Ο πρωταθλητής προπονητής της ΑΕΚ, Μάρκο Νίκολιτς, στάθηκε στο μεγαλείο του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, παραχωρώντας συνέντευξη σε Μέσο της Σερβίας.
Ο Μάρκο Νίκολιτς συστήθηκε στο ελληνικό ποδόσφαιρο πριν λιγότερο από έναν χρόνο, όμως έγραψε ήδη την Ιστορία του, κατακτώντας το 14ο πρωτάθλημα στην Ιστορία της ΑΕΚ.
Ο επιτυχημένος τεχνικός πρόσθεσε το όνομά του στη λίστα των προπονητών από τη Σερβία που καταφέρνουν πράγματα στον ελληνικό αθλητισμό. Μια λίστα που θα μπορούσε να… φέρει το όνομα του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, με τον οποίον ο Νίκολιτς διατηρεί σχέση και φυσικά του τρέφει απεριόριση εκτίμηση, όπως ανέφερε στη συνέντευή του στο «Mozzart Sport».
Ο Νίκολιτς πιστεύει πως ο Ομπράντοβιτς έχει… κι άλλα να δώσει
«Όλοι νιώθουμε για τον Ζέλικο. Είναι μια σπάνια περίπτωση στον αθλητισμό το να νοιάζεται το κοινό τόσο βαθιά για έναν προπονητή. Αυτό το συναίσθημα του “σε περιμένουμε να εκπληρώσεις ένα παλιό όνειρο είναι απολύτως λογικό”. Έφερε στην Παρτίζαν τον μοναδικό ευρωπαϊκό της τίτλο και είναι ο μεγαλύτερος προπονητής στην Iστορία του μπάσκετ. Είμαι προνομιούχος που μιλάω και περνάω χρόνο μαζί του περιστασιακά. Αν και δεν είμαι ειδικός στο μπάσκετ, η αίσθησή μου είναι ότι αυτή η ιστορία δεν έχει φτάσει ακόμη στην ολοκλήρωσή της», είπε
Και εξήγησε: «Ο Ζέλικο έχει ακόμη να δώσει στην Παρτίζαν και δεν έχει τελειώσει την αποστολή του. Είναι φανατικός στη δουλειά του, σεβαστός από όλους τους συναδέλφους του, ένας άνθρωπος που ταξιδεύει σε όλη την Ευρώπη αναζητώντας συνεχώς νέα γνώση. Είναι η ενσάρκωση του επαγγέλματος του προπονητή. Και πάλι, αυτή είναι η αίσθησή μου, όχι εσωτερική πληροφόρηση».
Νίκολιτς: «Πήρα βαριά τον θάνατο του Βουγιόσεβιτς»
Ο προπονητής της ΑΕΚ μίλησε και για τον σπουδαίο, Ντούσκο Βουγιόσεβιτς, που έφυγε πρόσφατα στη ζωή: «Το πήρα πολύ βαριά. Ο Ντούλε αναγνώρισε κάτι σε μένα, παρότι ερχόμαστε από διαφορετικά αθλήματα. Άσκησε πίεση υπέρ μου και με προστάτευσε στα ΜΜΕ στην αρχή, κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Παρότι όλοι ξέραμε ότι ήταν άρρωστος, δεν μπορείς να προετοιμαστείς για μια τέτοια απώλεια. Είναι μεγάλη απώλεια για την κοινωνία μας. Ήταν άνθρωπος πολύ ευρύτερων οριζόντων από τον αθλητισμό, στη δουλειά του ήταν ιδιοφυΐα.
Ήταν τόσο αφοσιωμένος που τελικά έχασε την υγεία του, κάτι που είχε πει και ο ίδιος. Σπάνια συναντάς τέτοιον άνθρωπο, απόλυτα αφοσιωμένο μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια. Τώρα όλοι τον επικαλούνται, κάτι χαρακτηριστικό για εμάς, να το κάνουμε κυρίως αφού κάποιος φύγει, αλλά όσο ήταν μαζί μας δεν ήταν ακριβώς έτσι. Άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα».
