Το να αποκλείεσαι από την Άντερλεχτ στα προκριματικά του Europa League, δεν συνιστά απρόσμενη αποτυχία. Το να εμφανίζει όμως ο ΠΑΟΚ εικόνα… διάλυσης από το τέταρτο επίσημο παιχνίδι της χρονιάς, απλά τρομάζει!
Ήταν, εξ ορισμού, αυτονόητο ότι η φετινή σεζόν για τον ΠΑΟΚ θα ήταν δύσκολη και μεταβατική. Το διαζύγιο με τον Ραζβάν Λουτσέσκου δεν αποτελούσε απλά την ολοκλήρωση της συνεργασίας με τον πιο πετυχημένο προπονητή στην ιστορία του συλλόγου, αλλά και την απώλεια του πιο νευραλγικού κομματιού του παζλ ολόκληρου του οργανισμού εδώ και πολλά χρόνια.
Για τον «Δικέφαλο του Βορρά» ο Ρουμάνος δεν ήταν απλά ένας σπουδαίος τεχνικός. Ήταν ο άνθρωπος που ενεργούσε ως κυματοθραύστης που απορροφούσε σαν σφουγγάρι τις… θύελλες που ετοιμάζονταν να ξεσπάσουν, πολλές φορές λόγω και της ιδιαιτερότητας της μόνιμης απουσίας του Ιβάν Σαββίδη από τη χώρα μας.
Όταν ο αρχηγός του ΠΑΟΚ… κρεμάει την ομάδα
Τι χρειαζόταν, λοιπόν, πάνω απ’ όλα σ’ αυτούς τους πρώτους μήνες της μετά Λουτσέσκου εποχής ο ΠΑΟΚ; Ηρεμία, σταθερότητα, καθαρό μυαλό και αποτελέσματα που θα βοηθούσαν τον Αλέσιο Λίσι να εφαρμόσει τις δικές του ιδέες τουλάχιστον στο χορτάρι. Γιατί στα γραφεία της ΠΑΕ και τα αποδυτήρια της Τούμπας το στίγμα του προκατόχου του εξακολουθεί να είναι ζωγραφισμένο σε κάθε τοίχο, κάθε γωνιά των διαδρόμων.
Τι είδαμε το βράδυ της Πέμπτης στις Βρυξέλλες; Έναν ΠΑΟΚ να διαλύεται όχι τόσο αγωνιστικά (η εικόνα του ήταν, ενδεχομένως, εύλογα προβληματική δεδομένων των ιδιαίτερων συνθηκών της συγκεκριμένης περιόδου) όσο πνευματικά!
Η ενέργεια του Ζίβκοβιτς που οδήγησε τον Σέρβο στην αποβολή του, είναι από αυτές που οδηγούν οποιονδήποτε αρχηγό στην αφαίρεση του περιβραχιονίου που φορά. Δεν νοείται τόσο έμπειρος ποδοσφαιριστής να μην αντιλαμβάνεται τη σημασία του ρόλου του τη δεδομένη πολύ ιδιαίτερη στιγμή και αντί να αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για τους συμπαίκτες του, να επιδίδεται σε ρεσιτάλ αφέλειας και να «κρεμάει» την ομάδα του ενόψει των «τελικών επιβίωσης» που θα δώσει με την Μπραν στα playoffs του Conference League.
Γιατί αυτό έπραξε ο «κάπτεν» του ΠΑΟΚ: «Λιποτάκτησε» από δύο παιχνίδια, που ενδεχομένως να κρίνουν το πρόσημο όλης της χρονιάς για τους Θεσσαλονικείς, που όφειλε να ηγηθεί. Είναι εύκολο να υποδύεσαι τον ήρωα φιλώντας το σήμα της ομάδας σου παίρνοντας την άγουσα για τα αποδυτήρια, αλλά το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται ο ΠΑΟΚ είναι ο… εύκολος δρόμος του λαϊκισμού.
Τι δείχνει η συμπεριφορά του Σέρβου; Έλλειψη καθαρού μυαλού, ενδεχομένως και σημάδι έλλειψης εμπιστοσύνης στις δυνατότητες της ομάδας. Η αποβολή του Γερεμέγεφ λίγα λεπτά αργότερα, απλά πιστοποίησε τα άκρως ανησυχητικά σημάδια… πνευματικής διάλυσης!
Η Μπραν το πλεονέκτημα, ο ΠΑΟΚ την ποιότητα
Πλέον το φετινό ευρωπαϊκό μέλλον του ΠΑΟΚ ισορροπεί σε μια λεπτή κλωστή… αυτοκαταστροφής! Απέναντι του ο «Δικέφαλος» θα βρει μια πολύ πιο έτοιμη, αγωνιστικά, ομάδα καθώς παραδοσιακά οι Σκανδιναβοί εκκινούν νωρίτερα τα πρωταθλήματά τους έναντι των ομάδων που προέρχονται από χώρες του ευρωπαϊκού νότου.
Εννοείται ότι οι Νορβηγοί δεν υπάγονται στην κατηγορία των… θηρίων του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, ωστόσο στην Τούμπα αντιλήφθηκαν από πρώτο χέρι πέρσι ότι μόνο αμελητέα ποσότητα δεν είναι. Κι ας βρίσκονται στην έκτη θέση του εγχώριου πρωταθλήματός τους.
Δεδομένα σε ότι αφορά την ατομική ποιότητα των παικτών ο ΠΑΟΚ υπερτερεί κατά κράτος των αντιπάλων του. Τι χρειάζεται για να μην υποστεί αγωνιστικό… κραχ πριν καν φτάσουμε στον Σεπτέμβριο; Καθαρό μυαλό και πραγματικούς ηγέτες στον αγωνιστικό χώρο. Να πράξουν ό,τι πράττει ο Γιάννης Κωνσταντέλιας στην εκκίνηση της φετινής διαδρομής και να μην επαναλάβουν «αυτοκτονικές» συμπεριφορές σαν αυτή του Αντρίγια Ζίβκοβιτς.
