήδη από την εφηβεία της, όταν παρακολουθούσε anime και φανταζόταν ότι κάποια μέρα θα μετακόμιζε στη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου. «Νιώθω ότι βρίσκομαι ακριβώς εκεί όπου θα έπρεπε να είμαι», καταλήγει.
