«Για όσα ζήσαμε, μα πιο πολύ για όσα θα ζήσουμε». Αυτά ήταν τα λόγια του Σάσα Βεζένκοφ στην ανακοίνωση της επιστροφής του στον Ολυμπιακό, μετά τον έναν χρόνο στο Σακραμέντο.
Ο MVP της φετινής Euroleague είχε φτάσει τόσο κοντά, αλλά συνάμα τόσο μακριά. Ένα σουτ στο Βελιγράδι, στο Κάουνας και ο πικρός αποκλεισμός στο Άμπου Ντάμπι. Για να έρθει η ώρα της Αθήνας, λες και ήταν της μοίρας του γραφτό του Ολυμπιακού, να υπομείνει τόσες πικρές ήττες αλλά να βγει ζωντανός.
Με τους προέδρους του, τον Παναγιώτη και τον Γιώργο Αγγελόπουλο να μη σταματούν να πιστεύουν στο πλάνο, να στηρίζουν με κάθε τρόπο τον Γιώργο Μπαρτζώκα και η φράση του Βεζένκοφ να μην είναι πια ευχολόγιο.
Το «όσα θα ζήσουμε» πήρε… σάρκα και οστά από το Telekom Center Athens, ως το Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά, που στήθηκε ένα ατελείωτο πάρτι μπροστά σε 100.000 φίλους του Ολυμπιακού.
Το σημείο καμπής και τα καλύτερα που έρχονται για τον Ολυμπιακό
Για όσα έκαναν ο Βεζένκοφ, ο Φουρνιέ, ο Μπαρτζώκας και η παρέα τους στο παρκέ και όσα ένιωσαν όλες αυτές οι καρδιές, που μπορεί και να έχασαν έναν χτύπο, στο σουτ ισοφάρισης που βρήκε ο Φελίζ αλλά έστειλε την μπάλα στο σίδερο.
Ο Ολυμπιακός είναι πρωταθλητής Ευρώπης για τέταρτη φορά στην ιστορία του. Το σημείο καμπής, η αρχή ακόμα μεγαλύτερων πραγμάτων, τόνισε ο GM της ΚΑΕ, Νίκος Λεπενιώτης στο iefimerida, λίγο μετά τους πανηγυρισμούς στο Glass Floor.
Για μία ομάδα που έδειχνε έτοιμη να τα σαρώσει όλα, ψάχνοντας απλώς να βρει την αρχή για να αποτινάξει από πάνω της την… κατάρα και όσα κουβάλησε ως οργανισμός από το Κάουνας. Ένας οργανισμός που πίστεψε στον προπονητή και το πλάνο του και δε θεώρησε αποτυχία το να μην κατακτάς την Euroleague. Ούτε δεδομένο είναι, ούτε σίγουρο. Στο φινάλε, παίζουν και οι αντίπαλοι.
Η δικαίωση ενός οργανισμού
Ένας οργανισμός που με αρχή τους προέδρους και κατ’ επέκταση όλο το αγωνιστικό τμήμα, έψαχνε κάθε τρόπο να βελτιωθεί ακόμα περισσότερο, κάθε φορά που έπεφτε κάτω. Για να φτάσει στη σεζόν της απόλυτης δικαίωσης.
Της δικαίωσης του Εβάν Φουρνιέ, που ήρθε από το NBA για να γίνει απόλυτος σούπερ σταρ και πρωταγωνιστής σε μία ομάδα της Ευρώπης. Ως τέτοιος κατέκτησε την Euroleague με… βροντερή 20άρα στον τελικό.
Δικαίωση του Σάσα Βεζένκοφ, που οδήγησε ως MVP την ομάδα του στον τίτλο, κάνοντας ένα σπουδαίο δεύτερο ημίχρονο στον ημιτελικό και βάζοντας κρίσιμα σουτ στο φινάλε του τελικού, για να διώξει από πάνω του το μαύρο σύννεφο του Κάουνας.
Δικαίωση για τον Κώστα Παπανικολάου, τον αρχηγό και συνδετικό κρίκο των δύο εποχών. Αυτής του Βασίλη Σπανούλη και αυτής της… επιστροφής του Γιώργου Μπαρτζώκα.
Δικαίωση για τον Τόμας Γουόκαπ που είναι τελικά ένας πόιντ γκαρντ με τον οποίον κατακτάς μαζί του την Euroleague, ακόμα και αν λέγονται πολλά όλα αυτά τα χρόνια. Βρίσκοντας και δύο μεγάλα σουτ στον τελικό. Αλήθεια, έχει τσεκάρει κάποιος τα ποσοστά του απ’ το τρίποντο στα ματς των playoffs και στο Final Four της Αθήνας.
Δικαίωση για τον Νίκολα Μιλουτίνοφ, που σε μία χρονιά statement, απέδειξε ότι είναι ο καλύτερος ψηλός της Ευρώπης δίχως αμφιβολία, αλλάζοντας και το δικό του στάτους στο ευρωπαϊκό στερέωμα με το ευρωπαϊκό τρόπαιο.
Δικαίωση για όσους βρίσκονται στην πορεία απ’ την πρώτη στιγμή, σε αυτήν τη νέα εποχή. Μπορεί ο Μουστάφα Φαλ να μην είχε συμβολή, πέραν των δύο ματς που αγωνίστηκε, αλλά έχει βάλει το λιθαράκι του για να καθιερωθεί το «Bartzokas Ball» όλα αυτά τα χρόνια στην ελίτ. Όπως και ο Γιαννούλης Λαρεντζάκης, σημαντικό μέλος της ομάδας όλα αυτά τα χρόνια.
Μα πάνω από όλα δικαίωση για τρεις ανθρώπους που οραματίστηκαν αυτόν τον Ολυμπιακό και πορεύτηκαν σε όλες τις δυσκολίες μαζί. Για τον Παναγιώτη και τον Γιώργο Αγγελόπουλο, που το 2019 επανέφεραν στο τιμόνι της ομάδας τον Γιώργο Μπαρτζώκα και έκλεισαν τα αυτιά τους σε οποιασδήποτε μορφής κριτική και συλλέγουν τίτλους ως… πετράδια που προστίθενται στο μπάσκετ που αναγνωρίζουν όλοι. Δίνοντάς του απλόχερα ένα ρόστερ που δεδομένα πρόκειται για το πληρέστερο της ιστορίας του συλλόγου.
Πάνω από όλα, δικαίωση για τον άνθρωπο στην άκρη του πάγκου. Για τον άνθρωπο που έμεινε σταθερός στις αξίες και στα όσα πρεσβεύει το μπάσκετ του, με τις απαιτούμενες προσαρμογές και τις πινελιές για να φτάσει ως το φινάλε της διαδρομής.
Γνωρίζοντας πως δεν ήταν αποτυχία του πλάνου, αλλά πολλές φορές και τύχη, αφού σε ένα ματς όλα μπορούν να συμβούν. Το ότι ο Ολυμπιακός έχει καθιερωθεί στην ελίτ, οφείλεται στα στεγανά και στα όσα έχει περάσει στο DNA αυτής της ομάδας ο Μπαρτζώκας.
Ένας άνθρωπος που ζει και αναπνέει για τον Ολυμπιακό και το να πετυχαίνει μαζί του, για εκείνον έχει μεγαλύτερη σημασία. Κατακτώντας τη δεύτερη Euroleague της καριέρας του, μετά από αυτήν του 2013 και πιάνοντας σε κατακτήσεις τον θρυλικό, Ντούσαν Ίβκοβιτς.
Και θα είναι αυτός που θα οδηγήσει την ομάδα και στο νέο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Μπροστάρης, όπως του αξίζει, μετά τη μεγαλύτερη βραδιά στην ιστορία του Ολυμπιακού, να είναι αυτός που θα κάθεται στην άκρη του πάγκου, στο νέο… παλάτι του Ολυμπιακού.
Για έζησε και όσα θα… ζήσει αυτός ο οργανισμός τα επόμενα χρόνια, ο Γιώργος Μπαρτζώκας είναι ο άνθρωπος σύμβολο αυτής της εποχής!
